Ένας αλλιώτικος Σεπτέμβρης

Δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτός ο μήνας είχε πάντα μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου.
Είναι, ίσως, που σηματοδοτεί το τέλος του καλοκαιριού, που ήδη από τον Αύγουστο το έχω σιχαθεί. Ή ακόμα επειδή είναι πάντα ένας μήνας αλλαγών και ανανέωσης που ικανοποιεί τη διαρκή ανάγκη μου για κάτι καινούριο, για ένα βήμα πιο πέρα.
Πριν 3 χρόνια έγραψα το πιο εσωτερικό και προσωπικό μου ποστ Ο Ξύλινος Σεπτέμβρης της Καρδιάς μου, 13 του Σεπτέμβρη ήτανε. 2 μέρες αργότερα ξύπνησα ερωτευμένη με το Χρήστο μου. Ακόμα, κάθε πρωί συνεχίζω να τον αγαπάω, όλο και πιο πολύ...

3 χρόνια μετά λοιπόν και αυτός είναι ένας πολύ ιδιαίτερος Σεπτέμβρης.

Είμαι έγκυος στο κοριτσάκι μας, τον καρπό ενός μεγάλου έρωτα, ζω με τον άντρα που έχω επιλέξει για σύντροφο της ζωής μου και ετοιμάζω τον πολιτικό μας γάμο.
Το όνειρο κάθε γυναίκας θα σκεφτείτε. Θα είμαι ειλικρινής. Τα δύο πρώτα ναι, είναι και το δικό μου όνειρο, το ζω και απολαμβάνω κάθε στιγμή, με τον πάντα εκεί, μικρό φόβο μη συμβεί κάτι και τα διαλύσει όλα.
Για το γάμο είμαι παγερά αδιάφορη. Θεωρώ ότι είμαι ήδη "παντρεμένη" με τον άντρα που αγαπώ και ένα χαρτί δε θ'αλλάξει τίποτα. Απλά θα το κάνει πιο εύκολο για το παιδί, γιατί έτσι είναι φτιαγμένη η Ελληνική κοινωνία.
Έτσι, στο τέλος του μήνα θα το κάνουμε κι αυτό, χωρίς φαμφάρες και τυμπανοκρουσίες γιατί θ'ακολουθήσει και θρησκευτικός.
Άλλη βλακεία αυτή. Αλλά είναι γεγονός ότι αυτά τα πανηγύρια δεν τα κάνουμε για εμάς, το ζευγάρι, αλλά για τους άλλους. Θα το περάσουμε κι αυτό λοιπόν όταν έρθει η ώρα, αλλά μόνο που το σκέφτομαι με πιάνει ρίγος. Ένα σωρό τρέξιμο, ταλαιπωρία, έξοδα, για το τίποτα!
Προς το παρόν τα πράγματα θα είναι απλά και χαλαρά.
Ένα φόρεμα που υπάρχει ήδη στην ντουλάπα μου και μου χωράει, ένα κουστούμι παλιό κι αυτό και οι βέρες θ'αλλάξουν πλευρά στα χέρια μας.

Ένα μικρό τραπέζι την επόμενη σε πολύ στενό κύκλο και 40 μπομπονιέρες φτιαγμένες από τα χεράκια μου (ε, με υλικά που αγόρασα έτοιμα φυσικά), που μάλλον θα σας τις φωτογραφήσω να με θαυμάσετε!
Ε, αυτός είναι ένας αλλιώτικος Σεπτέμβρης, όπως και να έχει!

Μικρό πικενεσουλίνι under construction!

Ήρθε η ώρα να το ανακοινώσω...

Μετά την αποβολή έμεινα αμέσως (μόλις 1 μήνα μετά!) ξανά έγκυος και διανύω ήδη τον 4ο μήνα!!!

Έχουμε 5 μήνες ακόμα με τον Πίκο μου να προετοιμαστούμε για το δυσκολότερο ρόλο της ζωής μας, το ρόλο του γονιού!

Ήταν κάτι ανέλπιστο, όσο ευχάριστο, τόσο και τρομακτικό.

Τα συναισθήματα πολύ ανάμεικτα.

Χαρά, πολύ μεγάλη χαρά φυσικά, αλλά και φόβος, να πάνε όλα καλά αυτή τη φορά.

