Έξυπνες διαφημίσεις

Είναι όμως μερικές διαφημίσεις τόσο έξυπνες!
Πραγματικά, κάποιες με αφήνουν άφωνη με την εφευρετικότητα και την καλλιτεχνική δημιουργία.
Κατά καιρούς μου στέλνουν διάφορα με μέηλ. Εδώ συγκέντρωσα μερικές από τις πιο έξυπνες, κατά τη γνώμη μου, διαφημίσεις και θέλω να τις μοιραστώ μαζί σας!
είναι όλες ξένες, όχι γιατί τις θεωρώ καλύτερες, το αντίθετο, απλά γιατί τις Ελληνικές τις ξέρετε ήδη!










Εάν νομίζατε ότι είδατε κάτι πονηρό... απλά κοιτάξτε καλύτερα!



Άλλες έξυπνες διαφημίσεις σε εικόνα, πριν δούμε και μερικά βιντεάκια.

Ε, ακόμα και οι υπερήρωες έχουν τις αδύναμες τους στιγμές!

To αλφάβητο της KLM!

Χαρούμενα Χριστούγεννα!

Πραγματική λεπτή φωτογραφική μηχανή!

Αστυνομικά κολπάκια. Αρκεί να φοράς το κατάλληλο παπούτσι!

Η Durex σε μεγάλα κέφια!

Πολύ καλά τα βιντεάκια!
Αφιερώστε λίγο χρόνο να τα δείτε!Αξίζουν και θα γελάσετε!

Άπαχο γάλα!

Τι μπορεί να προκαλέσει ένα καλό ηχοσύστημα αυτοκινήτου!

Υπάρχουν και ρομαντικοί άντρες...

Ψάχνεις κάποιον; Στο Χρυσό οδηγό θα τους βρεις όλους!


Καλύτερα να είσαι προετοιμασμένος για παν ενδεχόμενο!


Και για το τέλος απολαύστε μια γλυκύτατη και αξιόλογων προσόντων συναδέλφισσα!

Funny Videos

Μια συνηθισμένη ιστορία

Το είχε υποσχεθεί στον εαυτό της.
Δεν θα τα έμπλεκε ποτέ με παντρεμένο.
Έδινε συμβουλές και στις φίλες της.
"Τέτοιες ιστορίες δε βγάζουν πουθενά! Μπλέκεις πολύ άσχημα και βάζεις τη ζωή σου σε stand by. Eξάλλου, εκείνη η άλλη, η καημένη, τι σου φταίει; Θα ήθελες να είσαι στη θέση της;"
Και πολλές άλλες τέτοιες συμβουλές, εκ του ασφαλούς. Όποιος είναι έξω από το χορό...

Τον γνώρισε ένα βράδυ σε μια παρέα. Είχε έρθει στην πόλη της για δουλειές. Θα ερχόταν από εδώ και στο εξής συχνά. Ενθουσιάστηκε!

Μιλούσαν και γελούσαν όλο το βράδυ, αντάλλαξαν και τηλέφωνα. Μια έντονα ερωτική ατμόσφαιρα δημιουργήθηκε μεταξύ τους. Μυστήριο που έρωτας χτυπά εκεί που δε το ψάχνεις πουθενά! Δε φορούσε βέρα, δε μιλούσε για τα προσωπικά του, όμως το λαμπάκι της αμφιβολίας είχε ανάψει μέσα της από την πρώτη στιγμή.
Είναι κάτι μικρές λεπτομέρειες...
Μέσω πισί και μηνυμάτων ο έρωτάς τους άνθησε. Εκείνη δεν ήταν χαζή όμως. Είχε πια καταλάβει ότι είναι παντρεμένος, όσο κι αν εκείνος απέφευγε έντεχνα κάθε σχετική συζήτηση.
Μια μέρα πριν κάνουν έρωτα για πρώτη φορά εκείνη του είπε ότι το ξέρει, αλλά παρ' όλα αυτά θα προχωρήσει...
Εκείνος δεν το αρνήθηκε. Είπε απλά ότι προτιμούσε να την προστατεύσει, να έχει το βάρος μόνος του.
Δεν μετάνιωσε την απόφασή της. Ήταν υπέροχα! Είπε μέσα της ότι θα το κρατήσει στο επίπεδο της σαρκικής επαφής μόνο, αλλά, φυσικά τον ερωτεύτηκε. Δεν ήταν δύσκολο. Ήταν σχεδόν προκαθορισμένο. Ταίριαζαν τόσο πολύ! Άρχισε να τον ψάχνει συνέχεια, επίμονα.
Η ψυχή μου φωνάζει
τη φοβισμένη σου αγκαλιά
κι ακολουθώ τις γραμμές σου
μήπως και φτάσω στην καρδιά.
Θέλω να ‘μαι μαζί σου, μοναχά...

