Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2007

Πρωτοχρονιά στην εντατική


Παραμονή πρωτοχρονιάς και δουλεύω πρωί και νύχτα.
Πάλι θα αλλάξω χρόνο στο νοσοκομείο, δουλεύοντας, όπως και πολλές άλλες αργίες. Συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια, θα μου πεις.
Η αδερφή μου θα κάνει ρεβεγιόν κι εγώ θα απουσιάζω, δε θα είναι η πρώτη φορά.
Ετοιμάζομαι για το νυχτερινό με βαριά καρδιά και αρκετά κουρασμένη.
Δεν κοιμήθηκα το μεσημέρι, ξάπλωσα και χτύπησαν για τα κάλαντα, τι να πεις,
πως να κρατήσεις κακία ή θυμό, που να ξέρουν τα παιδάκια;
Είχα υποσχεθεί και στην αδερφή μου ότι θα φτιάξω τη βασιλόπιτα, είμαι καλή στα γλυκά, μου αρέσει κιόλας! Οπτικά μια χαρά βγήκε, για τη γεύση θα περιμένω εντυπώσεις από το τηλέφωνο.

Πήγε 10 η ώρα, πρέπει να φύγω.
Ε, ας πάω λίγο πιο νωρίς, να φύγουν οι απογευματινοί, ν' αλλάξουν χρόνο στο σπίτι τους, τουλάχιστον.
Ελπίζω να μην έχει δουλειά απόψε, δεν έχω όρεξη.
Ντύνομαι πρόχειρα, με φόρμες, τι σημασία έχει;
Οι δρόμοι είναι έρημοι, τα σπίτια φωτισμένα, μυρωδιές φαγητών βγαίνουν από τα παράθυρα, τζάκια καπνίζουν.
Σαν το "κοριτσάκι με τα σπίρτα" αισθάνομαι.
Νιώθω σα να με έχουν αποκλείσει από τη γιορτή.
Λες και θα περνούσα καλύτερα στο ρεβεγιόν...
Βαρετά και υποκριτικά χαρούμενα, όπως έγινε και άλλες χρονιές.
Ίσως καλύτερα έτσι.
Εξάλλου και στη δουλειά ετοιμάζουμε γιορτή.
Κάναμε τις προμήθειές μας, καθένας θα κρατάει και κάτι, θα φάμε, θα πιούμε και θα γλεντήσουμε, όπως μπορούμε, κατά βάρδιες, γιατί οι μισοί πρέπει να "φυλούν τις Θερμοπύλες".
Θυμάμαι εκείνο το φρικτό Πάσχα που παίρναμε εισαγωγές και τρέχαμε όλη τη νύχτα, η μαγειρίτσα πάγωσε στα πιάτα, ααχχ, ελπίζω απόψε να είναι ήσυχα!

Αύριο θα έχει αφιερώματα στην τηλεόραση, πάλι. Οι ήρωες εργαζόμενοι την Πρωτοχρονιά, μπλα μπλα μπλα.
Τόσοι και τόσοι άνθρωποι δουλεύουν τέτοιες μέρες, να φροντίσουν ώστε οι υπόλοιποι να διασκεδάσουν, να φάνε, να κινηθούν με ασφάλεια, πάρα πολλά διαφορετικά επαγγέλματα, σε μερικά δεν πάει ο νους μας.
Δε νιώθω ηρωίδα. Είναι μέρος της δουλειάς μου και το έχω αποδεχτεί, όμως δεν παύει να με πιάνει μια μελαγχολία, κάθε φορά.
Σκέφτομαι και τους ασθενείς, όσους βέβαια έχουν συναίσθηση της μέρας,
σπάνιο φαινόμενο στην εντατική, ευτυχώς.
Σκέφτομαι συχνά και τους συγγενείς τους. Οι καημένοι...
Είναι οι παραμελημένοι της υπόθεσης, χωρίς ψυχολογική στήριξη, κανένας δεν τους σκέφτεται, κανένας δεν τους μοιράζει δώρα, κανείς δεν τους αναφέρει και κανένας δεν τους συμπαραστέκεται.
Δεν υπάρχει χρόνος από την πλευρά μας, συχνά οι καταστάσεις μας πιέζουν ακόμα και να τους μιλήσουμε απότομα ή άσχημα, όταν "μπλέκονται στα πόδια μας", όταν γίνονται επίμονοι να μάθουν ,να μπουν μέσα, να μείνουν κοντά στους αρρώστους τους...
Στην εντατική όμως, αυτό είναι, συχνά, ανέφικτο.
Έτσι, τέτοιες γιορτινές μέρες, ξεροσταλιάζουν απ' έξω, μακριά από τα λαμπερά φώτατης γιορτής, περιμένοντας τον νέο χρόνο να τους χτυπήσει τον ώμο και να τους φέρει την ελπίδα...



