Είναι βάσανο η μάνα που φωνάζει "εκδρομή"

Δεκαπενταύγουστος λοιπόν και μετά από αρκετά χρόνια δεν δουλεύω!
Η άδεια μου έχει τελειώσει, έχω φάει την Κρήτη με το κουτάλι, αλλά η μαμά απαιτεί:
"Εκδρομήηηη!"
Εντάξει, λοιπόν, ας της κάνω το χατήρι, εξάλλου τι να καθήσω να κάνω μέσα , έρημη πόλη, τα μέσεντζερ δεν δείχνουν κανέναν on line, όλοι κάπου έχουν πάει, ή μιζεριάζουν στη μοναξιά τους!
Άντε, πάμε, όπου θέλεις!
"Όχι στα συμπεθέρια, στο χωριό", λέει εκείνη, "βαριέμαι, ας πάει η αδερφή σου εκεί!"
Φουλάρω λοιπόν το αμάξι βενζίνη, φορτώνω και τις "μικρές" (μαμά και θεία, έτσι τις λέω) και ξεκινάμε για Ρέθυμνο.
Απαραίτητη στάση,( ας μπορούσα να κάνω κι αλλιώς) σε μια εκκλησία, Παναγία, που βρίσκεται πάνω στην Εθνική.
Δεν θα είχε κόσμο, λέει, γιατί ήταν ήδη ανήμερα το μεσημέρι!
Αμ δε!
Καθώς τις περίμενα, επειδή με είχε ζώσει η πείνα, χτύπησα ένα βραστό καλαμπόκι!
3€, παρακαλώ, αλλά μου έδωσαν και οδοντογλυφίδα!

Οδηγώντας με μεγάλη δεξιοτεχνία :Ρ και αποφεύγοντας στραβούς γέρους, αφηρημένους τουρίστες, μηχανές και αγοράκια με κίτρινα αυτοκίνητα και μεγάλη εξάτμιση, έφτασα επιτέλους στο Ρέθυμνο!






Η πανέμορφη πόλη του Ρεθύμνου, λίγους μήνες πριν, τραβηγμένη από μένα.








Εκεί η Αθηναία (τα τελευταία 55 χρόνια) θεία μου θα συναντούσε μια φίλη της...
Λάθος οι πληροφορίες που μας έδωσαν, όμως και χαθήκαμε στους δρόμους μιας πόλης που δεν ήταν καθόλου έρημη!
Άντε, με τα πολλά, τη βρήκαμε και τη φίλη και αφού τα είπαν λίγο, την αφήσαμε να πάρει με την παρέα της στην αντίθετη κατεύθυνση, καθώς εμείς είμαστε αποφασισμένες να πάμε για φαγητό σε ένα πανέμορφο μέρος μισή ώρα έξω από το Ρέθυμνο, τις Πηγές Αργυρούπολης!
Δεν είχαμε βέβαια μόνο εμείς αυτή την καταπληκτική ιδέα!
3(τρεις!) τροχαίοι ρύθμιζαν την κυκλοφορία σε μια περιοχή που έχει μόνο 5 ταβέρνες!
Τα αυτοκίνητα ήταν παρκαρισμένα σε ακτίνα χιλιομέτρου, κόσμος, φασαρία, ζέστη, μωρά που κλαίνε, πανικόβλητα γκαρσόνια να προσπαθούν να ταΐσουν τα πεινασμένα πλήθη, γκρίνιες, φωνές, σπασμένα ποτήρια, λαδωμένα τραπεζομάντηλα και η μυρωδιά της εξάτμισης και της τσίκνας να έχουν καλύψει οποιαδήποτε άλλη!
Χάος!
Επιμείναμε, όμως και χάρη στην καλή θέληση των ανθρώπων στην ταβέρνα, φάγαμε σχετικά γρήγορα και καλά!

Στην επιστροφή προς το Ηράκλειο η κίνηση παρέμεινε στα ίδια χάλια επίπεδα!
Ένιωσα, πάλι, ότι έπαιζα ηλεκτρονικό παιχνίδι, προσπαθούσα να επιζήσω και να τελειώσω την πίστα!

Χαλαρώσαμε λιγάκι με ένα καφεδάκι στο πανέμορφο Μπαλί (Ρεθύμνου, όχι Ινδονησίας)
και τελικά φτάσαμε σώες και αβλαβείς στα σπιτάκια μας!