Εκείνος δεν ανοίγονταν πολύ συναισθηματικά. Την ήθελε, αλλά απέφευγε τα μεγάλα λόγια. Συνήθιζε να της λέει:
Τι να σου πω κι εγώ σε σκέφτομαι
μπαίνεις στο νου μου σαν το φύσημα του ανέμου
είναι τρελό μα κάπου εύχομαι
να μη σε γνώριζα καλύτερα ποτέ μου!
Μπορεί και να΄φτανα μαζί σου ως τ΄αστέρια
αν την καρδιά μου δεν ζεσταίναν άλλα χέρια.
Αν είχες έρθει πιο νωρίς
δεν θα μας χώριζε κανείς
εγώ θα σ΄άφηνα να κλέψεις τη ψυχή μου.
Θα΄μασταν ένα τώρα εμείς
και θα σ΄αγκάλιαζα
χωρίς να με διχάζουν
η καρδιά κι η λογική μου
Αν είχες έρθει πιο νωρίς
μεσ΄τη ζωή μου...
Εκείνη συχνά τις νύχτες βούλιαζε στην απελπισία. Έπινε, κάπνιζε και του άφηνε οφλάιν μηνύματα στο msn:
Απόψε η νύχτα δεν περνά
δεν την μπορώ δεν την αντέχω
με προκαλεί στα σκοτεινά
και τη μισώ όταν δεν σ΄έχω
μου λείπεις τόσο που εγώ
όταν δεν είσαι εσύ μαζί μου
όταν δεν είσαι εσύ εδώ
νιώθω πως λείπω απ΄τη ζωή μου

Δεν είσαι όνειρο εσύ
που το πρωϊ θα έχει σβήσει
είσαι το τέλος κι η αρχή
μεσ΄της ζωής μου το μεθύσι
Τόσα γιατί μεσ΄την καρδιά
κι αυτή η βραδιά χαρτί καμένο
γεμίζει η νύχτα μοναξιά
ξημέρωσε και περιμένω

Υπάρχει λόγος θέλω να΄ρθείς έστω για λίγο
υπάρχει λόγος δεν έχω άλλη αντοχή
θα γίνω δρόμος να περάσεις
θα γίνω δάκρυ να ξεχάσεις
πλάϊ μου να΄σαι όταν ξυπνήσω το πρωϊ...

Σιγά σιγά, εκείνος έδειχνε να πιέζεται πολύ. Της έλεγε ότι τον πνίγει, της έλεγε να προχωρήσει στη ζωή της, αλλά ερχόταν και οι στιγμές που την παρακαλούσε:

Μη φύγεις, μην τρέξεις, σε θέλω ν΄αντέξεις
μέχρι να λύσω δεσμά
Μη φύγεις, μη τρέξεις, σε θέλω ν΄αντέξεις
μέχρι ν΄ανοίξω φτερά...
"Αν με θες θ'αντέξω", έλεγε εκείνη. Μόνο να νιώθεις θέλω, να μην είμαι μόνη σε αυτό το ταξίδι...
Πες, ότι η ζωή, είναι μια στάλα ταξίδι,
και πιες, σε ένα φιλί, τον κόσμο, θέλει θάρρος και αλήθεια μαζί.
Όμως εσύ, είσαι τραγούδι, είσαι πόνος και εγώ,
σε κυνηγώ, δε σ' αφήνω γι' άλλο τίποτα πάνω στη γη,
δεν αφήνω την τρέλα αυτή,
γι’ άλλο τίποτα πάνω στη γη...
Και περνούσε ο καιρός και σιγά σιγά εκείνη κατάλαβε ότι είχε βουλιάξει πολύ βαθιά στο βούρκο της ατέρμονης αναμονής και της αδιέξοδης σχέσης.
Είχε έρθει η ώρα να φύγει, πριν να είναι πολύ αργά, πριν η νιότη φύγει από τα χέρια της και τη βρει η μέση ηλικία μόνη, να ζει μισή ζωή με τον άντρα κάποιας άλλης.
Δεν ήθελε άλλο να μοιράζεται. Τον είχε χάσει ή τον είχε αφήσει να φύγει, δεν ήξερε.
Και του είπε:
Πες μου καθαρά
Πως θέλεις πια να φύγω
Λόγια τρυφερά
Δε σου αρκούν για λίγο
Μη νοιαστείς και μη μου πεις
Ότι μ' αγάπησες ποτέ...


Αυτή η ερωτική ιστορία είχε πια τελειώσει. Μια συνηθισμένη ιστορία, με προκαθορισμένο τέλος, που είχε όμως αφήσει τα σημάδια της στην καρδιά της....

Μες στην καρδιά μου μόνο θλίψη
Κάθε στιγμή μας θα μου λείψει
Μόλις σε φέρνω στο μυαλό μου
Χάνομαι ξανά

Get this widget Track details eSnips Social DNA

Get this widget Track details eSnips Social DNA

"Ακούστηκαν" τα τραγούδια της Έλενας Παπαρίζου: Αν Είχες Έρθει Πιο Νωρίς, Μαζί σου, Υπάρχει Λόγος, Το Φιλί της Ζωής και Μεσ' Στην Καρδιά Μου Μόνο Θλίψη.

Αυτή λοιπόν είναι η Μουσική Ιστορία που μου ζήτησε να γράψω ο Equilibrium.
Οι κανόνες είναι οι εξής:
1. Διαλέγεις όσα τραγούδια θέλεις από έναν καλλιτέχνη, άντρα ή γυναίκα, έλληνα ή ξένο, οποιουδήποτε ρεπερτορίου.
2. Σκέφτεσαι μια μικρή ιστορία. 10-20 γραμμές είναι αρκετές, αλλά μέχρι όσο θες.
3. Εντάσσεις μες στην ιστορία σου στίχους από αυτά τα τραγούδια και τους επισημαίνεις ώστε να καταλαβαίνουμε ποιοι είναι.
4. Αν μπορείς συνοδεύεις την ανάρτησή σου με τους ανάλογους ήχους.
5. Καλείς κι άλλους να σου πουν τη δικιά τους Μουσική Ιστοριούλα.

Κι εγώ με τη σειρά μου θα καλέσω στο παιχνίδι τους: Mad, Τρελοφαντασμένη, Δηιάνειρα , Confused και Φύγδην Μύγδην.
Αν θέλετε...

Χαχαχαχαχα

Τελικά, είμαι η απόλυτα τυχερή σύντροφος ενός ανθρώπου με καταπληκτικό χιούμορ!
Ωωωω, ναι!
Τον αγαπώ (και) γιατί με κάνει και γελάω!

Πίκος Απίκος, ο δαιμόνιος δημοσιογράφος της Φρουτοπίας, σε ένα μπλογκ, near you!

Μα, έχω άδικο; Είμαι υποκειμενική; Γέλασα μέχρι δακρύων!
Όχι πείτε μου κι εσείς!

Ο Πίκος Απίκος έχει πολύ πλάκα!

