Οπως κάθε χρόνο, περίπου µια εβδοµάδα προτού αρχίσουν να απονέµονται στη Σουηδία τα άλλα, τα σοβαρά, Βραβεία Νοµπέλ, ήδη βραβευµένοι νοµπελίστες απένειμαν στο Χάρβαρντ, στο πλαίσιο µιας τελετής µε πολύ χιούµορ και ακόµα περισσότερο σουρεαλισµό, τα Ιg Νobels, τα επονοµαζόµενα Αντινοµπέλ.
«Καλώς ή κακώς», δήλωσε εκείνο το βράδυ από το βήµα ο Μαρκ Αµπρααµς, διευθυντής της χιουµοριστικής επιστηµονικής επιθεώρησης «Χρονικά της απίθανης έρευνας», που βρίσκεται πίσω από την όλη ιδέα, «η ανθρωπότητα παράγει κάθε χρόνο ολοένα και περισσότερες, ολοένα και πιο δυνατές υποψηφιότητες».
Αντινοµπέλ Ειρήνης. Απονεµήθηκε στον Ρίτσαρντ Στίβενς από το Πανεπιστήµιο Κίλι της Βρετανίας, που ανακάλυψε πως οι βλαστήµιες ανακουφίζουν από τον πόνο: επαναλαµβάνοντας µια βρισιά, οι εθελοντές κατάφεραν να κρατήσουν το χέρι τους µέσα σε παγωµένο νερό πολύ περισσότερο.
Αντινοµπέλ Ιατρικής. Το πήραν οι Ολλανδοί επιστήµονες Σίµον Ρίτφλεντ και Ιλια φαν Μπεστ, επειδή ανακάλυψαν ότι τα συµπτώµατα του άσθµατος υποχωρούν µε µια βόλτα στο τρενάκι του τρόµου, στο λούνα παρκ. 
Αντινοµπέλ Μηχανικής. Απονεµήθηκε στην Καρίνα Ατσεβέντο -Γουάιτχαουζ και την Αγκνες Ρότσα - Γκόουσλιν από τη βρετανική Ζωολογική Εταιρεία, καθώς και στην Ντιάνε Γκέντρον από το Εθνικό Πολυτεχνικό Ινστιτούτο του Μεξικού, επειδή «τελειοποίησαν µέθοδο συλλογής µύξας φάλαινας, χρησιµοποιώντας τηλεκατευθυνόµενο ελικοπτεράκι». Η µύξα, δηλαδή τα σταγονίδια που βγάζει η φάλαινα από τον φυσητήρα της, συλλέγονται σε δίσκο καλλιέργειας µικροβίων που είναι κολληµένος στο κάτω µέρος του ελικοπτέρου µε σκοπό τη µελέτη των ασθενειών του αναπνευστικού στα κήτη. 
Αντινοµπέλ Δηµόσιας Υγείας. Το κέρδισε ο Αµερικανός Μανουέλ Μπαρµπέιτο για την ανακάλυψη ότι οι γενειοφόροι επιστήµονες θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή των οικείων τους: τα βακτήρια που χρησιµοποιούν στο εργαστήριο παραµένουν πεισµατικά στα γένια ακόµα και µετά από ενδελεχές πλύσιµο.
Αντινοµπέλ Χηµείας. Απονεµήθηκε στην ΒΡ και στους επιστήµονες που τη συνδράµουν, επειδή «διέψευσαν την παλιά δοξασία ότι πετρέλαιο και νερό δεν αναµειγνύονται». 
Αντινοµπέλ Διοίκησης. Το πήρε ο Ιταλός Αλεσάντρο Πλουκίνο, επειδή απέδειξε µαθηµατικά ότι όταν οι προαγωγές δίνονται στην τύχη, η εταιρεία λειτουργεί καλύτερα. 
Αντινοµπέλ Φυσικής. Απονεµήθηκε στη Νεοζηλανδή Λιάν Πάρκιν, επειδή απέδειξε πως όσοι φορούν τις κάλτσες πάνω από τα παπούτσια τους γλιστρούν λιγότερο στον πάγο από όσους τις φορούν κανονικά. 
