Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2007

Εξεταστική Vs Κρίση μέσης ηλικίας;!



Είχα επιτήρηση στα ΤΕΙ...
Είμαι καθηγήτρια εφαρμογών (παράλληλα με τη δουλειά μου) τα τελευταία 10 χρόνια. Πάντα αισθανόμουν πολύ κοντά στους σπουδαστές μου και ηλικιακά (εξάλλου στην αρχή είμασταν σχεδόν συνομήλικοι) αλλά και γενικότερα, στην ψυχολογία και στην επικοινωνία μαζί τους.


Αυτό δεν έχει αλλάξει.





Εκεί που επιτηρούσα όμως και έβλεπα τα παιδιά του 1ου και του 2ου εξαμήνου, φρέσκα, λαμπερά προσωπάκια, ν' αγχώνονται για τα sos, να σκέφτονται πότε θα τελειώσουν οι εξετάσεις για να τρέξουν στις παραλίες (τα καημένα, διάβασμα, μέσα στον καύσωνα!),
ξαφνικά σκέφτηκα ότι πια, αυτά τα παιδιά έχουν τα μισά μου χρόνια και θα μπορούσαν να είναι παιδιά μου!
Απίστευτο!
Με πλημμύρησε μια μελαγχολία,ένας πανικός, ένα κάτι τέλος πάντων, ώσπου κατάλαβα τι έχω!
Έπαθα μια μίνι κρίση μέσης ηλικίας!
Αλήθεια, πότε έγινα 38 χρονών; Γιατί αισθάνομαι τουλάχιστον 10 χρόνια νεότερη; Πόσο φαίνομαι, αλήθεια; Πότε θα γίνω μάνα; (κλασική κρίση που με πιάνει τα τελευταία 15 χρόνια) Πως με βλέπουν, άραγε, αυτά τα παιδιά;
Θέλω να μου μιλούν με ένα σχετικό σεβασμό, λόγω της θέσης μου, θέλω να είμαι και φίλη τους (σε λίγο θα είμαστε συνάδελφοι) και η αλήθεια είναι ότι μέχρι τώρα ξεχνούν, συχνά, τα προσχήματα και με αντιμετωπίζουν ως ίση.
Θα συνεχιστεί αυτό; Μέχρι πότε;
Το θέλω, ουσιαστικά, γιατί με κολακεύει, όπως με κολακεύει και το να με περνούν για σπουδάστρια, ακόμα και τώρα!
Παλιμπαιδισμός; Ανάγκη επιβεβαίωσης; Φόβος για τα γηρατειά και τη φθορά;
Ω, ναι! Όλα αυτά!
Έπαθα σοκ όταν συνειδητοποίησα ότι η καθηγήτρια, της οποίας το μάθημα επιτηρούσα και ήταν και δική μου, είχε τότε μικρότερη ηλικία απ' όσο εγώ σήμερα κι όμως, τότε, τη θεωρούσα γριά!!!
Είναι και αυτή η συνάντηση των παλιών συμμαθητών απόψε...
20 χρόνια από την αποφοίτηση!
Πως θα τους δω;
Θα είναι γερασμένοι;
Θα πρέπει να δίνω εξηγήσεις γιατί δεν παντρεύτηκα ή τι έκανα στη μέχρι τώρα ζωή μου;
Και ακυρώνονται όλα, η ζωή μου ολόκληρη, επειδή δεν έκανα γάμο και παιδιά;
Έχω λίγο άγχος για να πω την αλήθεια!
Δεν είμαι σίγουρη ότι μπορώ να το αντιμετωπίσω!
Καλύτερα να είχα διάβασμα και άγχος για τα μαθήματα και την επαγγελματική μου αποκατάσταση.
Ελπίζω να έχω το κουράγιο να γράψω μετά γι αυτή τη συνάντηση!
Γιατί θα πάω. Δε θα δειλιάσω, δεν θ' αφήσω να φανεί η κρίση.
Θα γίνω όμορφη, νέα, λαμπερή (όσο γίνεται, μετά την αποψινή νυχτερινή βάρδια, φυσικά) και θα πάω...
Έλα Ενεσούλα, βαθιά ανάσα... πάμε!

6 σχόλια:

aeipote είπε...

Ψυχραιμότης! Και αυτό περάσει θα . . .

καληΗμέρα

LOCKHEART είπε...

ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ!! να ζείς την κάθε ηλικία όπως την νιώθεις..!::))

Πίκος Απίκος είπε...

Εδώ ο Χαρισόν Φορντ θα γυρίσει νέο Ιντιάνα Τζόουνς και είναι κοντά στα 70 και ο Μπρους ΅Γουίλις ήδη κωλοχτυπιέται στο πολύ καλό από ότι λέγεται Die Hard 4... Για αυτό σου λέω τσικό είσαι ενεσούλα, δεύτερη εφηβεία κι έτσι. Άντε καλή συνάντηση με τους παλιούς συμμαθητές σου και προπάντων καλά γέλια!Eίμαι σίγουρος εκεί θα καταλήξετε ούτως ή άλλως μετά τις πρώτες αμήχανες στιγμές:)

Ενεσούλα είπε...

@Aειποτε, καλώς ήρθες!
Ευτυχώς, αυτές οι κρίσεις δεν διαρκούν πολύ!
@Καρδούλη μου, αναρωτιέμαι μήπως δεν πρέπει να τη ζω όπως νιώθω, αλλά να συμβαδίζω με το πόσο είμαι.
@Πικουλίνι, Ευχαριστώ πολύ! Ελπίζω να γελάσουμε.
Ίσως περάσω και καλά τελικά!

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Α....για να μην ακούγεσαι, θα πει πως περάσατε πολύ όμορφα και είμαι σίγουρη πως έκλεψες τις παραστάσεις..

Γλαρένιες αγκαλιές

Ενεσούλα είπε...

Αγαπημένη διαδυκτιακή μου φίλη, έχεις πολύ δίκιο!
Πέρασα υπέροχα!
Ε, ακολούθησε και ένα διήμερο στα νότια παράλια της Κρήτης και χάθηκα!
Ήρθα όμως και ακολουθεί πάραυτα νέο ποστ!!!
Φιλάκια