Ένα χρόνο μακριά μας

Ήσουν νέα, γεμάτη ζωή. Ήσουν φίλη και συνάδελφος, σχεδόν συνομήλικη.
Ήθελες να κάνεις ένα παιδάκι ακόμα, να έχει παρέα η μικρούλα σου.
Σε μια επέμβαση ρουτίνας (χολοκυστεκτομή) ο (φίλος μας και συνεργάτης κι αυτός) χειρουργός βρήκε κάτι πολύ ύποπτο στο συκώτι. Δεν είπε τίποτα, αλλά το έστειλε για βιοψία.
Η είδηση έπεσε ως "κεραυνός εν αιθρία".
Εγώ σήκωσα το τηλέφωνο, εκείνη τη φοβερή μέρα, όπου ο άντρας σου μου ανακοίνωσε ότι δε θα έρθεις στη δουλειά, γιατί η βιοψία έδειξε "μεταστατικό αδενοκαρκίνωμα ήπατος". Μου πήρε ώρα να συνειδητοποιήσω τι άκουγα. Έχασα το έδαφος κάτω από τα πόδια μου και ξέσπασα σε λυγμούς.
Δε μπορούσα να πω στους άλλους αυτό που μόλις άκουσα.
Δε μπορούσα να το πιστέψω.
Κανείς δε μπορούσε.
Όλη η εντατική πάγωσε.
Δεν είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό.
Όχι σε μας που αγωνιζόμαστε να αντιμετωπίσουμε τέτοιες ασθένειες, όχι στο ίδιο μας το σπίτι.
Το χαμόγελο χάθηκε για καιρό από τα χείλη μας.
Εσύ ήσουν γενναία.
Το πάλεψες, ήθελες να ζήσεις, ήταν τόσο νωρίς, ήταν τόσο άδικο, είχες ένα μικρό παιδί που σε χρειαζόταν!
Γιατί Θεέ μου;
Κι όμως, δε θύμωσες μαζί Του. Στράφηκες σ' Εκείνον, βρήκες ανακούφιση, παρηγοριά, απαντήσεις.
Μακάρι κι εγώ να πίστευα.

Ήμουν δειλή, φιλενάδα, καθ' όλη τη διάρκεια της αρρώστιας σου. Αυτό δε μου το συγχωρώ.
Ο φόβος να μη λυγίσω μπροστά σου ήταν απλά η δικαιολογία που έλεγα και στον ίδιο μου τον εαυτό.
Απλά ήθελα να ξεφύγω. Από τον πόνο, από τη θλίψη και την οργή, από την ίδια την ασθένεια που μαχόμαστε μαζί στη δουλειά, όλα αυτά τα χρόνια και που πάντα, βαθιά μέσα μας, πιστεύαμε όλοι μας, ότι δε θα συμβεί σ' εμάς.
Μια φορά μόνο βρήκα το κουράγιο να έρθω την ώρα της χημειοθεραπείας. Αιστάνθηκα τόσο καλά που σε είδα να παλεύεις, που σε έκανα να γελάσεις, που δεν έσπασα μπροστά σου.
Αλλά όσο περνούσε ο καιρός, πάλι φοβόμουν να σε ξαναδώ, να μη δω το θάνατο να έχει απλώσει τις φτερούγες πάνω σου, να μη χάσω την ελπίδα.
Ήπιαμε κι ένα καφέ μαζί.
Κλάψαμε, γελάσαμε, βγάλαμε τα σώψυχά μας. Συνέχιζες να το παλεύεις, ήθελες τόσο να ζήσεις!
Μετά από 9 μήνες από τη διάγνωση ήσουν καλά. Η αξονική έδειχνε μεγάλη υποχώρηση των εστιών, εσύ αισθανόσουν καλά και όλοι πιστέψαμε στο θαύμα.
Ναι, εμείς οι επιστήμονες, που ξέραμε πολύ καλά την προδιαγεγραμμένη πορεία σου προς το θάνατο, πιστέψαμε ότι τα βιβλία μας, οι μέλέτες και οι στατιστικές μας κάνουν λάθος στη δική σου περίπτωση.
Εξάλλου, 6 μήνες έδιναν και στους 9 ήσουν μια χαρά! Γιατί, όχι;
Είχαμε τόσο ανάγκη να το πιστέψουμε.
Λίγο μετά ήρθε η μεγάλη υποτροπή και στους 11 μήνες από τη διάγνωση έφυγες.
Πονούσες πολύ τις τελευταίες μέρες.
Πολύ γρήγορα φτάσαμε από την ελπίδα, στην απελπισία.
Παρακαλούσαμε μέσα μας να έρθει νωρίς η λύτρωση, να μην υποφέρεις άλλο.