Αντινοµπέλ Βιολογίας. Το κρατήσαµε τελευταίο, γιατί προκάλεσε το περισσότερο γέλιο, όµως πρόκειται για σοβαρότατη έρευνα. Μια οµάδα κινέζων ερευνητών από το Εντοµολογικό Ινστιτούτο Γκουανγκντόνγκ ανακάλυψε σε συνεργασία µε το Πανεπιστήµιο του Μπρίστολ ότι οι ενήλικες θηλυκές νυχτερίδες του γένους Cynopterus sphinx κάνουν πολύ συχνά στοµατικό έρωτα στον καλό τους στη διάρκεια του σεξ – πάντοτε κρεµασµένες ανάποδα. Το στοµατικό σεξ διαρκεί περίπου 19 δευτερόλεπτα, κάθε δευτερόλεπτο στοµατικού σεξ προσθέτει περίπου 6 επιπλέον δευτερόλεπτα συνουσίας και συνολικά, όταν περιλαµβάνει και στοµατικό έρωτα, η σεξουαλική πράξη διαρκεί τον διπλάσιο χρόνο. Σηµειωτέον πως είναι η πρώτη φορά που καταγράφεται στοµατικό σεξ στο πλαίσιο σεξουαλικής πράξης σε ενήλικα ζώα πέραν του ανθρώπου. «Σίγουρα υπάρχει κάποιος εξελικτικός λόγος», λένε οι επιστήµονες: παρατείνοντας τη σεξουαλική πράξη, το θηλυκό ενδεχοµένως να αυξάνει τις πιθανότητες να µείνει έγκυος· πιθανόν είναι επίσης το σάλιο του να σκοτώνει επικίνδυνα µικρόβια στο πέος του αρσενικού.
Εμ, κάτι ήξερε ο... Μπάτμαν!!!
Κυριακή 10 Οκτωβρίου 2010
Αντινομπέλ με πολύ χιούμορ
Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2010
Βέρα στο δεξί...
...μου χέρι!
Εμ, τι νομίζατε; Το σήριαλ του Μega;
Η μόνη διαφορά που ένιωσα δηλαδή, για να λέμε και του στραβού το δίκιο!
Και την προτιμώ εκεί, καθότι αριστερόχειρας!
Πάει κι αυτό...
Σεμνά και ταπεινά ή όχι και τόσο, όπως το δει κανείς!
Η ανθοδέσμη των 20€, ασορτί με το φόρεμα και στους αγαπημένους πορτοκαλί τόνουςΣκατόκαιρος όμως την Πέμπτη στο Ηράκλειο. Νοτιάς, ζέστη, υγρασία και βροχή, ευτυχώς που είχαμε κλείσει για την πεθερά μου ξενοδοχείο στο κέντρο και αλλάξαμε εκεί, μούσκεμα γίναμε!
Κατρουλού η νύφη!
Για όσους με ξέρουν στο φατσοβιβλίο έβαλα σήμερα και φωτογραφικό υλικό. Οι υπόλοιποι θα αρκεστείτε στα "παρελκόμενα"!
Οι μπομπονιέρες που έφτιαξα, τρεις διαφορετικές, 40 κομμάτια όλες κι όλες. Για το καλό, που λένε, ίσα ίσα.
Και στα δικά σας οι ελεύθεροι, μόνο όμως αν το έχετε κρυφή ή φανερή επιθυμία!
Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2010
Ένας αλλιώτικος Σεπτέμβρης
Δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτός ο μήνας είχε πάντα μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου.
Είναι, ίσως, που σηματοδοτεί το τέλος του καλοκαιριού, που ήδη από τον Αύγουστο το έχω σιχαθεί. Ή ακόμα επειδή είναι πάντα ένας μήνας αλλαγών και ανανέωσης που ικανοποιεί τη διαρκή ανάγκη μου για κάτι καινούριο, για ένα βήμα πιο πέρα.
Πριν 3 χρόνια έγραψα το πιο εσωτερικό και προσωπικό μου ποστ Ο Ξύλινος Σεπτέμβρης της Καρδιάς μου, 13 του Σεπτέμβρη ήτανε. 2 μέρες αργότερα ξύπνησα ερωτευμένη με το Χρήστο μου. Ακόμα, κάθε πρωί συνεχίζω να τον αγαπάω, όλο και πιο πολύ...