Ποιος πήρε το τυρί μου, λοιπόν;

Έχω μια φίλη που είναι με έναν άντρα που, κατά τη γνώμη μου, δεν της ταιριάζει.
Της πέφτει λίγος βρε αδερφέ, σε όλα τα επίπεδα.
Το έχει συνειδητοποιήσει κι εκείνη, αλλά δεν το παραδέχεται, θέλοντας να υπερασπιστεί την επιλογή που την οδήγησε στα σκαλιά μιας εκκλησίας!
Αλλά, τη βλέπω, δεν είναι ικανοποιημένη από τη ζωή της.
Έκανε ένα λάθος. Είναι με τον λάθος άνθρωπο!
Τώρα που το ξανασκέφτομαι, έχω μερικές τέτοιες φίλες, αλλά και φίλους!
Τελικά, είναι πολλά ζευγάρια γύρω μου, που δεν ξέρω γιατί παραμένουν μαζί!
Μαλώνουν διαρκώς, έχουν αυτό το ανικανοποίητο στο βλέμμα, μια μόνιμη γκρίνια και μιζέρια. Είναι φανερό ότι αυτό που τους ένωσε τους έχει πλέον τελειώσει.

Ακόμα όμως κι αν το πεις, ακόμα κι αν προσπαθήσεις να βοηθήσεις, θα γίνεις εσύ ο κακός, δε θα το παραδεχτούν, αν και είναι οφθαλμοφανές, μπορεί ακόμα και να σου θυμώσουν!
Θα μου πεις, τις δυναμικές ενός ζευγαριού και τους λόγους που τους κρατούν κοντά δε μπορεί να τους καταλάβει ένας τρίτος, όσο κοντά στο ζευγάρι κι αν είναι.
Ωραία, θα το δεκτώ.
Αυτό που βλέπω εγώ, όμως, είναι δύο ανθρώπους που δεν ταιριάζουν να προσπαθούν να συνεχίσουν να είναι μαζί, για όλους τους λάθος λόγους, εγκλωβισμένοι σε μια σχέση που δεν τους ικανοποιεί, γιατί φοβούνται, τρέμουν να κάνουν το επόμενο βήμα, να πουν:
"Για στάσου! Για τη δική μου ζωή πρόκειται. Δε θέλω να είμαι δυστυχής, δε θέλω ν'αρκούμαι πια με ημίμετρα, θέλω να ζήσω , ακόμα και μόνος, όσο καλύτερα μπορώ, θέλω να το παλέψω!"
Οι δικαιολογίες , οι άμυνες για το φόβο, πολλές, ουουου, μάτσο, πάρε να έχεις!
-Το παιδί μου πρέπει να μεγαλώσει και με τους δύο γονείς του.
-Είναι οικονομικό το θέμα. Μόνη δε θα τα βγάλω πέρα.
-Είναι επιλογή μου και οφείλω να το παλέψω.
-Δε θέλω να μείνω μόνη-ος.
-Δε θέλω να ξαναμπώ στη διαδικασία του φλερτ.
-Μα, είναι καλός άνθρωπος και με αγαπάει, δε θέλω να τον πληγώσω.
-Μια χαρά είμαι, υπάρχουν και χειρότερα
-Τι θα πει ο κόσμος;
-Θα στενοχωρηθούν οι γονείς μου....
Ο κατάλογος είναι μακρύς!

Πριν λίγο καιρό, μια φίλη μου έκανε δώρο ένα μικρό βιβλιαράκι μάρκετινγκ και αυτοβελτίωσης με μια ωραία παραβολή, το
"Ποιος πήρε το τυρί μου"
Ήδη το έχω δωρίσει και δώσει να το διαβάσουν σε μερικούς.
Ερμηνεύεται σε πολλά διαφορετικά επίπεδα και ταιριάζει σε πολλές περιπτώσεις, αλλά
για μένα η φράση κλειδί είναι μία και μοναδική:
Τι θα έκανες αν δεν φοβόσουν;

Λοιπόν, φίλοι και φίλες μου, κι εγώ υπήρξα δειλή στο θέμα των σχέσεων, όσοι με γνωρίζεται προσωπικά το ξέρετε καλά.
Δε μπορώ να σας βοηθήσω με άλλο τρόπο.