Πέρασε κιόλας ένα χρόνος.
Έλειπα όταν συνέβει.
Το περίμενα, το περιμέναμε όλοι.
Μέσα μου ευχόμουν να συμβεί εκείνες τις μέρες, να αποφύγω τον πόνο, να μην είμαι εκεί την ώρα του σπαραγμού.
Πάλι δειλή, ρε φιλενάδα, ελπίζω να με συγχώρεσες.

Τελικά ο πόνος είναι ο ίδιος, δε γλυτώνεις, δε μπορείς να του κρυφτείς, έρχεται ύπουλα, σε βρίσκει και σε χτυπάει δυνατά, ακόμα και τις πιο ανύποπτες στιγμές.
Έρχεται μαζί με τις τύψεις γι αυτά που δεν έκανες, που δεν είπες, που δε μοιράστηκες.
Έρχεται μαζί με το θυμό, την οργή για την αδικία.

Ελπίζω να είχες δίκιο, να έχεις πάει κάπου καλύτερα, να νιώθεις την αγάπη μας.
Δε σε ξεχνάμε...

Mα, δεν είναι φοβερός ο Αρκάς;

Επειδή θα λείψω για λίγες μέρες και δε θέλω να σας αφήσω με κανένα μελωμένο-ερωτευμένο ποστ για τα τραγούδια που τραγουδώ περιπαθώς στον άμοιρο τον καλό μου (δεν το ξεχνώ όμως Dunno και αυτό είναι... απειλή για όλους σας!), είπα να γελάσουμε λιγάκι με τον λατρεμένο μου Αρκά!

Μεγάλες σοφίες του Αρκά.
1. Προσπαθώ να βγω από το ψυχολογικό αδιέξοδο, αλλά δε μπορώ να θυμηθώ από που μπήκα.
2. Διασκέδαση είναι η τέχνη να κουράζεσαι τις ώρες ανάπαυσης.
3. H πείρα είναι μια χτένα που την αποκτάς όταν είσαι πια φαλακρός!

4. Δημοκρατία είναι 4 λύκοι και 1 πρόβατο να ψηφίζουν για φαγήτο.
5. Αυτοί που κάνουν πως ξέρουν τα πάντα εκνευρίζουν εμάς που τα ξέρουμε.
6. Το καλύτερο φάρμακο για το βήχα είναι η φασολάδα. Μετά θα φοβάσαι να βήξεις.

7. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να κερδίσει τη φυσική ηλιθιότητα.
8. Η ζωή χωρίζεται σε τρεις φάσεις: επανάσταση, περισυλλογή, τηλεόραση. Ξεκινάς να αλλάξεις τον κόσμο και καταλήγεις να αλλάζεις κανάλια.
9. Τη γυναίκα μου πάνω απ' όλα. Όλες τις άλλες απο κάτω.
10. Μεγαλοφυϊα είναι κάποιος που σε μια παραλία γυμνιστών μπορεί να θυμάται φάτσες.
11. Ακόμα και μια κοινωνία ηλίθιων είναι ταξική. Έτσι ένας ηλίθιος πλούσιος είναι απλά πλούσιος ενώ ένας ηλίθιος φτωχός είναι απλά ηλίθιος.