Ανυπομονησία να δούμε ότι το μωράκι είναι υγιές και άγχος μήπως κάνω πάλι παλίνδρομη, μήπως κάτι πάει πάλι στραβά.

Ουφ, είμαι και φαν του διαδικτύου βλέπεις και είχα γραφτεί από την αρχή σε 2-3 σάιτ που σου τα λένε όλα, βδομάδα τη βδομάδα.

Μετά την αποβολή διαγράφτηκα από την εβδομαδιαία αναφορά αλλά ήδη ήξερα αρκετά, περισσότερα από αυτά που θα έπρεπε!

Καλό είναι να ξέρεις κάποια πράγματα , η γνώση δίνει δύναμη λένε, αλλά μετά το άγχος σου γίνεται και συγκεκριμένο.

Και μετά από μια αποτυχημένη κύηση, ακόμα περισσότερο.

Από την αρχή η γυναικολόγος μου προσπάθησε να μας διώξει κάθε σύνεφο αμφιβολίας.

Αυτή η κύηση ήταν μια καλή κύηση. Το μωράκι μεγάλωνε σωστά, η καρδούλα του χτυπούσε ρυθμικά και όσο πρέπει γρήγορα, αλλά από υπέρηχο σε υπέρηχο πάντα είχα (και έχω) άγχος και ανησυχία.

Ξανά ενημέρωση από το διαδίκτυο...

«Τώρα σχηματίζεται ο έσω ακουστικός πόρος και ο φακός του ματιού, τώρα τα δακτυλάκια, τώρα το μικρό σας θαύμα έχει μέγεθος μικρού φασολιού …» όλο διάβαζα, διάβαζα και αναρωτιόμουν: Άραγε, το δικό μου φασόλι τα κάνει όλα αυτά στην ώρα που πρέπει και σωστά;

Ξέρω για το μικρούλι μας λίγα πράγματα προς το παρόν. Ότι από μένα θα πάρει την ανυπομονησία, γιατί η χοριακή μου (η ορμόνη που αυξάνεται ραγδαία στην εγκυμοσύνη) αυξήθηκε πάνω από τα αναμενόμενα και την υπεκινητικότητα καθώς όλο κουνιέται στους υπερήχους και ότι θα είναι υπναράδικο σαν τον πατέρα του γιατί θέλω να κοιμάμαι συνέχεια, χαχαχαχα! Συμπεράσματα κι αυτά ε; Επιστημονικά αποδεδειγμένα!

Ως τώρα έχω μια αρκετά καλή εγκυμοσύνη με ζαλάδες και ανακατωσούρες κυρίως ως τη 10η εβδομάδα αλλά τίποτα ιδιαίτερα επίπονο. Αν εξαιρέσουμε μια μεγάλη δερματική αλλεργία που έκανα από τις αντιθρομβωτικές ενέσεις (που πρέπει να κάνω σε όλη την εγκυμοσύνη γιατί μετά την αποβολή έκανα ειδικές εξετάσεις και βρέθηκε ότι έχω γεννετική προδιάθεση στη θρομβοφιλία), όλα καλά.

Και τις βολτούλες μου κάνω και τα μπανάκια μου και έχω χάσει και 2 κιλάκια (να 'ναι καλά ο δακτύλιος!)

Στο τέλος του Ιουλίου κάναμε και την εξέταση που ονομάζεται "αυχενική διαφάνεια" και που ήταν ένα μεγάλο σκαλοπάτι για την εξέλιξη της εγκυμοσύνης. Ευτυχώς ήταν πολύ καλή και μας καθυσύχασε αρκετά γιατί μας έδωσε πολύ χαμηλά ποσοστά για χρωμοσωματικές ανωμαλίες :).

Τώρα το μικρό μωράκι θα έχει περίπου 10 ολόκληρα εκατοστά μήκος και περιμένω ότι κάπου σε αυτό το μήνα θα αρχίσω να το νιώθω να κινείται!

Πρέπει να είναι πολύ συγκλονιστικό αίσθημα αυτό.

Προς το παρόν το άκουσμα της καρδούλας και το να το βλέπουμε να κινείται μας έκανε να πετάξουμε στους 7 ουρανούς!