3 χρόνια μετά λοιπόν και αυτός είναι ένας πολύ ιδιαίτερος Σεπτέμβρης.
Είμαι έγκυος στο κοριτσάκι μας, τον καρπό ενός μεγάλου έρωτα, ζω με τον άντρα που έχω επιλέξει για σύντροφο της ζωής μου και ετοιμάζω τον πολιτικό μας γάμο.
Το όνειρο κάθε γυναίκας θα σκεφτείτε. Θα είμαι ειλικρινής. Τα δύο πρώτα ναι, είναι και το δικό μου όνειρο, το ζω και απολαμβάνω κάθε στιγμή, με τον πάντα εκεί, μικρό φόβο μη συμβεί κάτι και τα διαλύσει όλα.
Για το γάμο είμαι παγερά αδιάφορη. Θεωρώ ότι είμαι ήδη "παντρεμένη" με τον άντρα που αγαπώ και ένα χαρτί δε θ'αλλάξει τίποτα. Απλά θα το κάνει πιο εύκολο για το παιδί, γιατί έτσι είναι φτιαγμένη η Ελληνική κοινωνία.
Έτσι, στο τέλος του μήνα θα το κάνουμε κι αυτό, χωρίς φαμφάρες και τυμπανοκρουσίες γιατί θ'ακολουθήσει και θρησκευτικός.
Άλλη βλακεία αυτή. Αλλά είναι γεγονός ότι αυτά τα πανηγύρια δεν τα κάνουμε για εμάς, το ζευγάρι, αλλά για τους άλλους. Θα το περάσουμε κι αυτό λοιπόν όταν έρθει η ώρα, αλλά μόνο που το σκέφτομαι με πιάνει ρίγος. Ένα σωρό τρέξιμο, ταλαιπωρία, έξοδα, για το τίποτα!
Προς το παρόν τα πράγματα θα είναι απλά και χαλαρά.
Ένα φόρεμα που υπάρχει ήδη στην ντουλάπα μου και μου χωράει, ένα κουστούμι παλιό κι αυτό και οι βέρες θ'αλλάξουν πλευρά στα χέρια μας.
Ένα μικρό τραπέζι την επόμενη σε πολύ στενό κύκλο και 40 μπομπονιέρες φτιαγμένες από τα χεράκια μου (ε, με υλικά που αγόρασα έτοιμα φυσικά), που μάλλον θα σας τις φωτογραφήσω να με θαυμάσετε!
Ε, αυτός είναι ένας αλλιώτικος Σεπτέμβρης, όπως και να έχει!
Τρίτη 10 Αυγούστου 2010
Μικρό πικενεσουλίνι under construction!
Έχουμε 5 μήνες ακόμα με τον Πίκο μου να προετοιμαστούμε για το δυσκολότερο ρόλο της ζωής μας, το ρόλο του γονιού!
Ήταν κάτι ανέλπιστο, όσο ευχάριστο, τόσο και τρομακτικό.
Τα συναισθήματα πολύ ανάμεικτα.
Χαρά, πολύ μεγάλη χαρά φυσικά, αλλά και φόβος, να πάνε όλα καλά αυτή τη φορά.
Ανυπομονησία να δούμε ότι το μωράκι είναι υγιές και άγχος μήπως κάνω πάλι παλίνδρομη, μήπως κάτι πάει πάλι στραβά.
Ουφ, είμαι και φαν του διαδικτύου βλέπεις και είχα γραφτεί από την αρχή σε 2-3 σάιτ που σου τα λένε όλα, βδομάδα τη βδομάδα.
Μετά την αποβολή διαγράφτηκα από την εβδομαδιαία αναφορά αλλά ήδη ήξερα αρκετά, περισσότερα από αυτά που θα έπρεπε!
Καλό είναι να ξέρεις κάποια πράγματα , η γνώση δίνει δύναμη λένε, αλλά μετά το άγχος σου γίνεται και συγκεκριμένο.
