10 λόγοι για να γίνετε νοσηλεύτρια

Να, λοιπόν, οι 10 καλύτεροι λόγοι για ν'ακολουθήσετε το επάγγελμά μου!
Κανείς εθελοντής;
Έχουμε ανάγκες, λέμε!
Πάμε για την αντίστροφη μέτρηση.

10. Πληρώνει καλύτερα από τα Goody's, αν και το ωράριο είναι χειρότερο.
9. Τρέντυ σαμπό και σέξυ στολές.
8. Ενέσεις. Καλύτερα να τις κάνεις, παρά να σου τις κάνουν!:Ρ

7. Η σιγουριά του να μπορείς να διαβεβαιώσεις τον ασθενή ότι η αιμορραγία θα σταματήσει... με τον ένα ή τον άλλο τρόπο!
6. Η ευκαιρία να εκτεθείς σε σπάνιες, εξωτικές και συναρπαστικές νέες ασθένειες!
5. Ενδιαφέροντα... αρώματα!

4. Πολιτισμένοι και αλάνθαστοι γιατροί σου δίνουν καθαρογραμμένες και σαφείς οδηγίες.
3. Το παραδέχομαι: Είναι πολύ ευκολότερο από το να σπουδάσεις ιατρική.
2. Γιορτάζεις όλες τις αργίες με τους φίλους σου... στη δουλειά!
1. Ανακούφιση στη γνώση ότι οι περισσότεροι ασθενείς σου θα επιζήσουν... ό,τι κι αν τους κάνεις!

Εικόνες του κόσμου (παρτ του) [Πόλεις]

Οι πιστοί αναγνώστες αυτού του μπλογκ έχουν καταλάβει πόσο μου αρέσουν τα ταξίδια. Σήμερα αποφάσισα να σας δείξω εικόνες από μερικά παλαιότερα ταξίδια μου, τότε που δεν είχαμε ακόμα τις ευκολίες της ψηφιακής φωτογραφικής μηχανής.
Αυτή τη φορά η τεχνολογία έβαλε πάλι το χεράκι της, με άλλο τρόπο.
Οι φωτογραφίες που θα δείτε είναι σκαναρισμένες, δικές μου, αγαπημένες, όλες .
Επειδή είναι αρκετές θα τις χωρίσω σε θεματικές ενότητες.
Ξεκινάμε με:
Πόλεις
Τι λέτε;
Πάμε μια βόλτα στις γειτονιές του κόσμου;

Σαντιάγκο, Χιλή. Οι Άνδεις στο βάθος.

Ουσουάια, Αργεντινή. Η νοτιότερη πόλη του κόσμου. Στη "γη του πυρός", Παταγωνία.

Μπουένος Άιρες, Αργεντινή. Μπροστά ο, μονίμος λασπωμένος, ποταμός Rio de la Plata.

Φτάνοντας στο Βανκούβερ, Καναδάς.

Κέτσικαν, Αλάσκα. Γραφική, ξύλινη πόλη, χτισμένη πάνω στο νερό, καταφύγιο πολλών χρυσοθήρων του 18-19ου αιώνα.

Σιάτλ, Ηνωμένες πολιτίες της Αμερικής.
Με χιλιάδες καφετέριες και υγρό καιρό.

Μέριντα, Μεξικό. Νύχτα της 15ης Σεπτεμβρίου, εορτασμός της μέρας ανεξαρτησίας, με πυροτεχνήματα.
Από την ταράτσα του ξενοδοχείου.

Τζουνό, Αλάσκα. Η πρωτεύουσα...

Βενετία, Ιταλία. Διάσημη και αναγνωρίσιμη, δεν παύει να προκαλεί δέος και ρίγη ρομαντισμού! Αρκεί να μην την πετύχεις σε μέρες που βρωμάν τα νερά!


Η Golden gate bridge, Σαν Φρανσίσκο, ΗΠΑ.
Αν και τη λένε "χρυσή" (επειδή ήταν στο δρόμο για το κυνήγι του χρυσού), είναι βαμμένη κόκκινη.
Κοντινό πλάνο γιατί περάσαμε από κάτω με το κρουαζιερόπλοιο.

Χονγκ Κονγκ Άιλαντ, Χονγκ Κόνγκ. Δύσκολη φωτό. Δεν είχαμε τρίποδο και τη βγάλαμε με τη μηχανή πάνω σε περβάζι!

Και last but not least, που λένε... Νέα Υόρκη, ΗΠΑ. Και ναι, αυτοί είναι οι Δίδυμοι Πύργοι που έπεσαν την 11η Σεπτεμβρίου 2001, σε εκείνο το διαβόητο τρομοκρατικό χτύπημα, το World Trade Center, στου οποίου μάλιστα το παρατηρητήριο είχαμε, τότε, ανέβει!!!