12. Η τύχη χτυπάει την πόρτα σου μόνο μια φορά, αλλά η ατυχία έχει πολύ μεγαλύτερη υπομονή.
13. Έχω διαβάσει τόσα πολλά γύρω από το κάπνισμα και το ποτό που αποφάσισα να κόψω το διάβασμα.
14. Η φιλοδοξία είναι το τελευταίο καταφύγιο της αποτυχίας.
15. Κάντε οικονομία στο νερό: πλυθείτε μαζί με μια φίλη!!


Μερικά αποσπάσματα από το "Ξυπνάς μέσα μου το ζώο".

Η Λουκρητία είναι η αγαπημένη μου ηρωίδα!

Αυτό είναι το επίσημο site απ' όπου μπορείτε να κάνετε και το Αρκοτέστ, να δείτε ποιος ήρωας είστε!
Αρκάς

Εγώ πάντως την πρώτη φορά βγήκα Λουκρητία και μετά από λίγο καιρό που το ξαναέκανα... Γουρούνι!

Σ' έχω κάνει... Θεό!

Μετά από την χαριτωμένη πρόσκληση του Equilibrium για τα τραγούδια που μου αρέσουν αλλά ντρέπομαι να το ομολογήσω, ήρθε η ώρα να κάνω το δικό μου outing!

Μικρές, με την αδερφή μου, χορεύαμε και τραγουδούσαμε περιπαθώς χαζά τραγουδάκια, ελληνικά και ξένα όπως:
"Χωρίς δεκάρα,
πως θα παντρευτούμε Μανωλιό μου,
πως θα βάλουμε στεφάνι,
στον Αϊ Γιάννη, στον Αϊ Γιάννη..."
και
"Jitterbug [4X]
You put the boom-boom into my heart
You send my soul sky high when your lovin' starts
Jitterbug into my brain
Goes a bang-bang-bang 'til my feet do the same
But something's bugging you
Something ain't right
My best friend told me what you did last night
Left me sleepin' in my bed
I was dreaming, but I should have been with you instead.
Wake me up before you go-go
Don't leave me hanging on like a yo-yo
Wake me up before you go-go
I don't want to miss it when you hit that high..."

Αλλά τότε, είχαμε το ακαταλόγιστο της παιδικής ηλικίας!
Πριν λίγα χρόνια, πάλι με την αδερφή μου, αλλά και την κολλητή μας την Κωνσταντίνα, αν και καθόλου του τύπου μας αυτή η μουσική, είχαμε φάει ένα μίνι κόλλημα με... τον Μαζώ και μάλιστα τραγουδάγαμε 2 τραγούδια σε συνδυασμό!
"Στον έρωτα παρανοείς, πιο πέρα από την τρέλα φτάνεις ... και...
Σ' έχω κάνει Θεό, μια φορά να σε δω, να σου πω Σ' αγαπώ, γύρνα πίσω..."!!!
Το δεύτερο μου άρεσε πολύ και από την Κατερίνα Στανίση!
Βρήκα αυτό το απόσπασμα από την ταινία "Ιλλουστρασιόν" και ναι, αυτή η εκτέλεση μου αρέσει περισσότερο τελικά!




Εγώ με τη σειρά μου, λέω να καλέσω για να ξεφτιλιστούν τους:Armia, Kitsosmitsos, Griniaris και Βλαμμένος. Άντε παιδάκια, να πέσουν οι μάσκες (που λέει και ο Εκουίλ), μπήκε Σαρακοστή!

Το πιο όμορφο δώρο

Aναβάλλω για λίγο τα παιχνιδάκια για τα τραγούδια που ψυθιρίζω στο αυτί του αγαπημένου μου και για εκείνα που ντρέπομαι που μου αρέσουν, για να σας πω κάτι που μου συνέβει χθες.

