αντιβιοτικό ευρέος φάσματος

Μικρές φλυαρίες, μεγάλη αποχή

2011-09-29T23:15:00.006+03:00

Να που ξαναθυμήθηκα αυτή τη μικρή γωνιά μετά από τόσους μήνες...
Όλο λέω "κάτι θα γράψω", "να, θα βάλω τη συνταγή για το λέμον τσιζκέικ μου, ή την τούρτα που έφτιαξα για τη βαφτιστήρα, ή θα περιγράψω τα κατορθώματα της μικρής, ή θα πω για τα εργασιακά..." ή, ή, ή και ο καιρός περνάει κι εγώ αναλώνομαι στο facebook, να παίζω, να επικοινωνώ, να μοιράζομαι, να μαθαίνω τα νέα του έξω κόσμου.
Ήμουν για αρκετό καιρό πολέμιος του φατσοβιβλίου αλλά να που περνάω όλο τον χρόνο που διαθέτω για το νετ εκεί. Μάλιστα, κάναμε μια ομάδα οι παλιοί συμμαθητές και περνάμε πολύ όμορφα, κανονίζουμε συναντήσεις και όλο αυτό εμπεριέχει πολύ νοσταλγία, τρυφερότητα, αναμνήσεις, ικανοποιεί την ανάγκη επικοινωνίας ανθρώπων τόσο διαφορετικών αλλά με κοινό σημείο αναφοράς το τέλος της εφηβικής τους ζωής και την αρχή της άλλης, της ουσιαστικής.
Εντωμεταξύ η Ελλαδίτσα μας βουλιάζει, η πολιτική σκηνή είναι ένα έργο που πρέπει να κατέβει άμεσα γιατί δε βλέπεται, και οι Έλληνες, λαός αισιόδοξος και γλεντζές, έχουν χάσει το χαμόγελό τους και μαζεύουν τα κομμάτια τους.
Πάλι το χιούμορ κυριαρχεί, αλλά πικρόχολο και εριστικό και ο λαϊκισμός έχει πιάσει λίμιτ απ, όσο και το χρέος μας δηλαδή!
Είμαστε ένα καζάνι που βράζει και μένει να δούμε τι σούπα θα βγάλουμε...
Υπάρχουν βέβαια και οι αισιόδοξες φωνές όπως αυτή του Κώστα Βαξεβάνη από την τελευταία Lifo, Η χαμένη τιμή του χλιδόφτωχου , που με εκφράζει απόλυτα.
Ελπίζω και εύχομαι να έχουμε πιάσει τον απόλυτο πάτο και να ξαναγεννηθούμε ως άλλοι φοίνικες από τη στάχτη μας.
Εμείς οι Έλληνες έχουμε πολλά κουσούρια -αν και όχι όσα μας καταλογίζουν οι "φίλοι" μας οι Ευρω-πέη(χωρίς ορθογραφικό!)- αλλά έχουμε και προτερήματα. Είμαστε έξυπνοι (ίσως λιγότερο απ' όσο πιστεύουμε βέβαια), πεισματάρηδες, μαχητές. Αν καταφέρουμε ποτέ να συνεργαστούμε -γενικώς- χωρίς εγωισμούς, κατεργαριές και μικροπρέπειες, τότε θα κερδίσουμε την παρτίδα. Αν...
Τι εποχή για να γίνεις γονιός ε; Όχι, όχι, δεν μετανιώνω και μάλιστα θέλω και δεύτερο παιδάκι!
