Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2008

Σε μια στιγμή...



Σήμερα έγινε κάτι που με τάραξε πολύ.
Φυσάει υπερβολικά. Σκατόκαιρος, πραγματικά! Από εκείνες τις μέρες που προτιμάς να μη βγεις καθόλου από το σπίτι, αλλά να κάθεσαι να χουχουλιάσεις στα ζεστά.
Ενώ ένα πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο περπατούσε στους δρόμους της πόλης μια ριπή αέρα του έριξε χώμα στο πρόσωπο.
Κοντοστάθηκε για λίγο, δεν έκανε το επόμενο βήμα και ακριβώς μπροστά του έσκασε μια μεγάλη γλάστρα από ένα μπαλκόνι, λίγο ψηλότερα!

Δηλαδή, λίγα δευτερόλεπτα νωρίτερα να περνούσε θα τον είχε χτυπήσει, όπως εκείνη τη 17χρονη που νοσηλεύσαμε πριν 2 χρόνια με πολύ σοβαρή κρανιοεγκεφαλική κάκωση, όταν της είχε πέσει στο κεφάλι ένα μπαλκόνι, επιστρέφοντας σπίτι από το φροντιστήριο!
Μια στιγμή μετά...
Στα καλά καθούμενα...
Ένα ατύχημα αποφεύχθηκε, ένα από εκείνα τα "κουφά" ατυχήματα, που μπορεί όμως να είναι και μοιραία.
Όπως για εκείνο το 20χρονο αγόρι που έμεινε τελείως παράλυτο και πέθανε 10 μήνες μετά, επειδή έξυσε τη μύτη του και έχασε τον έλεγχο της μηχανής.
Όπως για εκείνον τον μπασκεμπολίστα που έσπασε τον αυχένα του, την ώρα του αγώνα μπροστά στα μάτια χιλιάδων θεατών και τηλεθεατών.
Όπως για εκείνο τον 17χρονο που τον χτύπησε μια μπάλα στο κεφάλι, ενώ καθόταν στον πάγκο με τους αναπληρωματικούς.
[Πέθανε κι εκείνο το παληκάρι, στη μονάδα, ξαφνικά, μια μέρα πριν την έξοδο από τη ΜΕΘ. Μάταια κάθε προσπάθεια να τον σώσουμε, δεν θα τον ξεχάσω ποτέ.:( ]
Όπως στις ταινίες "million dollar baby"million dollar baby και "η θάλασσα μέσα μου".Mar Adentro
Όπως, όπως...
Τόσα και τόσα περιστατικά!
Σε μια στιγμούλα μόνο διαλύονται όλα!
Η ανθρώπινη ζωή κρέμεται από μια κλωστή.
Κάτι τέτοια περιστατικά μας το θυμίζουν.
Μας θυμίζουν πόσο πολύτιμη είναι η ζωή μας.
Ότι όλα μπορούν ν' ανατραπούν, ν' αλλάξουν, σε μια στιγμή, μόνο.
Είναι σαν να μας λένε: "Εϊ, τώρα φάνηκες τυχερός, αλλά ποιος ξέρει πόσο θα κρατήσει αυτό, ε;".


Τρόμαξα πολύ όταν μου το είπε. Ακόμα το σκέφτομαι.
Τον έστειλα να ανάψει ένα κεράκι, καλού κακού!
Candle

13 σχόλια:

Γκρινιάρης είπε...

Καλησπέρα!

Άγιο είχε, που λένε!

Όπως το λες, κάτι τέτοια μας κάνουν να εκτιμούμε τη ζωή και την υγεία μας, που στη φούρια και στο τρέξιμο της καθημερινότητας τα θεωρούμε δεδομένα.

αντωνης είπε...

καλησπερα
Πες του να παει στον Αη Γιωργη το Σεληναρη να αναψει το κερι!!!

armia είπε...

Ειναι και αυτοι μερικοι απο τους σημαντικους λογους,οι οποιοι πρεπει να μας κανουν να χαιρομαστε την καθε στιγμη της ζωης μας,να εκτιμησουμε περισσοτερο ορισμενα πραγματα και προσωπα,να αποβαλουμε το αγχος,για ασημαντα σχεδον,γεγονατα,να,να,να...

diianeira είπε...

αχ...άγιο είχε.. να`ναι καλά το παιδί

GothangeL είπε...

Θα κανω τον παλιατσο γιατι πολλη θρησκεια επεσε!

ΝΑ ΠΕΙΣ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΕΝΑ ΛΟΤΤΟ, ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΕΝΑ ΛΑΧΕΙΟ!!!

ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΙΡΕΤΑΙ ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΛΙΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ ΓΙΑΤΙ ΠΟΤΕΕΕΕΕ ΔΕ ΞΕΣΣΣΣ!!!!!!

Να μαστε καλα!!

LOCKHEART είπε...

Καλημέρα...οχι μόνο κερί αλλά λαμπάδα :) . . .

tzonakos είπε...

Kαλό θέμα.
Μου δίνει μάλιστα ιδέα να γράψω και εγω ένα "παραλίγο".
Κάτι ασήμαντο, τυχαίο, μικρό, μπορεί να σώσει ζωή ή να την καταστρέψει.
Εμένα προσγειώθηκε 1,5 μέτρο απο το κεφάλι μου, εργαλείο που έπεσε απο 75 μέτρα ύψος όπου δούλευε κάποιος εργάτης. Θέμα ενός δευτερολέπτου.
Αλλος σκότωσε όλη του την οικογένεια προσπαθώντας να αποφύγει σκύλο.
Αυτα τα νοσοκομεία ειναι μάθημα ζωής. Φαίνεται να έχεις δει πολλά.
Καλημέρα :)

Feidias είπε...

Καλημέρα προϊσταμένη!Όπως είπε και ο φίλος πριν από μένα έχεις βγάλει και βγάζεις κάθε μέρα,μεγάλο σχολείο,το μεγαλύτερο!Οπότε όπως είπε και άλλος φίλος παραπάνω,λαμπάδα να ανάψει και να την ξαναανάψει κορίτσι μου!Just in case...
Εσύ ξέρεις καλύτερα απ όλους μας πόσο εύθραυστη είναι η ζωή και πόσο τυχεροί όσοι την απολαμβάνουν κάθε μέρα,έστω και δύσκολα έστω και με άγχος έστω και με γκρίνια,τι να κάνουμε άνθρωποι είμαστε...αλλά πόσο τυχερόι άνθρωποι που ακούμε ακόμα την ανάσα μας!
Τη καλημέρα μου,καλή δύναμη στη δουλειά σου και νάσαι πάντα καλά κούκλα μου!
Πφφ...κάνε τη καλή και φέρε κρυφά καμιά πάστα γιατί ξενερώσαμε με το ζελεδάκι εδώ μέσα!Φιλιά

Βρασίδας ο Κάφρος είπε...

Τι ασχημες σκεψεις ειναι αυτες; Απαιτω επανορθωση με την επομενη δημοσίευση να θυμίζει την γνωστή μου ενεσούλα (μπρρρρρ)


Καλως σε ξαναβρισκω μπρε ...

Swell είπε...

@Αντώνης: Μπα, στον Τριανταφυλλόπουλο έπρεπε ν' άναβε το κερί, ώστε αν ο μη γένοιτο, πάθαινε κάτι, να είχε "κάλυψη".

Newborn Doomstalker είπε...

Αλήθεια, τί απέγινε εκείνο το 17χρονο κορίτσι; Βγήκε, αποκαταστάθηκε; Ξέρεις κάτι; Είχε αφήσει τα μισά μυαλά της στο πεζοδρόμιο απ' ό,τι θυμάμαι... Το ξεχάσαμε κιόλας.

Ενεσούλα είπε...

Σας ευχαριστώ όλους για τα σχόλιά σας και... τη συμπάθεια.
Να πω μόνο στο φίλο μου το Βρασίδα ότι είμαι η Ενεσούλα κι έτσι κι αλλιώς!

Νιουμπορν, πατριωτάκι μου, κάποιοι δεν ξεχνούν όπως βλέπεις. Το κορίτσι μετά από πολλούς μήνες ταλαιπωρίας και αφού είδε το θάνατο από πολύ κοντά, είναι, απ' όσο ξέρω, σε αρκετά καλή κατάσταση τώρα, ευτυχώς. Από τη Μονάδα έφυγε πάντως σχεδόν φυτό.

Φιλιά πολλά σε όλους και υπόσχομαι το επόμενο ποστ να είναι πιο αισιόδοξο.

Άκης είπε...

Να πείς σε αυτό τον δικό σου άνθρωπο ότι είναι πολύ τυχερός.Να του ευχηθείς επίσης να είναι το ίδιο τυχερός πάντα στη ζωή του.Να πείς στην ενεσούλα ότι δεν χρειάζεται να κάνει τέτοιες σκέψεις!!Καλύτερα να κάνει αισιόδοξες σκέψεις και να μη σκέφτεται το χειρότερο....