Με παίρνει το μεσημέρι τηλέφωνο ο καλός μου από το στρατόπεδο και με ρωτάει αν το τελευταίο νούμερο της διεύθυνσής μου είναι 3 ή 9 γιατί έχουν βάλει στοίχημα!
Τελικά, αφού ήταν 9 και έχασε ο φίλος του ο φαρμακοποιός που μπορεί, λέει, ν' αποκρυπτογραφήσει τα πάντα(!), έκανα τη σχετική γκρίνια ότι με κατηγορούν για τα καλλιγραφικά μου γράμματα(:Ρ) κι έληξε το θέμα!
Το απόγευμα που είχε έξοδο και ήταν σε νετ καφέ τον ρώτησα λεπτομέρειες.
"Πώς και ασχολήθηκες με τη διεύθυνσή μου" κτλ. Μου είπε ότι τυχαία έβγαλε από το πορτοφόλι το φάκελο και δεν ήταν σίγουρος για το τελευταίο νούμερο, μπλα μπλα μπλα!
Δεν υποψιάστηκα τίποτα, η μικρή, ανόητη κορασίδα!
Την ώρα που μιλούσαμε, όμως, χτύπησε το κινητό μου και ένα άγνωστο νούμερο εμφανίστηκε στην οθόνη.
Ήταν από ένα ανθοπωλείο, είχα, λέει, να παραλάβω μια παραγγελία!
Τον ξαναρωτάω τι ήθελε τη διεύθυνσή μου και ξαναλέει "τίποτα", ο πονηρούλης!
"Καλά", λέω εγώ, "τότε τα λουλούδια θα είναι από άλλον!"
Αχχχ, το μωρό μου! Επειδή ήταν η μέρα της γυναίκας χθες και επειδή, λέει, εγώ είμαι η γυναίκα ΤΟΥ και είναι μακρυά μου, βρήκε αυτόν τον τρόπο να μου πει "σ' αγαπώ" και "χρόνια πολλά"!!!
Μετά από λίγο χτύπησε το κουδούνι και ήρθε μια υπέροχη, μεγάλη, πανέμορφη ανθοδέσμη με ροζ τριαντάφυλλα! Είχε και μια καρτούλα με όμορφα λόγια αγάπης.

Έλιωσα!
Δάκρυσα από συγκίνηση.
Είναι το καλύτερο δώρο που πήρα ποτέ!
Ο Χρήστος μου είναι ο πιο υπέροχος άνθρωπος του κόσμου!
Ο πιο καλός, ο πιο τρυφερός!
Θεέ μου, τι καλό έχω κάνει για ν' αξίζω τέτοιον άντρα;

Κωπηλατώντας μακριά από την Εντατική

Μετρούσα βάρδιες ως την άδεια και τη συνάντηση με τον αγαπημένο μου.
Πολύ πιεσμένο πρόγραμμα, 4 νυχτερινά σε 7 μέρες.
Έκανα υπομονή και ξεκίνησα χθες, νύχτα με ένα άσχημο νυχτέρι, με εισαγωγή και εκνευρισμό.
3 πμ άρχισε να πονάει ο δεξής μου ώμος. Δεν έδωσα πολύ σημασία, είπα, θα είναι από την κούραση, είχα κάνει και πρώτη φορά κωπηλατικό στο γυμναστήριο την περασμένη Τρίτη και συνέχισα τη βάρδια μου.
Ως το πρωί ο πόνος ήταν δυνατός και το χέρι δεν ανέβαινε πάνω από το ύψος του στήθους.
Ούτε πίσω πήγαινε.
Ξάπλωσα κατά τις 9πμ, χωρίς παυσίπονο, ελπίζοντας ότι θα ξεκουραστώ και θα περάσει και μετακινούμουν προσεκτικά δεξιά και αριστερά, για να βολέψω το χέρι μου.
12 και 30 ξύπνησα για τουαλέτα με τον ώμο να πονάει ακόμα.
Πάω να σηκωθώ, προσεκτικά και μου 'ρθε ντουβρουτζάς! Ζαλάδα, σκοτοδίνη και ανακατωσούρα.
Ένιωσα απαίσια. Άλλο πάλι κι αυτό!
Και ο πόνος, πόνος.
Πίεση, σφύξεις οκ, δεν ήταν υπόταση λοιπόν. Πυρετό και λοιπά συμπτώματα όχι.
Υπέθεσα ότι μπορεί να είναι από τον αυχένα μου, που με ψιλοενοχλούσε και αυτός.
Τελικά τηλεφώνησα σε ένα φίλο μου ορθοπαιδικό.
Είπε ότι ο ώμος έχει πιθανότατα θλάση. Ταλαιπώρησα κάποιον σύνδεσμο.
Πάγο, αντιφλεγμονώδη και ξεκούραση. Θα με δει την Τρίτη.