Φύλο δε μάθαμε ακόμα, αλλά καθώς λένε ότι αν είναι αγοράκι μάλλον θα φαινόταν στην αυχενική, συνεχίζω να έχω ελπίδες ότι είναι κοριτσάκι!!!

Θα ήθελα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης να κάνω μερικά ποστάκια γι αυτό.

Μέχρι τώρα, απλά περίμενα να πάνε όλα καλά, τώρα όμως που η ανησυχία μου μειώθηκε αισθητά, μπορώ να χαλαρώσω και ν'απολαύσω με το σύντροφό μου την εγκυμοσύνη μου.

Δεν έχω κανένα σκοπό να γίνω κλισέ και μελό, σα μια γνωστή μου που γέννησε πριν λίγους μήνες και που όταν ήταν 5 μηνών μας έλεγε, χαιδεύοντας την κοιλιά της: «Τώρα συνειδητοποιώ ότι μια αθώα ψυχούλα μεγαλώνει μέσα μου και είμαι πολύ συγκινημένη»! Μπλιάχ! Η παρατήρηση ενός λίγο καφρούλη φίλου μου που καθόταν δίπλα μου με έκανε να γελάσω πολύ: «Ελπίζω να κάνει κορίτσι γιατί αν είναι αγόρι, αδερφή θα το κάνει, από την κοιλιά»!

Ε, κορίτσι έκανε και σίγουρα θα το ντύνει στα ροζ και στα φρουφρού, μια μικρή μημουάπτου κουκλίτσα του καναπέ!

Επίσης έχω κι άλλα παραδείγματα προς αποφυγή.

Δε θέλω να γίνω σα την γνωστή μου που αφού απέκτησε παιδί μετά από πολλά χρόνια γάμου στα 42 της, δεν ξέρει πώς να διαχειριστεί την αλλαγή στη ζωή της και ενώ διατείνονταν ότι το θέλει πολύ, νιώθει ότι το παιδί τελικά την ξεβόλεψε από τις συνήθειες χρόνων και είναι αρκετά αδιάφορη και αμήχανη απέναντί του.

Και, προς θεού, δε θέλω να γίνω σα την συνάδελφο που αφού απέκτησε 2 αγόρια, μετά τα 35 της, λέει γεμάτη περηφάνια: «Εγώ τους γιούς μου θα τους έχω δεμένους εδώ, στο βρακί μου, μη μου τους πάρει καμία!»

Ωχ, ακόμα μία θανάσιμη Ελληνίδα πεθερά!

Γενικώς η συγκεκριμένη λέει πολλά του στυλ «άλλος παιδί δεν έκανε, μόνο η Μαριώ το Γιάννη» γι αυτό κι εγώ, πριν ακόμα μείνω έγκυος, έδωσα το δικαίωμα στις φίλες μου από τη δουλειά, αν ποτέ με δουν να συμπεριφέρομαι έτσι να μου δώσουν μια μπούφλα να πεταχτώ απέναντι, μπας και συνέλθω!!!

Ε, εντάξει, έχω και πολλά παραδείγματα φίλων μου που μια χαρά μεγαλώνουν τα παιδιά τους είτε έχουν ένα είτε τέσσερα.

Γονιός δεν ξέρω αν γεννιέσαι ή γίνεσαι, εγώ πάντως έχω όλη την καλή διάθεση να μάθω πώς να είμαι μια σωστή, ισορροπημένη μάνα.

Θα έχει ενδιαφέρον η εξέλιξη.

Για να δούμε…

Μα πως γράφουν έτσι οι έφηβοι σήμερα;