Μια βάρδια, όπως όλες οι άλλες, αλλά φέρνει τόσες σκέψεις και τόσα έντονα συναισθήματα.
Ένα νουμεράκι τόσο δα θα αλλάξει απόψε κι όμως ο ντόρος που προκαλεί είναι αντιστρόφως ανάλογος του μεγέθους του.
Έχουμε την ανάγκη εμείς οι άνθρωποι να δημιουργούμε ευκαιρίες για γιορτή, αλλά και για σκέψεις, ανασκόπηση και ανασυγκρότηση.


Η βάρδια ξεκινάει, στο οφφίς το τραπέζι στρώνεται, τρέχουμε να προλάβουμε να ρυθμίσουμε τις δουλειές μας, να μη μας βρει ο νέος χρόνος δουλεύοντας.
Για να δούμε, ποιος θα έχει το πρώτο τηλεφώνημα της χρονιάς, ποιος θα μας κάνει "ποδαρικό", σε ποιον θα πέσει το φλουρί.
Αχ, σας παρακαλώ, μη φάτε πολύ και πάθετε καρδιακό ή παγκρεατίτιδα, προσέχετε με τα βεγγαλικά και κυρίως μην οδηγείτε πιωμένοι!
Γενικά, προσέχετε την υγεία σας, μήπως περάσουμε κι εμείς μια ήσυχη πρωτοχρονιά!!!
Να έχετε όλοι μια καλή και υγιή χρονιά.


Υ.Γ. Φέτος δε δουλεύω νύχτα στην αλλαγή του χρόνου. Αφιερώνω αυτό το ποστ σε όσους θα δουλέψουν και κυρίως στους συγγενείς των ασθενών μας.
Ας έχουν υπομονή, ελπίδα και καλά νέα για τους αγαπημένους τους με τη νέα χρονιά.

23 σχόλια:

Swell είπε...

Καλημέρα,

Μη στεναχωριέσαι Ενεσούλα μου. Ο θαλασσοδαρμένος θα σ' έχει στο μυαλό του. Έχει ζήσει κι αυτός ανάλογη ιστορία στο ένδοξο Π.Ν. 2 μήνες αφού παρουσιάστηκα, ο ένδοξος κυβερνήτης του αντιτορπιλλικού που υπηρετούσα επειδή ήμουν καλό παιδί, ζήτησε και μπήκε σε επιφυλακή (σκοπούν το λένε οι "λόγιοι" του Π.Ν.) και τις 2 παραμονές, Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς. "Για να τις περάσει με το πλήρωμά του" είχε πει. Το αίσθημα ιδιοκτησίας του μαλάκα, είχε πει ο Μαρξ. Καλή σου χρονιά κι η απόσταση Λαμίας Ηρακλείου, να δώσει ο Σουφλιάς, να μηδενιστεί!

tzonakos είπε...

Καλημέρα. Δεν νομίζω να μην αγγίξει κάποιον αυτο το κείμενο που έβγαλες αυθεντικά και με πολυ συναίσθημα.
Εχω εργαστει κάποιες Πρωτοχρονιές και αφου ηταν ανάγκη να γίνει, το έκανα.
Θέλω να πω οτι σωστά εστίασες σε όσους αυτές τις μέρες υποφέρουν σε νοσοκομεία, σαν ασθενείς ή σαν συγγενείς ασθενών.
Ακόμα κι ο/η εργαζόμενος θα κάνει εστω και 5-10 λεπτά Πρωτοχρονιά ή Ανάσταση, ενω την ίδια στιγμή άλλοι περιμένουν την ανάσταση των δικών τους ανθρώπων.
Ειμαι σίγουρος οτι αισθάνεσαι καλά με αυτό που κάνεις και όσο για το συναίσθημα "κορίτσι με τα σπίρτα" θα πρέπει να σε δυναμώνει.
Το ξέρω οτι έχεις δύναμη και γι αυτό ολόψυχα σου εύχομαι ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ :)

Feidias είπε...