Αν δεν καταλάβετε μόνοι σας ότι το "τυρί", η σχέση τελείωσε και πρέπει να φύγετε από εκεί για να μη "λιμοκτονήσετε", εγώ λυπάμαι, αλλά απλά θα σας βλέπω να συνεχίζετε να δυστυχείτε και θα στενοχωριέμαι!

θάρρος λοιπόν, γενναίοι μου, πάμε να φύγουμε από εδώ!
Ή έχετε καμιά καλύτερη ιδέα για να έχουμε "και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο";:Ρ

Ανάκριση

Άλλο ένα μπλογκοπαίχνιδο!

Αυτή τη φορά θέλησε να με... ανακρίνει η φίλη μου, από μακριά, η Δηιάνειρα, που επανήλθε στα "μπλογκικά" δρώμενα και η χαρά μου είναι μεγάλη!

Μιας και γύρισα αργά χθες το βράδυ (ναι, πάλι έλειπα, ας όψεται ο Ελληνικός Στρατός και ο έρωτας) και δεν έχω χρόνο ούτε όρεξη για ποστάκι σκέψης, ας απαντήσω τις ερωτησούλες.

Πάντα γούσταρα η ψωνάρα να μιλάω για μένα, εξάλλου!!!

1. Όνομα: Βιβή (μη ρωτάτε από που βγαίνει, ντρέπομαι για τ' όνομά μου! Με αυτό με ξέρουν όλοι)
2. Γενέθλια: 6/6 (κι αν θέλετε να ξέρετε υπάρχει και άλλο 6άρι στην παρέα!)
3. Ζώδιο: Δίδυμος
4. Χρώμα μαλλιών: Κόκκινα... εδώ και χρόνια. Επίσης πολλά και σγουρά.
5. Χρώμα ματιών: Σκατουλί καστανό με μια ιδέα πράσινο. Σαν να έχεις φάει και χόρτα, ας πούμε, lol!

Θέλετε να τα δείτε; (Ιδέα κλεμμένη από τη Δηιάνειρα!)