Μερικές φορές νιώθω ότι παραμεγάλωσα.
Λίγο ως πολύ μέχρι τώρα έχω καταφέρει να παρακολουθώ τις εξελίξεις στις γενιές και να μη με πιάνουν "αδιάβαστη" οι νέοι με τους οποίους συναναστρέφομαι.
Π.χ. πάντα κάνει εντύπωση στους σπουδαστές μου πόσο τους καταλαβαίνω και πόσο κοντά στις απόψεις τους είμαι.
Τώρα τελευταία ωστόσο έχω φάει μεγάλη ήττα με τον τρόπο γραφής των εφήβων και τη μεταξύ τους επικοινωνία.
Εντάξει, είχαμε τα ακατανόμαστα γκρίκλις που και οι δικές μας γενιές χρησιμοποίησαν κατακόρον και στα οποία ήμουν πάντα κάθετα αντίθετη, καθώς πιστεύω ότι διαστρευλώνουν την όμορφη γλώσσα μας και μας κάνουν όλο και πιο "Αμερικάνους" με το περιορισμένο λεξιλόγιο και την υπεραπλούστευση.
Τώρα το πράγμα έχει προχωρήσει ένα βήμα παραπάνω.
Μερικά παραγείγματα:

smr...oloi.Cthn.lelaC.....CtiC....7....!!!!!! 9eLw.na.ein.oloi.ekei.na.kano0me.mlks....k.alla..gia.na.euxariCth9o0me.to0C.va9mo0C...!!!!!
ade...ade....oloi.ekei.na.eiCte...etC...????
(τους ευχαριστήθηκαν τους βαθμούς άραγε;)

♥´¯) ¸.☀☆´¯) Wowww beautiful :))
(¸☀☆´ (¸.♥´☀´¯`•.¸¸☀.☆ ♥´¯) ¸.☀☆´¯)
ia.na.deiC.mexri.p.mporw.na.ftaCw...♥♥♥
apla.gt.Ce.agapw.pio.pl.apo.otidhpote.allo.panw.Cthn.gh....!!!!;););)
(πολύ ωραίο σχεδιάκι έχω να πω!)

ಌஜಌ (αυτό το σχεδιάκι είναι σε όνομα προφίλ του facebook, μα πως τα κάνουν;)

Dn uparxei la8os k swsto gia tn andra p agapise..
(σωστός!)

cgpwwwww!!!!! ♥♥♥♥
coff m .....♥
bro m - niko m ... ♥♥♥
snock...m...♥♥
dhm.m.♥♥♥
6/6 : gnoriCthkame..
6/6:eipame.auto.p.aiC9anomaCte.o.enaC.Cton.allon
9/6 :fili9hkame.gia.1h.fora
12/6 : xwriCame...:'(
*.epeCan.200.aCteria.*
*.omwC.egw.dn.ekana.200.euxeC.*
*.ekana.1.euxh.200.foreC.:*
*na.me.agapaC,na.me.CkefteCai.k.na.ta.3anabro0me.*
(μάλλον μέχρι τώρα έχει βρει άλλον :Ρ)

*.axxxx......ax....na.hCo0n.alloiwC...*
*.aloiwC.apo.oti.Ce.exei.ftia3ei.o.9eoc...*
*.o.dromoC.thC.kardiaC.Co0.*
*.na.htan.anoixroC..*
*.na.hCo0n.alloiwC...*
*.Cto0.erwta.to.teloC.na.hCo0n.o0ranoC.*
*.ki.o.po9oC.Co0.gia.mena.*
*.na.tan.2wntanoC.....*...♥♥♥♥
(ζορίστηκα να καταλάβω ότι ήταν στίχοι τραγουδιού και ποιο ήταν!)

hR9e t kLkaIrI!!!!!♥ ePiTeLoUc hR9e t kLkaIrI p TOCO ePi9uMoUcaMe☺☺!!!!♥
(speak for yourself!)

Καταλάβατε τίποτα;
Εγώ αισθάνθηκα ηλίθια βλέποντας αυτά τα -αυθεντικά- αποσπάσματα γραφής γιατί χρειάστηκα πολύ ώρα να αποκρυπτογραφήσω τι λένε, λίγο ως πολύ!
Στίχοι τραγουδιών,έρωτες που έληξαν άδοξα, βαθμοί, διασκέδαση, πολλά χαριτωμένα σχεδιάκια, ό,τι αφορά τους εφήβους και η ανάγκη ν' ανήκουν σε ομάδες.
Γνωστά σε όλους μας, αφού όλοι περάσαμε από εκεί.
Κάθε γενιά προσπαθεί ν' αφήσει το δικό της στίγμα.
Κατανοητό και αναμενόμενο.
Αλλά αναρωτιέμαι:
Είναι αυτό μια καλή εξέλιξη για το γραπτό λόγο;
Εμένα δε μου φαίνεται σωστή και αναγκαία εξέλιξη της Ελληνικής γλώσσας, η οποία ίσως θα έπρεπε μεν να γίνει λίγο πιο απλή, αλλά αυτά δεν είναι καν Ελληνικά!
Πλήρης "λατινοποίηση" των γραμμάτων και μια "στενογραφία" χωρίς νόημα, αφού τελικά χρησιμοποιούνται περισσότεροι χαρακτήρες με το σχετικό "στολισμό".
Κάνω λάθος μήπως;
Μήπως γίνομαι υπερβολική και γκρινιάρα;
Ελπίζω απλώς να είναι μια μόδα που θα περάσει όπως τόσες και τόσες αποτυχημένες άλλες. (βλέπε: emo,fashion victims κ.α)