Τα επιχειρήματά μου σε όσους λένε ότι πρέπει να είμαι τρελή που θέλω κι άλλο παιδί σε αυτά τα οικονομικά χάλια της χώρας είναι τα εξής δύο:
Α) Η ευτυχία που σου χαρίζει ένα παιδί δεν μετριέται και δεν εξαγοράζεται. Φτάνει να έχω να το ταΐζω και θα μεγαλώσει με όση αγάπη και φροντίδα χρειάζεται.
Β) Αν είναι ν'αφήσω την οικονομική κατάσταση να καθορίζει την προσωπική μου ευτυχία, τότε να πέσω να πεθάνω, δεν έχει κανένα νόημα η ζωή.
Πόσο, μα πόσο έχω πάντως νευριάσει με όλους εκείνους που στοχοποιούν κατηγορίες ανθρώπων και ρίχνουν πάνω τους όλα τα βάρη για τα χάλια της οικονομίας μας.
Οι πλέον μισητοί και αξιοκατάπτυστοι είναι -φυσικά- οι Δημόσιοι Υπάλληλοι, που μπήκαν με μέσον, που κάθονται όλη μέρα, που παίρνουν παχυλούς μισθούς γεμάτους επιδόματα,που, που, που...
Ε, όχι βρε παιδιά! Υπάρχουν και αυτοί, σίγουρα, αλλά είναι η μειοψηφία, μην τους βάζετε όλους στον ίδιο ντορβά!
Να σας θυμίσω ότι στην ίδια κατηγορία είναι οι γιατροί του ΕΣΥ, οι νοσηλευτές, οι δάσκαλοι και οι καθηγητές, οι πυροσβέστες και ένα σωρό άλλοι, που δουλεύουν πολλές ώρες, σε δύσκολες συνθήκες, που πληρώνονται πολύ λιγότερο απ' όσο αξίζει η δουλειά τους, που πήραν τη θέση τους αξιοκρατικά, που ποτέ δεν φοροδιέφυγαν και που πάντα πρώτοι δέχονται όλα τα χαράτσια, γιατί είναι οι εύκολοι στόχοι.
292€ μείον ο μισθός μου για το μήνα Οκτώβρη. Ίσα που ξεπερνάω το χιλιάρικο και είμαι νοσηλεύτρια μονάδας, ΤΕ και με 19 χρόνια προϋπηρεσίας!!! Και πάλι καλά να λέω...
Ποτέ, μα ποτέ δεν περίμενα να έρθει εκείνη η στιγμή που θα έλεγα "Δόξα τω Θεώ που είμαι νοσηλεύτρια και, τουλάχιστον, δεν κινδυνεύει η θέση μου!"
Έστω και κουτσουρεμένο θα έχω ένα μισθό και θα έχουμε και τον διαβόητο πλέον "έναν εργαζόμενο ανά οικογένεια" για το γάλα του παιδιού (πικρό χαχα).
Εμ, τι το θελα να γράψω μετά από τόσο καιρό; Έγινα κι εγώ πικρόχολη και γκρινιάρα, όπως όλοι.
Πάω να χαλαρώσω κοιτάζοντας το αθώο, 8 μηνών, αγγελούδι μου και υπόσχομαι ότι αν και όταν ξαναγράψω θα είναι κάτι ευχάριστο.
Καληνύχτα...