Ουφ, πάει και ο Δεκαπενταύγουστος!
Επράξαμε το χρέος μας, εκδράμαμε και ταλαιπωρηθήκαμε, όσο περίμενα!
Τέλος το καλοκαίρι τώρα!
Άντε, ν' αδειάζει και η Κρήτη σιγά- σιγά!
Κάθε κατεργάρης, στον πάγκο του!
Πολύς κόσμος φέτος, βρε παιδιά!

Στίχοι με επιθυμητή τη γονική συναίνεση!

Τα μάτια μου στα μάτια σου
και τ΄άστρο πάνωθέ μου
αχ να μη τέλειωνε ποτέ
η ώρα ετούτη θεέ μου

Ο πυρετός σου μέσα μου
φωτιά που σπαρταράει
έγινε ο κόσμος μια σταλιά
και πια δε με χωράει

Πρώτη φορά που σ΄αγαπώ
πρώτη που σε μαθαίνω
πρώτη στα χέρια σου φορά
γεννιέμαι και πεθαίνω
Λευτέρης Παπαδόπουλος

************************************************************************************

Πάνε ώρες που 'χω εδώ
χωρίς αναπνοή
Σε ταυτόχρονο ρυθμό
δενόμαστε μαζί
Δυναμώνεις το σφυγμό
Στενεύει η επαφή
Θεέ μου όλα τα 'χω δει....

Και αντίστροφα ο χρόνος μετράει
κι αγκαλιαζόμαστε κι ενώνουν τα χέρια
Σαν τρελή η καρδιά μου χτυπάει
κι εκτοξευόμαστε οι δυο μας στ' αστέρια
Μα σε ταχύτητα όπως πάμε φωτός
Τα μάτια κλείνω και σφυχτά σε κρατάω
Και πριν προλάβει να εκραγεί ο ουρανός
Στο αποκορύφωμα του τέλους ξεσπάω...
Σ'αγαπάω
Ελένη Ζιώγα

Μα καλά, τους ακούμε πραγματικά τους στίχους των τραγουδιών;
Γιατί απ' όλους τους φίλους και τις φίλες μου μόνο εγώ κατάλαβα ότι και τα 2 τραγούδια αναφέρονται σε συνουσία;

To πιο δυνατό αφροδισιακό

Το πιο δυνατό αφροδισιακό είναι να σε θέλει ο άλλος έτσι ακριβώς όπως είσαι!

@#&*@ Αύγουστος (από άλλη σκοπιά)

H άποψη του Τζονάκου

Υποκλίνομαι...

Ο Αύγουστος του Ε.Σ.Υ

"Θύμα των τραγικών ελλείψεων προσωπικού, της γραφειοκρατίας και των αγκυλώσεων στο ΕΣΥ, έπεσε ένας 17χρονος μαθητής από τον Εβρο, που έχασε το δεξί του πόδι έπειτα από τροχαίο ατύχημα και περιπλάνηση δέκα ωρών από νοσοκομείο σε νοσοκομείο.
Οπως καταγγέλλουν οι οικείοι του, το ασθενοφόρο που τον μετέφερε αρχικά από τα Δίκαια του Εβρου στο νοσοκομείο Διδυμοτείχου άργησε 50 λεπτά, καθώς δεν υπήρχε συνοδός γιατρός. Εκεί, χρειάστηκε να περάσει άλλη μιάμιση ώρα μέχρι οι γιατροί να αποφασίσουν τη μεταφορά του στο νοσοκομείο της Αλεξανδρούπολης, αλλά εκεί ο τραυματίας και οι συγγενείς του δοκίμασαν τη μεγαλύτερη έκπληξη.
Οπως αναφέρουν, το περιστατικό δεν μπορούσε να αντιμετωπιστεί, αφού και οι τέσσερις αγγειοχειρουργοί του νοσοκομείου βρίσκονταν σε άδεια! Τελικά αποφασίστηκε η μεταφορά του 17χρονου στη Θεσσαλονίκη και στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου, όπου έφτασε περισσότερες από δέκα ώρες μετά το ατύχημα. Εκεί οι γιατροί τον εισήγαγαν στο χειρουργείο, όπου ύστερα από πολύωρη επέμβαση, διαπίστωσαν ότι ήταν πλέον πολύ αργά, και πως πρέπει να ακρωτηριάσουν το δεξί του πόδι."
Πηγή: Ethnos.gr