Παραζαλισμένα Ιατρικά Ιστορικά

Σας το παραθέτω όπως το βρήκα σε μια σελίδα του Facebook, γιατί γέλασα πολύ!

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΕ ΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΣΘΕΝΩΝ

01. Ο ασθενής έχει δυο παιδιά σε εφηβική ηλικία, αλλά εκτός αυτού δεν παρουσιάζει καμία άλλη ανωμαλία.

02. Η ασθενής παρουσιάζει πόνους στο στήθος αν παραμείνει ξαπλωμένη στο αριστερό της πλευρό για διάστημα μεγαλύτερο του ενός έτους.

03. Τη δεύτερη μέρα το γόνατο παρουσίασε βελτίωση την τρίτη, εξαφανίστηκε.

04. Η ασθενής είναι δακρυσμένη και κλαιει συνέχεια. Επίσης, εμφανίζει συμπτώματα κατάθλιψης.

05. Η ασθενής εμφανίζει συμπτώματα κατάθλιψης από όταν ξεκίνησε να με επισκέπτεται, το 1993.

06. Σημείωση Εξιτηρίου: Στη ζωή, αλλά χωρίς την άδειά μου.

07. Η ασθενής εμφανίζει μούδιασμα από τα δάχτυλα των ποδιών και κάτω.

08. Ο ασθενής αρνήθηκε τη νεκροψία.

09. Ο ασθενής δεν έχει ιστορικό αυτοκτονιών.

10. Η ασθενής άφησε λευκά αιμοσφαίρια και σε άλλο νοσοκομείο.

11. Το Ιατρικό Ιστορικό του ασθενούς είναι εξαιρετικό εκτός από μία αύξηση βάρους της τάξης των 22 κιλών τις τελευταίες τρεις μέρες.

12. Η ασθενής δήλωσε ότι υπέφερε από νεύρα κατά το μεγαλύτερο μέρος του βίου της μέχρι που πήρε διαζύγιο.

Τελικά υπάρχουν και καλές Δευτέρες!

Είναι γνωστό σε όσους με ξέρουν ότι μισώ τις Δευτέρες και κυρίως τις Δευτέρες πρωί.
Βασικός λόγος είναι η λαϊκή που γίνεται κάτω ή γύρω από το σπίτι μου, όσα χρόνια θυμάμαι τον εαυτό μου και όχι αυτό δεν είναι καλό πράγμα, γκρρρ!
Βρωμιά (σκέψου να έχεις τα ψάρια έξω από την πόρτα σου), φασαρία, τεράστιο πρόβλημα πάρκινγκ από το βράδυ της Κυριακής (γίνονται ομηρικές μάχες για μια θέση και ουέ και αλίμονο και βγεις Κυριακή βράδυ) και τρομερό πρόβλημα μετακινήσεων από και προς το σπίτι σου με οποιοδήποτε μέσον, ακόμα και με τα πόδια (μια εποχή είχαν κάνει τη βεράντα μας δοκιμαστήριο για ρούχα!).
Όσοι δεν το έχουν ζήσει δε μπορούν να το φανταστούν!

Άλλος βασικός λόγος είναι ότι το πρωινό της Δευτέρας στη δουλειά είναι το πιο δύσκολο, πολλές "τακτικές" εργασίες να γίνουν, εκκρεμότητες του σαββατοκύριακου, συν όσοι γυρίζουν "ναυλωμένοι" από την ανάπαυλα και έτοιμοι για μεγάλη επιστήμη :Ρ

Μα και αν δε δουλεύεις και πας να κάνεις δουλειές, μιας και αυτό είναι το μόνο ελεύθερο πρωινό της εβδομάδας παντού κίνηση, καθυστερήσεις και εκνευρισμός.