Αυτά για τώρα, λοιπόν.
Ωραία ήταν η βόλτα.
Ξαναπήγα νοερά παντού!
Ελπίζω να σας ταξίδεψα, μαζί μου!

Είναι Νο 2 γιατί από τα πρώτα ποστ του "Αντιβιοτικού" ήταν το Νο 1 με ψηφιακές φωτογραφίες από πιο πρόσφατα ταξίδια μου. Ξέρω ότι δεν το έχει δει σχεδόν κανείς, γιατί ήταν πριν γίνω διάσημη( lol), για αυτό, αν θέλετε να ρίξετε μια ματιά, θα το βρείτε:
εδώ

...όπως έχεις φύγει θέλω να 'ρθεις...

Δυστυχώς, ήρθε η ώρα...
Φεύγει ο καλός μου!

Τρέλανέ τους όλους (μωρό μου) με τα μαγικά σου τα κόλπα!
Τίποτα δεν έχεις να φοβηθείς με τα όνειρά σου για όπλα!



Ακόμα κι αν φύγεις
για το γύρο του κόσμου
θα' σαι πάντα δικός μου
θα είμαστε πάντα μαζί

Και δε θα μου λείπεις
γιατί θα 'ναι η ψυχή μου
το τραγούδι της ερήμου
που θα σ' ακολουθεί...
Σ' αγαπάω πολύ.

Κλείστε τη, τη ρημάδα!

Ο Τζονάκος προτείνει -->να κλείσουμε την τηλεόραση στις 11 Φεβρουαρίου.
Συμφωνώ απόλυτα και αναμεταδίδω.
Εγώ, ούτως ή άλλως δεν την ανοίγω παρά εξαιρετικά σπάνια τώρα πια.
Βαρέθηκα τις παπαραλογίες, την παραπλάνηση, την παραφιλολογία και την αποθέωση του κιτς και της υποκουλτούρας!
Λογικά θα έπρεπε να προτείνουμε να την κάψετε ή να την σπάσετε, χαχαχα...
...αλλά είμαστε ευγενικοί!:Ρ
Για κάποιους ίσως είναι συντροφιά, για τους περισσότερους εξάρτηση, αλλά η ζωή, η αληθινή ζωή, είναι εκεί έξω.
Βγείτε μια βόλτα
Πιείτε ένα καφέ με φίλους
Διαβάστε ένα βιβλίο
Πηγαίνετε σινεμά
Απλά, ξεκολλήστε από το χαζοκούτι, έστω αν είναι μόνο για μια μέρα!
Είναι μια αρχή...

Προσωπικό [αν]ΑσΦαΛεΙαΣ

Χθες, λόγω πένθους (;) αποφασίστηκε τελευταία στιγμή, όχι χωρίς παρατράγουδα και διαφωνίες μεταξύ των υπουργείων Υγείας και Εσωτερικών, να λειτουργήσουν τα νοσοκομεία με προσωπικό ασφαλείας.
Αυτό έχει σίγουρα την βαρύτητα της αργίας, αλλά όχι για όλα τα τμήματα του νοσοκομείου.
Δεν λειτούργησαν απλά, τα τακτικά ιατρεία, τα τακτικά χειρουργεία και οι διοικητικές υπηρεσίες του νοσοκομείου.
Για κάποια τμήματα, όπως η μονάδα μας, αργία - ξεαργία, τίποτα δεν αλλάζει, ούτε ένας δε μπορεί να λείψει και ξέρετε γιατί;
Γιατί κάθε μέρα λειτουργούμε με προσωπικό ασφαλείας κι αν τύχει καμιά αναρρωτική κάτω από τα όρια ασφαλείας!!!

Αλλά τι να πεις και που να γκρινιάξεις;
Πας να πεις τα παράπονά σου και σου λένε χειρότερα από τα άλλα νοσοκομεία. Εμείς λέει είμαστε και καλά σε σχέση με αυτούς.
Αυτό δηλαδή σημαίνει ότι οι Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, σε όλα τα νοσοκομεία στην Ελλάδα, λειτουργούν με προσωπικό πολύ λιγότερο από αυτό που έχει οριστεί ως ασφαλές για την υγεία των ασθενών, από την Π.Ο.Υ!
Ως πότε άραγε;
Τόσα χρόνια μόνο υποσχέσεις παίρνουμε και συνεχίζουμε να τραβάμε κουπί, ζόρι και το βάρος της ευθύνης των κουρασμένων πράξεών μας!
Έτσι, η χθεσινή αργία, απλά προστέθηκε στα ήδη αρκετά, χρεωστούμενα ρεπό μας, εκείνα που συσσωρεύονται γιατί δε μπορούμε να τα πάρουμε, πάλι λόγω έλλειψης προσωπικού!
Υπάρχουν και δημόσιοι υπάλληλοι που δεν είναι και τόσο τυχεροί, βλέπετε!