"Κλειστόν λόγω διακοπών"
Μια μικρή, καθημερινή ιστορία, από τις τόσες που συμβαίνουν κάθε χρόνο, από εκείνες που πολλές φορές περνάνε στα ψιλά γράμματα των εφημερίδων, καθώς υπάρχουν πιο σημαντικά θέματα, όπως: οι εκλογές, η υγεία του Παναθλιότατου και οι διακοπές της Βανδή!
Ένα 17 χρονο παιδί έχασε το πόδι του λοιπόν, πολύ τυχερό που δεν έχασε τη ζωή του!
Τον Αύγουστο η δουλειά στα νοσοκομεία δεν είναι λιγότερη, είναι περισσότερη, γιατί αν και τα τακτικά χειρουργεία σταματούν, οι μετακινήσεις των πολιτών- και κατ' επέκταση τα τροχαία- είναι περισσότερες και οι τουρίστες αυξάνουν κατακόρυφα τον πληθυσμό ορισμένων περιοχών. Άνθρωποι είναι και αυτοί και ασθενούν!
Όμως τα νοσοκομεία αδειάζουν...
Μόνο οι ασθενείς και το ταλαίπωρο νοσηλευτικο-βοηθητικό προσωπικό μένουν πίσω και προσπαθούν οι μεν να επιζήσουν του Αυγούστου και οι δε να κάνουν τη δουλειά τους, χωρίς διοικητική υποστήριξη, χωρίς υλικά (κλείνουν και οι φαρμακευτικές εταιρίες) και πολύ συχνά χωρίς εξειδικευμένους γιατρούς!
Αυτός είναι ο 16ος Αύγουστος που εργάζομαι ως νοσηλεύτρια.
Είναι πάντα ένας μήνας άγχους και σπάσιμου νεύρων. Ένας μήνας ελλείψεων, καθυστερήσεων, αναβολών και ματαιώσεων. Ένας μήνας δύσκολος.
Τα μπάνια του λαού. Χα!
Μόνο στην Ελλάδα τα πάντα σταματούν να κινούνται "λόγω διακοπών"!
Και κανείς δε μοιάζει να καταλαβαίνει ότι ακόμα και τον Αύγουστο η γη συνεχίζει να γυρίζει, οι άνθρωποι να αρρωσταίνουν και τα νοσοκομεία να παραμένουν ανοικτά!
Εεεε, μας ακούτε;
Είναι που είναι προβληματική η κατάσταση όλο το χρόνο, γιατί να γίνεται χειρότερη "λόγω διακοπών";
Σε αυτό το άθλιο σύστημα υγείας υπάρχουν και άνθρωποι που προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά τους σωστά!
Χρειαζόμαστε προσωπικό, φάρμακα, υλικά, γιατρούς, διοίκηση, ταχύτητα και αποτελεσματικότητα του μηχανισμού υγείας.
Τα χρειαζόματε όλο το χρόνο και τα χρειαζόματε ίσως και λίγο περισσότερο "λόγω διακοπών"!
Ουφ, τον μισώ τον Αύγουστο!

Το έπαιζε με τη γλώσσα...

Ήθελα να του το βάλω από το στόμα, αλλά το έπαιζε με τη γλώσσα και δεν με άφηνε!
.......
............
......................

(είπε ο γιατρός για τον ασθενή που κατέβασε στην Εντατική, για να τον κοιμήσουμε και να κάνει... τη βρογχοσκόπηση!!!)

Το φιλαράκι μου!

Το φιλαράκι μου, ταξιδεύει αυτή την στιγμή για την πατρίδα του.
Περάσαμε 10 όμορφες μέρες μαζί, μοιραστήκαμε όμορφες εικόνες, στιγμές, αναμνήσεις που θα μείνουν ανεξίτηλα χαραγμένες στη μνήμη μας.
Γλυκιά φατσούλα, σου εύχομαι τα καλύτερα, μέσα από την καρδιά μου και το ξέρεις.
Να πας πίσω δυνατός, να πάρεις τη ζωή σου στα χέρια σου, να διεκδικήσεις και να κερδίσεις όσα σου αξίζουν, δηλαδή όλα!
Και να μην αφήσεις κανέναν να σε καταπιέσει, υποτιμήσει, πληγώσει, μ' ακούς;
Πες τους να μην τολμήσουν, να μην το διανοηθούν καν, γιατί θα έρθει πάνω η κακιά Ενεσούβλα και όποιον πάρει ο χάρος, εντάξει;