Όλα συνηγορούν σε αυτό που λέω χρόνια: Η Δευτέρα πρωί δεν θα έπρεπε να υπάρχει!


...Σήμερα όμως ήταν μια άλλη Δευτέρα...
Οι δουλειές γίνονταν χωρίς ταλαιπωρία, οι οδηγοί στο δρόμο ήταν ήρεμοι και ευγενικοί, μέχρι και στο νοσοκομείο που πήγα για μια διοικητική διεκπεραίωση, εξυπηρετήθηκα αμέσως και χωρίς να χρησιμοποιήσω την ιδιότητά μου ως "μέσον"!

Ρε παιδιά, μπας και δεν ήταν Δευτέρα σήμερα και έχω χάσει τις μέρες, χαχαχα!

Σαντορίνη, τα πρέπει και τα μη!

Αφού λοιπόν πριν 3 περίπου μήνες ένα ηφαίστειο δε μας άφησε να επισκεπτούμε την Πράγα, αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε την τύχη μας και να επισκεφτούμε ένα άλλο, ενεργό ηφαίστειο πολύ κοντά μας, την Σαντορίνη.
Αυτό το πανέμορφο, μοναδικό νησί είναι για μένα το πιο όμορφο από όλα όσα επισκεφτεί σε Ελλάδα και εξωτερικό (και έχω δει αρκετά) και το είχα επισκεφτεί ήδη 4 φορές στο παρελθόν, ενώ ο καλός μου καμία, μιας και είναι αρκετά μακριά από τη Λαμία που έμενε πριν τον "τυλίξει" η Κρητικιά!

Για τους Κρητικούς και δη τους Ηρακλειώτες είναι ένας αγαπημένος και εύκολα προσβάσιμος προορισμός, μιας και υπάρχουν καθημερινά (εκτός από αεροπλάνα) τουλάχιστον 2 πλοία που κάνουν τη διαδρομή σε 2- 2,5 ώρες.


Η Σαντορίνη, που πήρε αυτό το όνομα από Φράγκους σταυροφόρους που σταματούσαν για ανεφοδιασμό κοντά σε ένα εκκλησάκι της Αγίας Ειρήνης (Σάντα Ειρήνη= Σαντορίνη), ονομάζεται επίσημα Θήρα, από τον αρχαίο Σπαρτιάτη Θήραν, που λέγεται ότι αποίκησε πρώτος την περιοχή.

Το νησί στην αρχαιότητα ονομάζονταν Στρογγύλη, λόγω του σχήματός του(!) και είχε έναν σπουδαίο πολιτισμό, αντίστοιχο του Μινωικού.
Μια τεράστια έκρηξη 3.600 χρόνια πριν ήταν η αιτία να βουλιάξει το μισό νησί, να σχηματιστεί η εντυπωσιακή Καλντέρα, να καταστραφεί ο πολιτισμός του νησιού (κάποιοι μιλούν για τη χαμένη Ατλαντίδα), αλλά και ο Μινωικός πολιτισμός της Κρήτης από το τεράστιο παλιρροϊκο κύμα που δημιουργήθηκε.
Από τότε ως σήμερα το ηφαίστειο, με διάφορους κρατήρες, παραμένει ενεργό, με τελευταία μεγάλη έκρηξη το 1950.

Η Καλντέρα με την πολύχρωμη στρωματογραφία της

Αυτό το ηφαίστειο με τις εκρήξεις του, την Καλντέρα και τα πολύχρωμα πετρώματά του έχουν δώσει στη Σαντορίνη αυτή την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, το κάνουν μοναδικό στον κόσμο και πόλο έλξης για εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες κάθε χρόνο.


Δε σκοπεύω να γράψω ταξιδιωτικό οδηγό για τη Σαντορίνη.
Τέτοιους θα βρείτε πολλούς.
Θα σας αναφέρω ποια κατά τη γνώμη μου είναι αυτά που πρέπει να κάνετε και να δείτε στο νησί και τι να αποφύγετε και θα σας αφήσω να ταξιδέψετε ως εκεί με μερικές από της εικόνες που αποτύπωσε ο φακός μου.