Η Ενεσούλα μαμά!

2011-01-30T15:41:00.003+03:00

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα κορίτσι (μεγαλοκοπέλα δλδ αλλά ας μην το κάνουμε θέμα!) και νοσηλεύτρια και παραζαλισμένη που είχε πράγματα να πει αλλά δεν το ήξερε.
Με τη βοήθεια και προτροπή ενός καλού φίλου άνοιξε ετούτο εδώ το μπλογκ, βαφτίστηκε Ενεσούλα και άρχισε να βγάζει τα εσώψυχά της.
Ο ίδιος καλός φίλος και μέντορας (ο καλός... νεράιδος μάλλον!) της πρότεινε να μπει σε ένα καλογραμμένο και αστείο μπλογκ που το είχε ένας τύπος με το όνομα Πίκος Απίκος.
Έτσι άρχισε μια διαδικτυακή επικοινωνία ανάμεσά σε αυτούς τους δύο από τα σχόλια, προχώρησε σε τσατ και γρήγορα εξελίχτηκε σε έναν μεγάλο έρωτα που -ω του θαύματος!- δεν ξεφούσκωσε όταν βρέθηκαν οι δυό τους προσωπικά, δεν ξέφτισε με τον καιρό, άντεξε σε αποστάσεις, δυσκολίες, στρατούς και κρίσεις και παραμένει πιο δυνατός από ποτέ 3,5 χρόνια μετά.
Όσο κλισέ κι αν ακούγεται, το επιστέγασμα αυτού του μεγάλου έρωτα ήρθε στον κόσμο στις 17/1, στις 11 το πρωί και είναι ένα υπέροχο κοριτσάκι 3 κιλών, η κόρη μας!
Όλα πήγαν καλά για μάνα και κόρη κατά τον τοκετό και ήδη το μικρό μας θαύμα είναι 2 εβδομάδων.
Ζωηρή, λαίμαργη, λατρεύει τις αγκαλιές, αλλά δεν είναι γκρινιάρα και πολύ όμορφη (ναι, ξέρω και η κουκουβάγια το παιδί της ...) έχει κερδίσει τις καρδιές όλων όσων την έχουν δει και έχει ανεβάσει όλη την οικογένεια στα ουράνια.
Ωραία πράγματα...
Τόσο καλά που, με τη βοήθεια των διαταραγμένων μου ορμονών, κλαίω συχνά και τρέμω μη συμβεί κάτι και χάσω αυτή τη μοναδική ευτυχία.
Πραγματικά σκέφτομαι ότι θα έπρεπε όλοι όσοι επιθυμούν να φέρουν ένα παιδί σε αυτόν τον κόσμο να έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν.
Άκουγα φίλες, φίλους και συγγενείς με επιτυχημένες ή αποτυχημένες καριέρες, σχέσεις, ζωές να λένε ότι το σπουδαιότερο πράγμα που έκαναν στην μέχρι τώρα ζωή τους είναι το παιδί τους και νόμιζα ότι ήταν υπερβολή. Αλλά δεν είναι!
Στο μικρόκοσμό μας αυτή την περίοδο δεν υπάρχουν οικονομικά προβλήματα, δεν υπάρχουν δυσκολίες, εμπόδια, δυστυχίες, υπάρχει μόνο η υπέροχη κόρη μας!
Δε θα κρατήσει για πάντα βέβαια αυτό, αλλά θα απολαύσουμε κάθε μέρα μέχρι να προσγειωθούμε στη σκληρή πραγματικότητα ξανά.

Αφήστε μας στο ροζ συνεφάκι μας, όσο περισσότερο γίνεται.
Εδώ όλα μυρίζουν μωρό, είναι μικροσκοπικά, απαλά, τρυφερά, γαλήνια και ροζ όσο και ο πωπός της μπέμπας μας!
Γειά σας λοιπόν προς το παρόν, το καθήκον της μάνας να δώσει βυζί στο παιδί της με καλεί!
Όοοολλαααα τα άλλα μπορούν να περιμένουν!!!

Μάλλον είσαι νοσηλεύτρια αν... (31 λόγοι, από τους πολλούς)

2010-12-21T21:45:00.001+03:00

1. Έχεις κονκάρδα που γράφει : "Nurses, here to save your ass, not kiss it!" (εγώ το έχω πει σε γιατρό πάντως!)

2. Έχεις παρκάρει σε θέση "για γιατρούς μόνο" και μάλιστα έχεις χτυπήσει και την πινακίδα.
3. Πιστεύεις ότι κάποιοι ασθενείς είναι ζωντανοί μόνο γιατί είναι παράνομο να τους σκοτώσουμε.
4. Αναγνωρίζεις ότι δε μπορείς να θεραπεύσεις την ηλιθιότητα.