6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ? Ναι και τώρα πιο δυνατά από ποτέ.
7. Είδος μουσικής που ακούς: Ακούω πολλή μουσική, αλλά όχι τα... άκρα. Όχι δημοτικά, σκυλάδικα, χέβυ μέταλ, κλασική μουσική δλδ, χωρίς να απορρίπτω όμως κάτι. Ένα ωραίο άκουσμα στ' αυτιά μου δε θα το βάλω σε κατηγορία. Πάντως γενικά και αόριστα θα έλεγα ποπ και "έντεχνα" Ελληνικά.
8. Χαρακτήρας Disney/Warner Bross: TAZ Είναι γλύκας!
9. Ποιος φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά? Χμμ, ο Τάσος στο Μπόλτον και ο Γιώργος (από Ελλάδα) στην Κομοτηνή.
10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: Τώρα εγώ φταίω που θα γίνω πάλι ροζ; Εκείνον!
11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: το κινητό μου. Μα ποτέ όμως! Και σήμερα έχω πολλά νεύρα γιατί χάλασε!
12. Τί έχεις στον τοίχο σου? Πίνακες και διάφορα διακοσμητικά από ταξίδια μου.
13. Τί έχεις κάτω απ’ το κρεβάτι σου? Σκόνη!
14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τί θα έκανες? Θα μάζευα τα σπασμένα, γκρρρρ!
15. Αγαπημένος αριθμός: 7 (lucky number seven)
16. Αγαπημένο όνομα: Χρήστος
17. Τα χόμπι σου: Μουσική,διάβασμα, σινεμά, ταξίδια (το λες χόμπυ αυτό;)
18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα? Ε, ξέρετε τώρα τι θα πει η ερωτευμένη... οπουδήποτε, αλλά με Εκείνον!
19. Μια ευχή για το μέλλον: Να υπάρχει νερό και να είναι βιώσιμος ο πλανήτης μας. Επί προσωπικού: Την υγεία μας και μαζί, αυτό φτάνει.
20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες? Θα ήθελα να είμαι για λίγο στην Αρχαία Αθήνα, αλλά ως εταίρα, για να κυκλοφορώ ελεύθερα!
21. Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: Ουσιαστικά μόνο τα έμψυχα μετράνε για μένα. Άντε, το κινητό μου!
22. Αγαπημένο λουλούδι: Αυτό: Τιιι;;; Δεν υπάρχει; Όλα μου αρέσουν, για να πω την αλήθεια!
23. Αγαπημένη σειρά: Ε, έπαθα κι εγώ το κολληματάκι μου με το Lost
24. Αγαπημένη ταινία: Φέτος: Πριν ο Διάβολος Καταλάβει ότι Πέθανες
25. Αγαπημένο τραγούδι: Τώρα: Bleeding love - Leona Lewis και Στερεότυπα - Δήμητρα Γαλάνη
26. Aγαπημένο βιβλίο: Το άρωμα του ονείρου - Τομ Ρόμπινς
27. Αγαπημένο ζώο: Σκύλος
28. Αγαπημένο ρούχο: Αυτή την εποχή έχω φάει τρελλό κόλλημα με μια τζιν φούστα από το Attrativo.
29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: Γενικά; Χμμ, δύσκολο! Ας πω μια παλιά μου αγάπη. George Michael, γιατί έχει ελληνική καταγωγή και την πιο βελούδινη φωνή.
30. Αγαπημένο χρώμα: Ήταν για χρόνια το πορτοκαλί, αλλά τείνω πολύ προς το σκούρο ροζ τα τελευταία 2 χρόνια. Τι να κάνω η αναποφάσιστη; Δίδυμος, τι να περιμένει κανείς από μια διαδική φύση;
31. Αγαπημένο φαγητό: Πίτα γύρο και τυρί, πολύ τυρί, εκτός αν μυρίζει πολύ έντονα.
32. Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι? Εκτός τον Ταζ θέλετε άλλον τώρα; Συμπαθώ πολύ το Κογιότ, δεν θα έλεγα ταυτίζομαι, απλά...συμπάσχω!

Εκτός εταιριών που αναφέρονται είμαι πολύ κοντά στην Μαφάλντα!
33. Κακή συνήθεια: Πίνω πολλούς καφέδες και συχνά τρώω σαχλαμάρες. Λατρεία κι εγώ στη σοκολάτα!
34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: Έχω πλάκα!
35. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: Μερικές φορές απλά δεν κρατάω το στόμα μου κλειστό.
36. Συνηθισμένη ατάκα: Αύριο είναι μια άλλη μέρα...
37. Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Συνοδός σε μακρινά ταξίδια
38. Μεγαλύτερος φόβος: Τα γηρατειά και ο θάνατος. Δε θα τον ξεπεράσω ποτέ αυτό το φόβο.
39. Η καλύτερη pizza: Χωρίς πολλά αλλαντικά (εως καθόλου) με μπόλικο τυρί και μανιτάρια, οπωσδήποτε!
40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι…: Μέλη της οικογένειας και μεγάλη ευθύνη που δεν πρέπει να αναλαμβάνει όποιος δεν είναι έτοιμος.

Ουφφφφ, αυτό ήταν; Τελείωσε;

Και τώρα που ξέρετε τόσα πράγματα για μένα, τι καταλάβατε;

Θα καλέσω κι εγώ με τη σειρά μου τους: Τζονάκο (σ' έχουμε πρήξει με τα παιχνίδια, ε;), Equilibrium (γιατί τη γλύτωσε την προηγούμενη φορά) και θυμήσου πως με λένε (γιατί παραπονιέται!)

Φιλάκια, δροσερά, ανοιξιάτικα, σε όλους!