Καλημέρα!Πολύ ζεστό το ποστάκι σου και να συμφωνήσω με τον προλαλήσαντα από πάνω οτι η καρδιά σου αντί να παραπονεθεί και να γκρινιάξει εστίασε εκεί που θα έπρεπε κάθε πραγματική νοσοκόμα και νάσαι καλά πάντα για αυτή σου την ευαισθησία κορίτσι μου γλυκό!Πρωτοχρονιά δεν έτυχε να δουλέυω,εκτός απ όταν ήμουν κι εγώ στο ΠΝ που τη πέρασα στο καράβι αλλά χαλάλι λες όταν διαβάζεις κείμενα τόσο αληθινά σα τα δικά σου και συνηδειτοποιείς τι περνάει ο κόσμος!Νομίζω οτι αυτή η πληροφορία μέσα στη καρδιά κάθε εργαζομένου συναδέλφου σου είναι και η μεγαλύτερη επιβράβευση για εκείνον,γιατί αυτό που προσφέρει είναι ανεκτίμητο και μοναδικό!
Εύχομαι πάντα ο Θεός να σου δίνει δύναμη και αγάπη στη καρδιά σου να είσαι πάνω απ όλα άνθρωπος,ευτυχισμένη, και υγιής πάνω απ όλα!
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ!

Άκης είπε...

Χρόνια πολλά.Ευτυχισμένο το νέο έτος,με υγεία καί ευτυχία.Όλες οι προσδοκίες σου για το 2008,ευχές μου.

MAD είπε...

Ωχού! Μη με κάνεις να αρχίσω τους συναισθηματισμούς. Σήμερα (όπως και κάθε χρόνο από τότε που έπιασα δουλειά) δουλεύω. Παραμονή Πρωτοχρονιάς με τους ασθενείς μου και πολλές πολλές εκπλήξεις ΚΑΙ ρεβεγιόν. Τα ροξάκια που ετοίμασα άρπαξαν λίγο, αλλά τουλάχιστον είναι μαλακά και νόστιμα. Χρωσταώ αυτή τη μέρα στον πατέρα μου που έφυγε νωρίς. Τότε του είχα υποσχεθεί ότι θα τον κάνω καλά. Δεν πρόλαβα. Και κάναμε μαζί Πρωτοχρονιά στο Νοσοκομείο. Μια ζωή θα κάνω οικογενειακά Πρωτοχρονιά εδώ. Ασε που σιχαίνομαι τους βλαμμένους που είναι μαγκούφηδες και μαλώνουν για το ποιος θα κάνει εφημερία τέτοιες μέρες. Λειτούργημα σου λέει μετά. Παραληρώ. Χτύπα με

Αντε πάω να φάω ακόμα μια κλασική κρύα τυρόπιτα από το κυλικείο να στανιάρω και να χαρώ τις υπόλοιπες 2,5 ώρες κενό που έχω με blogging και προσευχές να μην έχουμε πολλά τροχαία φέτος. Κι εσείςεκεί έξω! Μην πιείτε! Η παρέα είναι από μόνη της μεθυστική. Και η ατμόσφαιρα

Καλή Χρονιά σε όλους ;-)
και μακριά από εμάς

Ενεσούλα είπε...

@ Swell μου, σε ευχαριστώ, αλλά στου (κουφού)Σουφλιά την πόρτα, όσο θέλεις βρόντα!;)

Alexis B είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=r0VUXLsBSjo&feature=related

Στούς ρυθμούς της χαράς κια της ομορφιάς να χορεύει όλο το 2008

GothangeL είπε...