Και μετά από μια αποτυχημένη κύηση, ακόμα περισσότερο.
Από την αρχή η γυναικολόγος μου προσπάθησε να μας διώξει κάθε σύνεφο αμφιβολίας.
Αυτή η κύηση ήταν μια καλή κύηση. Το μωράκι μεγάλωνε σωστά, η καρδούλα του χτυπούσε ρυθμικά και όσο πρέπει γρήγορα, αλλά από υπέρηχο σε υπέρηχο πάντα είχα (και έχω) άγχος και ανησυχία.
Ξανά ενημέρωση από το διαδίκτυο...
«Τώρα σχηματίζεται ο έσω ακουστικός πόρος και ο φακός του ματιού, τώρα τα δακτυλάκια, τώρα το μικρό σας θαύμα έχει μέγεθος μικρού φασολιού …» όλο διάβαζα, διάβαζα και αναρωτιόμουν: Άραγε, το δικό μου φασόλι τα κάνει όλα αυτά στην ώρα που πρέπει και σωστά;
Ξέρω για το μικρούλι μας λίγα πράγματα προς το παρόν. Ότι από μένα θα πάρει την ανυπομονησία, γιατί η χοριακή μου (η ορμόνη που αυξάνεται ραγδαία στην εγκυμοσύνη) αυξήθηκε πάνω από τα αναμενόμενα και την υπεκινητικότητα καθώς όλο κουνιέται στους υπερήχους και ότι θα είναι υπναράδικο σαν τον πατέρα του γιατί θέλω να κοιμάμαι συνέχεια, χαχαχαχα! Συμπεράσματα κι αυτά ε; Επιστημονικά αποδεδειγμένα!
Ως τώρα έχω μια αρκετά καλή εγκυμοσύνη με ζαλάδες και ανακατωσούρες κυρίως ως τη 10η εβδομάδα αλλά τίποτα ιδιαίτερα επίπονο. Αν εξαιρέσουμε μια μεγάλη δερματική αλλεργία που έκανα από τις αντιθρομβωτικές ενέσεις (που πρέπει να κάνω σε όλη την εγκυμοσύνη γιατί μετά την αποβολή έκανα ειδικές εξετάσεις και βρέθηκε ότι έχω γεννετική προδιάθεση στη θρομβοφιλία), όλα καλά.
Και τις βολτούλες μου κάνω και τα μπανάκια μου και έχω χάσει και 2 κιλάκια (να 'ναι καλά ο δακτύλιος!)
Στο τέλος του Ιουλίου κάναμε και την εξέταση που ονομάζεται "αυχενική διαφάνεια" και που ήταν ένα μεγάλο σκαλοπάτι για την εξέλιξη της εγκυμοσύνης. Ευτυχώς ήταν πολύ καλή και μας καθυσύχασε αρκετά γιατί μας έδωσε πολύ χαμηλά ποσοστά για χρωμοσωματικές ανωμαλίες :).
Τώρα το μικρό μωράκι θα έχει περίπου 10 ολόκληρα εκατοστά μήκος και περιμένω ότι κάπου σε αυτό το μήνα θα αρχίσω να το νιώθω να κινείται!
Πρέπει να είναι πολύ συγκλονιστικό αίσθημα αυτό.
Προς το παρόν το άκουσμα της καρδούλας και το να το βλέπουμε να κινείται μας έκανε να πετάξουμε στους 7 ουρανούς!
Φύλο δε μάθαμε ακόμα, αλλά καθώς λένε ότι αν είναι αγοράκι μάλλον θα φαινόταν στην αυχενική, συνεχίζω να έχω ελπίδες ότι είναι κοριτσάκι!!!
Θα ήθελα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης να κάνω μερικά ποστάκια γι αυτό.
Μέχρι τώρα, απλά περίμενα να πάνε όλα καλά, τώρα όμως που η ανησυχία μου μειώθηκε αισθητά, μπορώ να χαλαρώσω και ν'απολαύσω με το σύντροφό μου την εγκυμοσύνη μου.