Αμφιβάλλει ότι ο ίλιγγος είναι από τον αυχένα.
Ίσως από το αυτί ή ίωση, θα δείξει.
Όπως και να έχει, να μη διανοηθώ να πάω στη δουλειά!
Γμτ, πείτε με μαμακοπίτουρα, αλλά στενοχωριέμαι να σκέφτομαι ότι, έτσι, τελευταία στιγμή, θα αφήσω ακάλυπτη τη Μονάδα για το 3ήμερο. Είχα 3 βάρδιες. Αύριο πρωί και την Κυριακή πρωί και νύχτα. Δύσκολο ν' αντικατασταθούν.

Τώρα που γράφω ο ώμος συνεχίζει να πονάει και η ζαλάδα έφυγε σχεδόν, αφήνοντας μια θολούρα.
Δεν με πειράζει ο πόνος. Τον αντέχω. Τον ίλιγγο δε μπορώ. Νιώθω ανίσχυρη, ανασφαλής. Άσε που σιχαίνομαι να μην ξέρω τι ακριβώς έχω...
Όπως και να έχει, πρέπει να μείνω σπίτι και να ξεκουραστώ. Χμμμ, δεν είναι το καλύτερό μου!

Ξέρω, ξέρω! Δεν πρέπει να είμαι στο πισί πολύ ώρα, ούτε να πληκτρολογώ, αλλά βαριέμαι να είμαι ξαπλωμένη.
Εξάλλου, εγώ είμαι νοσηλεύτρια, όχι...ασθενής!Αυτός δεν είναι ο ρόλος μου; Μη μου τ' αλλάζετε τώρα! Είναι γνωστό σε όλους ότι οι υγειονομικοί είναι οι χειρότεροι και οι πιο απείθαρχοι ασθενείς. Ποιος είπε ότι εγώ θέλω ν' αποτελέσω εξαίρεση;

Γυναικείες ατάκες απόρριψης άτεχνου "καμακώματος"

Άντε, κορίτσια, είπα να σας δώσω τα "φώτα" μου πάλι σήμερα!
Να μερικές έξυπνες ατάκες για ν' απορρίψετε ένα "καμάκι".
Αγόρια, μη στενοχωριέστε. Ξέρω ότι οι αναγνώστες αυτού του ιστολογίου δε θα την "έπεφταν" ποτέ τόσο άκομψα σε μια κοπέλα, αλλά, ούτως ή άλλως, όλοι έχουμε φάει "χυλόπιττα" σε αυτή τη ζωή. Δεν είναι ντροπή!

Άντρας: Κούκλα μου που ήσουν όλη τη ζωή μου;;;
Γυναίκα: Κρυβόμουν από εσένα...

Άντρας: Είμαι φωτογράφος. Ψάχνω για ένα πρόσωπο σαν και το δικό σου!
Γυναίκα: Είμαι πλαστική χειρουργός. Ψάχνω για ένα πρόσωπο σαν και το δικό σου.

Άντρας: Καλησπέρα. Δεν είχαμε βγει ραντεβού μια φορά; Ή μήπως δύο;

Γυναίκα: Μάλλον μία φορά. Δεν κάνω ποτέ το ίδιο λάθος δύο φορές.

Άντρας: Θα ήθελες να βρεθούμε αυτό το Σάββατο;
Γυναίκα: Λυπάμαι. Θα έχω πονοκέφαλο αυτό το Σαββατοκύριακο.