Δεν εχεις καθολου αδικο... Ο πατερας μου μια ζωη δουλευε κι αλλαζε χρονο και ειναι πολυ ασχημο το ξερω σαν παιδι.

Αλλα φετος θα κανει μαζι μας Πρωτοχρονια και χαιρομαι γιατι αλλο χαβαλε εχει ολη η οικογενεια μαζι κι αλλο οταν ειναι λειψη!

Σου ευχομαι καλη χρονια με υγεια και αγαπη, και αν βγεις το βραδυ, προσεχε τους τρελους και οποιος οδηγησει να μη πιει, κριμα ειναι.

ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ!

Ενεσούλα είπε...

@Τζονάκο μου, δεν ήθελα να βγάλω μελό με αυτό το κείμενο, ούτε να εκβιάσω συναισθήματα.
Χαίρομαι αν βγήκε κάτι που άγγιξε με την αλήθεια του.
Σε ευχαριστώ για το όμορφο σχόλιο.

Ενεσούλα είπε...

@Φειδία μου, σε ευχαριστώ για το τόσο ζεστό σχόλιο. Δε νιώθω να μου αξίζουν τόσο καλά λόγια. Προσπαθώ να κάνω τη δουλειά μου και να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις μου.
τις ευχές μου.

Ενεσούλα είπε...

@ Ακη, να είσαι καλά, επίσης.

Ενεσούλα είπε...

@Mad, όταν είδα ότι είχες κάνει σχόλιο στο ποστ, πριν το διαβάσω ήξερα, από ένστικτο ίσως, ότι θα είναι κάτι δυνατό!
Σου στέλνω την αγάπη μου, τις ευχές μου και σου εύχομαι καλή δύναμη και κουράγιο, όχι μόνο για σήμερα, αλλά για την κάθε εφημερία σου.
Κάτω η μιζέρια και οι γκρίνιες!
Ζήτω η αγάπη προς τον άνθρωπο.

Ενεσούλα είπε...

@ Αλέξη, να είσαι καλά και να μας ομορφαίνεις τις μέρες με τις όμορφες μουσικές που διαλέγεις!

Ενεσούλα είπε...

@gothangel, καλώς όρισες στο πρωτοχρονιάτικο φτωχικό μου.
Να έχεις μια όμορφη, οικογενειακή πρωτοχρονιά με τους ανθρώπους που αγαπάς.

GothangeL είπε...

Χιχι ηρθα για να μεινω :P

Καλη χρονια :D

CresceNet είπε...

Gostei muito desse post e seu blog é muito interessante, vou passar por aqui sempre =) Depois dá uma passada lá no meu site, que é sobre o CresceNet, espero que goste. O endereço dele é http://www.provedorcrescenet.com . Um abraço.

LOCKHEART είπε...

ΚΟΥΡΑΓΙΟ...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΟΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΙΑ


ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ

Θυμήσου πως με λένε… είπε...

Πολύ γλυκό που σκέφτηκες τη βάρδια 3-11.
Να ξέρεις πως η γιορτή ζει μέσα μας. Πόσες φορές δεν έχουμε πάει σε σπουδαία πάρτι και δεν έχουμε περάσει καλά γιατί μέσα μας είχαμε παγωνιά? Καλή χρονιά!

το φτυαράτσι είπε...

Μη στεναχωριέσαι!Eύχομαι ο καινούργιος χρονος να σου δώσει Υγεία Ευτυχία και ό,τι άλλο ποθείς...Καλή Χρονιά!!!Την κουλησπέρα μου!!!

skouliki είπε...

καλη χρονιααααααααααααα

ευτυχισμενες ενεσεις :))))

Ενεσούλα είπε...

@Lockheart, θυμήσου πως με λένε, φτυαράκι, σκουλίκι,
Ευχαριστώ για τις ευχές σας.
Να είστε καλά, υγιείς και χαρούμενοι και να κάνετε πολλά, όμορφα ποστ το 2008!
Φιλάκια

Βλαμμενος είπε...

Καλη Χρονια με ΥΓΕΙΑ ....

diianeira είπε...

και εγώ εκεί έκανα πρωτοχρονιά...Καλή χρονιά να έχουμε,έστω και καθσυτερημένα :)