Δεν έχω κανένα σκοπό να γίνω κλισέ και μελό, σα μια γνωστή μου που γέννησε πριν λίγους μήνες και που όταν ήταν 5 μηνών μας έλεγε, χαιδεύοντας την κοιλιά της: «Τώρα συνειδητοποιώ ότι μια αθώα ψυχούλα μεγαλώνει μέσα μου και είμαι πολύ συγκινημένη»! Μπλιάχ! Η παρατήρηση ενός λίγο καφρούλη φίλου μου που καθόταν δίπλα μου με έκανε να γελάσω πολύ: «Ελπίζω να κάνει κορίτσι γιατί αν είναι αγόρι, αδερφή θα το κάνει, από την κοιλιά»!
Ε, κορίτσι έκανε και σίγουρα θα το ντύνει στα ροζ και στα φρουφρού, μια μικρή μημουάπτου κουκλίτσα του καναπέ!
Επίσης έχω κι άλλα παραδείγματα προς αποφυγή.
Δε θέλω να γίνω σα την γνωστή μου που αφού απέκτησε παιδί μετά από πολλά χρόνια γάμου στα 42 της, δεν ξέρει πώς να διαχειριστεί την αλλαγή στη ζωή της και ενώ διατείνονταν ότι το θέλει πολύ, νιώθει ότι το παιδί τελικά την ξεβόλεψε από τις συνήθειες χρόνων και είναι αρκετά αδιάφορη και αμήχανη απέναντί του.
Και, προς θεού, δε θέλω να γίνω σα την συνάδελφο που αφού απέκτησε 2 αγόρια, μετά τα 35 της, λέει γεμάτη περηφάνια: «Εγώ τους γιούς μου θα τους έχω δεμένους εδώ, στο βρακί μου, μη μου τους πάρει καμία!»
Ωχ, ακόμα μία θανάσιμη Ελληνίδα πεθερά!
Γενικώς η συγκεκριμένη λέει πολλά του στυλ «άλλος παιδί δεν έκανε, μόνο η Μαριώ το Γιάννη» γι αυτό κι εγώ, πριν ακόμα μείνω έγκυος, έδωσα το δικαίωμα στις φίλες μου από τη δουλειά, αν ποτέ με δουν να συμπεριφέρομαι έτσι να μου δώσουν μια μπούφλα να πεταχτώ απέναντι, μπας και συνέλθω!!!
Ε, εντάξει, έχω και πολλά παραδείγματα φίλων μου που μια χαρά μεγαλώνουν τα παιδιά τους είτε έχουν ένα είτε τέσσερα.
Γονιός δεν ξέρω αν γεννιέσαι ή γίνεσαι, εγώ πάντως έχω όλη την καλή διάθεση να μάθω πώς να είμαι μια σωστή, ισορροπημένη μάνα.
Θα έχει ενδιαφέρον η εξέλιξη.
Για να δούμε…
Δευτέρα 2 Αυγούστου 2010
Μα πως γράφουν έτσι οι έφηβοι σήμερα;
Μερικές φορές νιώθω ότι παραμεγάλωσα.
Λίγο ως πολύ μέχρι τώρα έχω καταφέρει να παρακολουθώ τις εξελίξεις στις γενιές και να μη με πιάνουν "αδιάβαστη" οι νέοι με τους οποίους συναναστρέφομαι.
Π.χ. πάντα κάνει εντύπωση στους σπουδαστές μου πόσο τους καταλαβαίνω και πόσο κοντά στις απόψεις τους είμαι.
Τώρα τελευταία ωστόσο έχω φάει μεγάλη ήττα με τον τρόπο γραφής των εφήβων και τη μεταξύ τους επικοινωνία.
Εντάξει, είχαμε τα ακατανόμαστα γκρίκλις που και οι δικές μας γενιές χρησιμοποίησαν κατακόρον και στα οποία ήμουν πάντα κάθετα αντίθετη, καθώς πιστεύω ότι διαστρευλώνουν την όμορφη γλώσσα μας και μας κάνουν όλο και πιο "Αμερικάνους" με το περιορισμένο λεξιλόγιο και την υπεραπλούστευση.
Τώρα το πράγμα έχει προχωρήσει ένα βήμα παραπάνω.