Να πάτε να δείτε το ηφαίστειο και να βουτήξετε από το πλοίο στα (κρύα νερά) για να κολυμπήσετε λίγα μέτρα και να βρεθήτε στις θερμές πηγές με τα πορτοκαλί ζεστά νερά που μυρίζουν σίδηρο και να δείτε τις μπουρμπουλίθρες ν' αναβλύζουν! Μετά να φάτε θαλασσινά (και όχι ψάρια?) στο λιμάνι της Θηρασίας.

Στο λιμανάκι της Νέας Καμένης με τους κρατήρες

Στο δρόμο για τον ενεργό κρατήρα

Το λιμανάκι του νησιού Θηρασιά

Να πάτε στην Κόκκινη Παραλία. Τα 10 λεπτά περπάτημα ως εκεί αξίζουν τον κόπο και το θέαμα σε αποζημιώνει, αν και θα προτιμούσα οι ομπρέλες να είναι τουλάχιστον ψάθινες, με σεβασμό στο περιβάλλον.

Να μην πάτε στη Λευκή Παραλία που έχει πρόσβαση με πλοιάριο γιατί απλά δεν αξίζει τον κόπο, μιας και οι τεράστιες, όσο και λευκές κοτρώνες κάνουν σχεδόν αδύνατη την κολύμβηση.


Αν επιμένετε να πάτε στην Οία για το περίφημο ηλιοβασίλεμα να ξέρετε ότι θα στριμωχτείτε με εκατοντάδες ως χιλιάδες άλλους τουρίστες, θα ζεσταθείτε, θα πληρώσετε ένα πανάκριβο καφέ αν καθήσετε σε καφετέρια και το πιο πιθανό είναι να δείτε ένα συνηθισμένο Ελληνικό ηλιοβασίλεμα που θα κάνει τους Γιαπωνέζους και τους Αμερικάνους να χειροκροτήσουν ενθουσιασμένοι!!!

Τους βλέπετε ε; Και που να ήταν και Αύγουστος!

Να πάτε ωστόσο στην Οία που είναι πολύ γραφική, να περπατήσετε στα καλντερίμια της, να κάνετε μπάνιο στην παραλία της και να φάτε στις ταβέρνες στο λιμάνι (από την άλλη πλευρά).



Καλά εστιατόρια έχει και μέσα στο χωριό αλλά συνήθως είναι υπερτιμημένα και πολύ τουριστικά, όπως και παντού στο νησί.


Μην περιμένετε να δείτε τον αρχαιολογικό χώρο στο Ακρωτήρι, αν πάτε φέτος και δεν ξέρω μέχρι πότε. Εδώ και χρόνια είναι κλειστός γιατί υπάρχει πρόβλημα με το στέγαστρο!

Εδώ ο ήλιος δύει πίσω από το Ημεροβίγλι

Προσέξτε πολύ που θα φάτε και τι μιας και υπάρχουν γνωστοί μου που τους σέρβιραν χθεσινά μακαρόνια(!). Όπως προανέφερα, αν και οι επιλογές είναι πολλές η ποιότητα δεν είναι αντίστοιχη των τιμών. Θα έλεγα να πάρετε συμβουλές από κάποιον ντόπιο με την ελπίδα ότι θα ντραπεί να σας στείλει κάπου με άθλιο φαγητό.

Αξιοπρεπή τα σουβλατζίδικα στην πλατεία των Φηρών,όπως και το τυροπιτάδικο, μια εύκολη και φτηνή λύση.

Αν σας αρέσει η περιπέτεια να κάνετε βόλτα με γαϊδουράκι. Είναι σπάνια εμπειρία αλλά θέλει ένα σχετικό θάρρος μιας και τα καημένα ανεβαίνουν αγκομαχώντας τους γκρεμούς και σε όλους περνάει από το μυαλό ότι μπορεί κάποιο να τρελαθεί ή να κουραστεί και να σε "ξεφορτώσει" στα βράχια!