Δεν μου αρέσει να γκρινιάζω, αλήθεια, το σιχαίνομαι, αλλά απόψε με έπνιξε και ήθελα να το βγάλω από μέσα μου.
Ευχαριστώ εκ των προτέρων για την ανοχή σας!

Υ.Γ Καλό μήνα Φεβρουάριο!

"Στο τέλος ξυρίζουν το γαμπρό"...

...λέει μια σοφή λαϊκή ρήση.
Στην περίπτωση όμως του στρατού, τον ξυρίζουν στην αρχή.
Ο καλός μου πάει φαντάρος τη Δευτέρα.
Έτσι λοιπόν κι εγώ, πήρα τα σύνεργά μου και τον έκανα κούκλο!
Ωωω, ναι! Τα κατάφερα. Κι έτσι το φιλί δε θα είναι πια επώδυνο!
Και να δείτε που στο τέλος του άρεσε κιόλας!
Kάντε κλικ να δείτε:-->
Του λόγου το αληθές...
Kάτω οι τρίχες, ζήτω οι clean cut φατσούλες!

Σε μια στιγμή...

Σήμερα έγινε κάτι που με τάραξε πολύ.
Φυσάει υπερβολικά. Σκατόκαιρος, πραγματικά! Από εκείνες τις μέρες που προτιμάς να μη βγεις καθόλου από το σπίτι, αλλά να κάθεσαι να χουχουλιάσεις στα ζεστά.

Ενώ ένα πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο περπατούσε στους δρόμους της πόλης μια ριπή αέρα του έριξε χώμα στο πρόσωπο.

Κοντοστάθηκε για λίγο, δεν έκανε το επόμενο βήμα και ακριβώς μπροστά του έσκασε μια μεγάλη γλάστρα από ένα μπαλκόνι, λίγο ψηλότερα!

Δηλαδή, λίγα δευτερόλεπτα νωρίτερα να περνούσε θα τον είχε χτυπήσει, όπως εκείνη τη 17χρονη που νοσηλεύσαμε πριν 2 χρόνια με πολύ σοβαρή κρανιοεγκεφαλική κάκωση, όταν της είχε πέσει στο κεφάλι ένα μπαλκόνι, επιστρέφοντας σπίτι από το φροντιστήριο!
Μια στιγμή μετά...
Στα καλά καθούμενα...
Ένα ατύχημα αποφεύχθηκε, ένα από εκείνα τα "κουφά" ατυχήματα, που μπορεί όμως να είναι και μοιραία.
Όπως για εκείνο το 20χρονο αγόρι που έμεινε τελείως παράλυτο και πέθανε 10 μήνες μετά, επειδή έξυσε τη μύτη του και έχασε τον έλεγχο της μηχανής.
Όπως για εκείνον τον μπασκεμπολίστα που έσπασε τον αυχένα του, την ώρα του αγώνα μπροστά στα μάτια χιλιάδων θεατών και τηλεθεατών.
Όπως για εκείνο τον 17χρονο που τον χτύπησε μια μπάλα στο κεφάλι, ενώ καθόταν στον πάγκο με τους αναπληρωματικούς.
[Πέθανε κι εκείνο το παληκάρι, στη μονάδα, ξαφνικά, μια μέρα πριν την έξοδο από τη ΜΕΘ. Μάταια κάθε προσπάθεια να τον σώσουμε, δεν θα τον ξεχάσω ποτέ.:( ]
Όπως στις ταινίες "million dollar baby" και "η θάλασσα μέσα μου".
Όπως, όπως...
Τόσα και τόσα περιστατικά!
Σε μια στιγμούλα μόνο διαλύονται όλα!
Η ανθρώπινη ζωή κρέμεται από μια κλωστή.
Κάτι τέτοια περιστατικά μας το θυμίζουν.
Μας θυμίζουν πόσο πολύτιμη είναι η ζωή μας.
Ότι όλα μπορούν ν' ανατραπούν, ν' αλλάξουν, σε μια στιγμή, μόνο.
Είναι σαν να μας λένε: "Εϊ, τώρα φάνηκες τυχερός, αλλά ποιος ξέρει πόσο θα κρατήσει αυτό, ε;".


Τρόμαξα πολύ όταν μου το είπε. Ακόμα το σκέφτομαι.
Τον έστειλα να ανάψει ένα κεράκι, καλού κακού!