Μερικά παραγείγματα:
smr...oloi.Cthn.lelaC.....CtiC....7....!!!!!! 9eLw.na.ein.oloi.ekei.na.kano0me.mlks....k.alla..gia.na.euxariCth9o0me.to0C.va9mo0C...!!!!!
ade...ade....oloi.ekei.na.eiCte...etC...????
(τους ευχαριστήθηκαν τους βαθμούς άραγε;)
♥´¯) ¸.☀☆´¯) Wowww beautiful :))
(¸☀☆´ (¸.♥´☀´¯`•.¸¸☀.☆ ♥´¯) ¸.☀☆´¯)
ia.na.deiC.mexri.p.mporw.na.ftaCw...♥♥♥
apla.gt.Ce.agapw.pio.pl.apo.otidhpote.allo.panw.Cthn.gh....!!!!;););)
(πολύ ωραίο σχεδιάκι έχω να πω!)
ಌஜಌ (αυτό το σχεδιάκι είναι σε όνομα προφίλ του facebook, μα πως τα κάνουν;)
Dn uparxei la8os k swsto gia tn andra p agapise..
(σωστός!)
cgpwwwww!!!!! ♥♥♥♥
coff m .....♥
bro m - niko m ... ♥♥♥
snock...m...♥♥
dhm.m.♥♥♥
6/6 : gnoriCthkame..
6/6:eipame.auto.p.aiC9anomaCte.o.enaC.Cton.allon
9/6 :fili9hkame.gia.1h.fora
12/6 : xwriCame...:'(
*.epeCan.200.aCteria.*
*.omwC.egw.dn.ekana.200.euxeC.*
*.ekana.1.euxh.200.foreC.:*
*na.me.agapaC,na.me.CkefteCai.k.na.ta.3anabro0me.*
(μάλλον μέχρι τώρα έχει βρει άλλον :Ρ)
*.axxxx......ax....na.hCo0n.alloiwC...*
*.aloiwC.apo.oti.Ce.exei.ftia3ei.o.9eoc...*
*.o.dromoC.thC.kardiaC.Co0.*
*.na.htan.anoixroC..*
*.na.hCo0n.alloiwC...*
*.Cto0.erwta.to.teloC.na.hCo0n.o0ranoC.*
*.ki.o.po9oC.Co0.gia.mena.*
*.na.tan.2wntanoC.....*...♥♥♥♥
(ζορίστηκα να καταλάβω ότι ήταν στίχοι τραγουδιού και ποιο ήταν!)
hR9e t kLkaIrI!!!!!♥ ePiTeLoUc hR9e t kLkaIrI p TOCO ePi9uMoUcaMe☺☺!!!!♥
(speak for yourself!)
Καταλάβατε τίποτα;
Εγώ αισθάνθηκα ηλίθια βλέποντας αυτά τα -αυθεντικά- αποσπάσματα γραφής γιατί χρειάστηκα πολύ ώρα να αποκρυπτογραφήσω τι λένε, λίγο ως πολύ!
Στίχοι τραγουδιών,έρωτες που έληξαν άδοξα, βαθμοί, διασκέδαση, πολλά χαριτωμένα σχεδιάκια, ό,τι αφορά τους εφήβους και η ανάγκη ν' ανήκουν σε ομάδες.
Γνωστά σε όλους μας, αφού όλοι περάσαμε από εκεί.
Κάθε γενιά προσπαθεί ν' αφήσει το δικό της στίγμα.
Κατανοητό και αναμενόμενο.
Αλλά αναρωτιέμαι:
Είναι αυτό μια καλή εξέλιξη για το γραπτό λόγο;
Εμένα δε μου φαίνεται σωστή και αναγκαία εξέλιξη της Ελληνικής γλώσσας, η οποία ίσως θα έπρεπε μεν να γίνει λίγο πιο απλή, αλλά αυτά δεν είναι καν Ελληνικά!
Πλήρης "λατινοποίηση" των γραμμάτων και μια "στενογραφία" χωρίς νόημα, αφού τελικά χρησιμοποιούνται περισσότεροι χαρακτήρες με το σχετικό "στολισμό".