Ενεσούλικα παπούτσια

Ο γλυκούλης μου ο Τζονάκος με κάλεσε να παίξω σε ένα ωραίο παιχνιδάκι.
Να σας δείξω, λέει, τα παπούτσια μου!
Ως Ενεσούλα (που σέβεται τον εαυτό της:Ρ), είπα να σας δείξω τα παπούτσια της δουλειάς.
Εξάλλου, πριν μερικούς μήνες, είχα κάνει ολόκληρο ποστ για τα παπούτσια, που τα λατρεύω και σας είχα δείξει και τα ποδαράκια μου, με πεδιλάκια!
Αν θέλετε να το δείτε (ξαναδείτε), θα το βρείτε εδώ:--->

Τα τακούνια της κολάσεως

Αφού λοιπόν είχα αποφασίσει ότι τα παπούτσια που θα εκτεθούν στα αδηφάγα μάτια σας θα είναι τα μπλε σαμπουδάκια της Εντατικής, πήρα τα σύνεργα του εγκλήματος, δλδ το κινητό μου (ΝΟΚΙΑ Ν73, δεν πάω πουθενά χωρίς αυτό), το cd με το λογισμικό του τηλεφώνου, το καλώδιο usb και έφυγα για τη βάρδια μου (3ο πρωί και νύχτα στη σειρά και άυπνη :( ).

Η φωτογράφιση ήταν επιτυχής, καθώς τα παπουτσάκια μου, καθαρά και με τα διακοσμητικά που μου επιτρέπουν να τα ξεχωρίζω, κάθησαν ήσυχα ήσυχα, προφίλ και ανφάς!

Κι εκεί που όλα φαινόταν να πηγαίνουν κατ' ευχήν, οι υπολογιστές στη δουλειά δεν με άφησαν να εγκαταστήσω το σιντί του τηλεφώνου, αφού δεν είχα δικαιώματα αντμίν, ούτε μπορούσα να περάσω τις φωτό κατευθείαν με το σιντί.

Τη λύση μου βρήκε η γιατρός που εφημερεύει (Μαρία και πάλι tnx), που μου δάνεισε το λάπτοπ της, περάσαμε εκεί λογισμικό και φωτό και μετά με το φλασάκι μου τις μεταφέραμε στο πισί του νοσοκομείου, που είναι συνδεδεμένο με το νετ!

Ουφ! Τι ταλαιπωρία!

Λοιπόν, πως τα βρίσκετε;

Είναι τουλάχιστον... φωτογενή;

Για να δούμε, ποια παπουτσάκια θα ήθελα εγώ να δω:

Καλώ τους Dreamer, Lockheart, Γλαρένια, Άρμια, Griz, Βρασίδα και Λαχανάκι να μας δείξουν τα αγαπημένα τους παπούτσια!

Θα γίνει και κολλάζ μετά, με τα μπλογκοπάπουτσα!

Πρωταπριλιά!

Πρωταπριλιά

Η 1η Απριλίου είναι η μέρα που καλούμαστε όλοι, λόγω εθίμου, να πούμε αθώα ψεματάκια. Ακόμα και οι πολιτικοί της χώρας, αυτή την ημέρα, δικαιούνται να πουν κάποιο ψέμα (για τις υπόλοιπες ημέρες του χρόνου που δεν το επιβάλει το έθιμο, κάποια άλλη θα είναι η αιτία).
Τα ψέματα της πρωταπριλιάς είναι ένα έθιμο που μας έχει έρθει από την Ευρώπη. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές σχετικά με τον τόπο και τον χρόνο που γεννήθηκε το έθιμο αυτό. Δύο από αυτές, όμως, είναι οι επικρατέστερες.
Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, το έθιμο ξεκίνησε από τους Κέλτες. Λαός της βορειοδυτικής Ευρώπης, οι Κέλτες, ήταν δεινοί ψαράδες. Η εποχή του ψαρέματος ξεκινούσε την 1η Απριλίου. Όσο καλοί ψαράδες όμως και να ήταν, την εποχή αυτή του χρόνου τα ψάρια πιάνονται δύσκολα. Έτσι και αυτοί, όπως προστάζει ο κώδικας δεοντολογίας των ψαράδων όλων των εποχών, έλεγαν ψέματα σχετικά με τα πόσα ψάρια είχαν πιάσει. Αυτή η συνήθεια, έγινε με το πέρασμα του χρόνου έθιμο.
Η δεύτερη εκδοχή θέλει γενέτειρα του εθίμου την Γαλλία του 16ου αιώνα. Μέχρι το 1564 πρωτοχρονιά των Γάλλων ήταν η 1η Απριλίου. Την χρονιά αυτή όμως, και επί βασιλείας Καρόλου του 9ου, αυτό άλλαξε και πρωτοχρονιά θεωρούνταν πλέον η 1η Ιανουαρίου. Στην αρχή αυτό δεν το δέχτηκαν όλοι οι πολίτες. Οι αντιδραστικοί συνέχιζαν να γιορτάζουν, την ψεύτικη πλέον, πρωτοχρονιά τους την 1η Απριλίου, ενώ οι υπόλοιποι τους έστελναν πρωτοχρονιάτικα δώρα για να τους κοροϊδέψουν. Το πείραγμα αυτό μετατράπηκε με τον καιρό σε έθιμο.