Άντρας: Βλέποντας το πρόσωπό σου, πρέπει να γυρίζουν πολλά κεφάλια!!
Γυναίκα: Και βλέποντας το δικό σου, πρέπει να γυρίζουν αρκετά στομάχια!

Άντρας: Έλα, μην είσαι ντροπαλή, ζήτα μου να βγούμε!
Γυναίκα: Βεβαίως, βγες έξω!


Άντρας: Πιστεύω ότι θα μπορούσα να σε κάνω πολύ ευτυχισμένη...
Γυναίκα: Γιατί; Φεύγεις;


Άντρας: Τι θα απαντούσες αν σου ζητούσα να με παντρευτείς;
Γυναίκα: Τίποτα. Δεν μπορώ να μιλάω και να γελάω ταυτόχρονα.


Άντρας: Μπορώ να έχω το ονοματάκι σου;
Γυναίκα: Γιατί, δεν έχεις δικό σου;

Άντρας: Θέλεις να πάμε να δούμε μια ταινία;
Γυναίκα: Όχι, την έχω δει.

Άντρας: Νομίζω ότι κάπου σε έχω ξαναδεί!
Γυναίκα: Όντως. Γι' αυτό το λόγο δεν έχω ξαναπάει εκεί.

Άντρας: Η θέση δίπλα σου είναι άδεια;
Γυναίκα: Ναι, και θα είναι και η δικιά μου αν καθίσεις...

Άντρας: Το κορμί σου είναι σαν ναός!
Γυναίκα: Λυπάμαι, δεν έχω λειτουργία σήμερα.

Άντρας: Αν μπορούσα να σε δω γυμνή, θα μπορούσα να πεθάνω ευτυχισμένος.
Γυναίκα: Αν σε έβλεπα γυμνό, θα πέθαινα και εγώ.... από τα γέλια!

Τα αναψυκτικά τύπου Cola και οι χρήσεις τους

Έχετε Coca Cola στο ψυγείο σας;
Εντάξει, σχεδόν όλοι έχουμε.
Μέχρι τώρα πιστεύατε ότι είναι μόνο για να την πίνουμε.
Όπως θα δείτε παρακάτω, αυτό είναι το χειρότερο που μπορούμε να κάνουμε.
Έχει όμως άλλες χρήσεις!

Για να δούμε λοιπόν, πώς η Coca Cola και η Pepsi μας "βοηθούν":

Μπορείς να καθαρίσεις μια τουλέτα : Καταβρέξτε με ένα κουτάκι Coca - Cola την λεκάνη της τουλέτας. 1 ώρα μετά θα λάμπει από καθαριότητα. Το κιτρικό οξύ της Coke εξαφανίζει όλες τις χρωστικές κιλήδες από τις πορσελάνες .

Μπορείτε να αφαιρέσετε την σκουριά από τον προφυλακτήρα του αυτοκινήτου σας : Τρίψτε τον προφυλακτήρα με ένα τσαλακωμενο αλουμινοχαρτο, βουτηγμένο στην Coca-Cola.

Καθαρίστε τους πόλους της μπαταρίας του αυτοκινήτου από την διάβρωση : Ρίξτε ένα κουτάκι Coca - Cola πάνω στους πόλους της μπαταρίας για να εξαφανίσετε την διάβρωση.

Η σκουριά φεύγει με την πρώτη: Απλώστε ένα πανί βουτηγμένο στην Coca - Cola στη σκουριά για λίγο χρονικό διαστημα.


Μπορείτε να αφαιρέσετε το γράσσο από τα ρούχα και τα χέρια: Ρίξτε ένα κουτάκι Coke πάνω στον λεκέ από γράσσο, μαζί με απορρυπαντικό , και τρίψτε το κυκλικά. Η Coca - Cola/Pepsi θα βoηθήσει να εξαφανιστεί ο λεκές.

Μπορεί επίσης να εξαφανίσει την θολούρα από το παρμπρίζ σας.

Επίσης, στο νοσοκομείο, με Κόλα ξεβουλώνουμε σωληνάκια που πάνε στο στομάχι!