Κάνω λάθος μήπως;
Μήπως γίνομαι υπερβολική και γκρινιάρα;
Ελπίζω απλώς να είναι μια μόδα που θα περάσει όπως τόσες και τόσες αποτυχημένες άλλες. (βλέπε: emo,fashion victims κ.α)
Τρίτη 20 Ιουλίου 2010
Παραζαλισμένα Ιατρικά Ιστορικά
Σας το παραθέτω όπως το βρήκα σε μια σελίδα του Facebook, γιατί γέλασα πολύ!
το γόνατο παρουσίασε βελτίωση την τρίτη, εξαφανίστηκε.
04. Η ασθενής είναι δακρυσμένη και κλαιει συνέχεια. Επίσης, εμφανίζει συμπτώματα κατάθλιψης.
05. Η ασθενής εμφανίζει συμπτώματα κατάθλιψης από όταν ξεκίνησε να με επισκέπτεται, το 1993.
06. Σημείωση Εξιτηρίου: Στη ζωή, αλλά χωρίς την άδειά μου.
07. Η ασθενής εμφανίζει μούδιασμα από τα δάχτυλα των ποδιών και κάτω.
08. Ο ασθενής αρνήθηκε τη νεκροψία.
09. Ο ασθενής δεν έχει ιστορικό αυτοκτονιών.
10. Η ασθενής άφησε λευκά αιμοσφαίρια και σε άλλο νοσοκομείο.
11. Το Ιατρικό Ιστορικό του ασθενούς είναι εξαιρετικό εκτός από μία αύξηση βάρους της τάξης των 22 κιλών τις τελευταίες τρεις μέρες.
12. Η ασθενής δήλωσε ότι υπέφερε από νεύρα κατά το μεγαλύτερο μέρος του βίου της μέχρι που πήρε διαζύγιο.
Δευτέρα 28 Ιουνίου 2010
Τελικά υπάρχουν και καλές Δευτέρες!
Είναι γνωστό σε όσους με ξέρουν ότι μισώ τις Δευτέρες και κυρίως τις Δευτέρες πρωί.
Βασικός λόγος είναι η λαϊκή που γίνεται κάτω ή γύρω από το σπίτι μου, όσα χρόνια θυμάμαι τον εαυτό μου και όχι αυτό δεν είναι καλό πράγμα, γκρρρ!
Βρωμιά (σκέψου να έχεις τα ψάρια έξω από την πόρτα σου), φασαρία, τεράστιο πρόβλημα πάρκινγκ από το βράδυ της Κυριακής (γίνονται ομηρικές μάχες για μια θέση και ουέ και αλίμονο και βγεις Κυριακή βράδυ) και τρομερό πρόβλημα μετακινήσεων από και προς το σπίτι σου με οποιοδήποτε μέσον, ακόμα και με τα πόδια (μια εποχή είχαν κάνει τη βεράντα μας δοκιμαστήριο για ρούχα!).
Όσοι δεν το έχουν ζήσει δε μπορούν να το φανταστούν!
Άλλος βασικός λόγος είναι ότι το πρωινό της Δευτέρας στη δουλειά είναι το πιο δύσκολο, πολλές "τακτικές" εργασίες να γίνουν, εκκρεμότητες του σαββατοκύριακου, συν όσοι γυρίζουν "ναυλωμένοι" από την ανάπαυλα και έτοιμοι για μεγάλη επιστήμη :Ρ
Μα και αν δε δουλεύεις και πας να κάνεις δουλειές, μιας και αυτό είναι το μόνο ελεύθερο πρωινό της εβδομάδας παντού κίνηση, καθυστερήσεις και εκνευρισμός.
...Σήμερα όμως ήταν μια άλλη Δευτέρα...
Οι δουλειές γίνονταν χωρίς ταλαιπωρία, οι οδηγοί στο δρόμο ήταν ήρεμοι και ευγενικοί, μέχρι και στο νοσοκομείο που πήγα για μια διοικητική διεκπεραίωση, εξυπηρετήθηκα αμέσως και χωρίς να χρησιμοποιήσω την ιδιότητά μου ως "μέσον"!