Δε χρειάζεται να νοικιάσετε αυτοκίνητο (εκτός κι αν ταξιδεύετε με παιδιά) μιας και οι αποστάσεις είναι μικρές (24 χιλ. από την Οία (βόρεια) ως το Ακρωτήρι(νότια) είναι η πιο μακρινή απόσταση). Μηχανάκι ναι, αν είστε πολύ καλοί οδηγοί και έτοιμοι να αποφύγετε κάθε τρελό, μεθυσμένο και ανίδεο τουρίστα που ανεβαίνει στη "γουρούνα" και όποιον πάρει ο χάρος!
Τα λεωφορεία είναι καλή λύση με συχνές και καλές διαδρομές αλλά και τα ταξί είναι άφθονα. Εξάλλου η Σαντορίνη θέλει περπάτημα για να την απολαύσεις.

Μιας και είπα περπάτημα, κορίτσια στο νησί, όπως και σε όλες τις Κυκλάδες, ξεχάστε τα τακούνια εκτός βαλίτσας! Γενικά χρειάζονται χαμηλά, μην πω και κλειστά παπούτσια, με όχι πολύ λεπτή σόλα και φυσικά δυνατό αντηλιακό, καπέλο και γυαλιά, ειδικά αν πάτε στο ηφαίστειο.Αν πάτε στο ηφαίστειο, τέτοιο δρόμο θ'ανέβετε. 5 βαθμοί Κελσίου παραπάνω και ένας κρατήρας που ...καπνίζει!

Το νερό του νησιού είναι λίγο και γλυφό γι αυτό πριν ξεκινήσετε για εξορμήσεις να έχετε μπουκαλάκι με εμφιαλωμένο μαζί σας.

Να περπατήσετε στα στενά των Φηρών, να φτάσετε ως το Φηροστεφάνι και σε κάθε ευκαιρία να απολαμβάνετε την υπέροχη θέα από την Καλντέρα.

Βόλτα το σούρουπο, κοντά στη Μητρόπολη

Θέα από την Καλντέρα στα Φηρά με το ηφαίστειο απέναντι

Να πάτε ένα απόγευμα στο Franco's , που έχει βραβευθεί ως το καλύτερο μπαρ στον κόσμο και να απολαύσετε το σούρουπο από τις ξαπλώστρες του με κλασική μουσική. Αξίζει ως εμπειρία αν και με τσιμπημένες φυσικά τιμές μιας και έχει την καταπληκτικότερη θέα.

Αν πάτε φέτος ως τον Οκτώβριο στο νησί ψάξτε τα 20 διαφορετικά γαιδουράκια, εικαστική παρέμβαση, όπως με τις αγελάδες στην Αθήνα. Δεν τα βρήκα όλα αλλά μερικά είναι πολύ όμορφα.

Το γαιδουράκι στην κεντρική πλατεία των Φηρών...

...και ένα πολύχρωμο στην Οία

Καμάρι και Περίσσα ωραίες, αμμουδερές παραλίες με ψιλό, μαύρο βοτσαλάκι.

Καμάρι

Να δοκιμάσετε τοπικά προιόντα όπως φάβα, ντοματάκι, κάπαρη και καπαρόφυλλα και φυσικά τις πολύ καλές ποικιλίες κρασιού της Σαντορίνης, γνωστές παγκοσμίως και να επισκεπτείτε το Μουσείο Κρασιού.
Προσοχή όμως στο πόσο θα τα πληρώσετε γιατί είναι κι αυτά υπερβολικά ακριβά :(

Το παλιό λιμάνι των Φηρών. Πρόσβαση στη χώρα μόνο μέσω 600 σκαλοπατιών και με τελεφερίκ!

Αυτές είναι οι συμβουλές μου με μια τελευταία:
Για να απολαύσετε το νησί, αποφύγετε τους μήνες αιχμής Ιούλιο και Αύγουστο που οι ξένοι το "βουλιάζουν" και όλα είναι δύσκολα και πανάκριβα.

Αυτό το μοναδικό νησί που βρίσκεται τόσο κοντά μας αξίζει και μία και περισσότερες επισκέψεις και είναι ικανό να σε αφήσει ξέπνοο και εντυπωσιασμένο με τη θέα και την ατμόσφαιρά του κάθε, μα κάθε φορά!