Όπου και να γεννήθηκε πάντως, γεγονός είναι ότι το έθιμο αυτό ήρθε και στην Ελλάδα και διαφοροποιήθηκε αποκτώντας μια ελληνική χροιά. Η βασική ιδέα βέβαια παρέμεινε ίδια. Λέμε αθώα ψέματα με σκοπό να ξεγελάσουμε το «θύμα» μας. Σε κάποιες περιοχές της πατρίδας μας, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Σε κάποιες άλλες πιστεύουν ότι ο «θύτης» θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειες του. Επίσης το βρόχινο νερό της πρωταπριλιάς, θεωρούν μερικοί, ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Όσο για το «θύμα», πιστεύεται ότι, σε αντίθεση με τον «θύτη», θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο και πιθανότατα αν είναι παντρεμένος θα χήρεψει γρήγορα.
Τον προηγούμενο αιώνα, η τεχνολογία βοήθησε κάποιους να ξεγελάσουν χιλιάδες άτομα την ημέρα αυτή. Για παράδειγμα μια Αμερικάνικη εφημερίδα δημοσίευσε ένα άρθρο (στις αρχές του 20ου αιώνα), στο οποίο αναφερόταν ότι ο Τόμας Έντισον είχε εφεύρει μια μηχανή, η οποία μετέτρεπε το νερό σε κρασί. Φανταστείτε την χαρά όλων των «μερακλήδων» της εποχής. Οι μερακλήδες μπορεί να χάρηκαν, αλλά οι μετοχές, των εταιριών παρασκευής και διακίνησης οίνου, σημείωσαν κατακόρυφη πτώση στο χρηματιστήριο. Ένα άλλο παράδειγμα μεγάλης πρωταπριλιάτικης φάρσας, είναι αυτή του δικτύου BBC το 1957. Τότε προβλήθηκε, από το δίκτυο αυτό, ένα ρεπορτάζ, στο οποίο Ιταλοί γεωργοί μάζευαν μακαρόνια από τα δέντρα που υποτίθεται ότι τα παράγουν.
Με μικρά ή μεγάλα ψέματα, η πρωταπριλιά είναι ημέρα χαράς και διασκέδασης. Βρείτε ένα καλό ψέμα. Φορέστε το σοβαρό ύφος σας και βγείτε για κυνήγι θυμάτων. Προσέξτε όμως γιατί όλοι εκείνη την ημέρα, κάνουν το ίδιο με εσάς. Λένε ψέματα.

Πηγή: www.matia.gr

Mην πιστέψετε κανέναν σήμερα!
Εγώ πάντως δεν κατάφερα να ξεγελάσω τον καλό μου!
του είπα (με sms) ότι:
Για να πάρω την απάντηση:
Κι εσύ; !!!

Χαχαχα, εμ, τα ήθελε ο πισινούλης μου!
Καλό μήνα σε όλους και καλό Πάσχα!


Edit:
Κι ένα τραγουδάκι που πάει με τη μέρα!

09 Paei h agaph mo...