Αυτό το κατασκεύασμα, όμως, το πίνουμε!
Και πληρώνουμε γι αυτό!
Σωστά;

Πληροφοριακά:
Ο μέσος όρος pH των αναψυκτικών, π. χ. Coke & Pepsi είναι 3,4.
Αυτή η ποσότητα οξύ είναι αρκετά δυνατή να διαλύσει δόντια και κόκαλα !
Το σώμα μας σταματάει να χτίζει τα κόκαλα περίπου στην ηλικία των 30.
Μετά από αυτή την ηλικία αρχίζει να διαλύει τα κόκαλα κάθε χρόνο μέσα από τα ούρα μας, εξαρτώμενο όμως πάντα από την οξύτητα του φαγητού που λαμβάνει.
Το διαλυμένο ασβέστιο καταλήγει από τις αρτηρίες, τα αιμοφόρα αγγεία, το δέρμα, τους ιστούς και τα διάφορα όργανα, όπως, κυρίως, στα νεφρά, με αποτέλεσμα την δημιουργία της πέτρας στα νεφρά.

Τα αναψυκτικά αυτά δεν έχουν σχεδόν καθόλου φυσικά στοιχεία (σε αντίθεση με τους χυμούς και το φυσικό νερό).
Εχουν περισσότερη ζάχαρη, υψηλότερη οξύτητα και χρωστικά.
Μερικοί άνθρωποι προτιμούν να πίνουν ένα αναψυκτικό μετά από κάθε γεύμα.
Φαντάζεστε ποιο είναι το αντίκτυπο;

Το αντίκτυπο:
Το σώμα μας έχει μία ενδεικτική τιμή 37 0C για την λειτουργία της χώνευσης των ενζύμων.
Η θερμοκρασία των αναψυκτικών είναι κατά πολύ μικρότερη από 37, μερικές φορές είναι πολύ κοντά στο 0. Αυτή η διαφορά θερμοκρασίας έχει σαν αποτέλεσμα να επηρεάζεται η διαδικασία των ενζύμων και να δημιουργεί stress στο χωνευτκό μας σύστημα κι αυτό να χωνεύει λιγότερο φαγητό. Στην πραγματικότητα το φαγητό ζυμώνεται. Το ζυμωμένο φαγητό προκαλεί δυσοσμία, αέρια, αποσύθεση και δημιουργεί τοξικά, τα οποία απορροφούνται από τα έντερα, κι έτσι περνάνε μέσα στο αίμα απ' όπου διοχετεύεται σε ολόκληρο το σώμα.
Αυτή η εξάπλωση των τοξικών βοηθάει στην δημιουργία διαφόρων ασθενειών.

Μερικά παραδείγματα: Πρίν μερικούς μήνες, έγινε ένας διαγωνισμός στο πανεπιστήμιο Delhi «Ποιος θα πιεί την περισσότερη Coke?".
Ο νικητής ήπιε 8 μπουκάλια και πέθανε επί τόπου από την υπερβολική δόση «μελανικής διοξύνης» στο αίμα του και μη επαρκής οξυγονώσεως. Από τότε, ο πρύτανης απαγόρεψε τα αναψυκτικά από την καντίνα του πανεπιστημίου.

Κάποιος έβαλε ένα σπασμένο δόντι σε ένα μπουκάλι Pepsi όπου μετά από 10 ημέρες αυτό διαλύθηκε! Τα δόντια και τα κόκαλα είναι τα μόνο ανθρώπινα όργανα που μένουν άθικτα αρκετό καιρό μετά από τον θανατό μας .


Φαντάστειτε τι μπορεί να κάνει αυτό το αναψυκτικό στα ευαίσθητα εντερά σας και στο εσωτερικό του στομάχου σας που καταλήγει!

Θα συνεχίσετε να πίνετε αυτή την αναμφίβολα νόστιμη και εθιστική τοξική ουσία;
Εγώ πάντως αποφάσισα ότι θα απέχω και είμαι "καθαρή" 4 μήνες τώρα!!!
Δεν μου έλειψε...