5. Έχεις τουλάχιστον 3 στυλό δώρα από φαρμακευτικές εταιρίες, με ονόματα φαρμάκων.
6. Πιστεύεις ότι πρέπει να υπάρχει ένα ιδιαίτερο μέρος στην κόλαση γι αυτόν που εφηύρε το κουδουνάκι κλήσης.
7. Πιστεύεις ότι δεν πρέπει να λες "δε μπορεί να γίνει χειρότερα" γιατί θα προκαλέσεις τη μοίρα να σου δείξει ότι μπορεί!
8. Πλένεις τα χέρια σου πριν πας στην τουαλέτα. (Πάντα όμως)

9. Πιστεύεις ότι το γλωσσοπίεστρο μπορεί άνετα να χρησιμοποιηθεί ως κουτάλι.
10. Το να τρως ποπκορν πάνω σε ένα καθαρό μπόνερ (υποσέντονο) είναι για σένα απολύτως φυσιολογικό.
11. Έχεις εκτεθεί σε τόσες ακτινογραφίες που έχεις φτάσει να το θεωρείς μέθοδο αντισύλληψης.
12. Έχεις ακούσει ασθενή με πίρσινγκ, σκουλαρίκια και τατουάζ να λέει ότι φοβάται τις ενέσεις!
13. Έχεις βάλει στοίχημα για τα όρια αλκοόλ στο αίμα κάποιου.

14. Πιστεύεις ότι είναι πολύ βολικό που δεν έχεις να σκεφτείς τι να φορέσεις κάθε μέρα στη δουλειά. (μεγάλη άνεση!)
15. Έχεις πει κάποτε σε ασθενή σε σύγχυση ότι το όνομά σου είναι κάποιας συναδέλφου (που συνήθως αντιπαθείς φυσικά) και να φωνάζει όποτε χρειάζεται κάτι! (ω, ναι και αυτό έχει συμβεί πολλάκις, πιστέψτε με!)
16. Η κύστη σου έχει τη δυνατότητα να διαταθεί σε μέγεθος μπάλας του μπάσκετ. (Έχουν βγει πολλές βάρδιες χωρίς επίσκεψη στην τουαλέτα, λόγω έλλειψης χρόνου)
17. Έχεις δει στην καριέρα σου πιο πολλά πέη απ' όσα μια πόρνη θα μπορούσε να ονειρευτεί! (Μη σου πω τα έχεις πλύνει κιόλας!)

18. Δεν πιστεύεις ότι όλοι οι ασθενείς είναι ενοχλητικοί...μερικοί είναι αναίσθητοι!
19. Η οικογένεια και οι φίλοι σου αρνούνται να παρακολουθήσουν μαζί σου ιατρικά σήριαλ γιατί όλη την ώρα διορθώνεις τα λάθη και υποδεικνύεις τις ακτινογραφίες που είναι ανάποδα.

20. Δεν ενοχλείσαι από το αίμα, εκτός κι αν είναι το δικό σου.
21. Ορκίζεσαι ότι θα κάνεις τατουάζ στο στήθος σου τη φράση "μην με ανατάξετε", σύντομα. (Εγώ πάντως έχω κάνει την επιθυμία μου αυτή γνωστή σε όλους)
22. Το να συζητάς για ακρωτηριασμούς σε ένα γκουρμέ δείπνο σου φαίνεται απολύτως φυσιολογικό. (Και οποιαδήποτε αηδιαστική συζήτηση αφήνει την όρεξή σου ανέπαφη)
23. Μπορείς να φας οπουδήποτε, αρκεί να μπορείς να καθήσεις.

24. ¨Καλή φάση!" θεωρείς να συμβεί μια καρδιακή ανακοπή την ώρα της αλλαγής βάρδιας.
25. Πιστεύεις ότι τα αντικαταθλιπτικά θα έπρεπε να υπάρχουν και σε μορφή σπρέι.
26. Πιστεύεις ότι τα "φτωχά γονίδια" θα έπρεπε να είναι αναγνωρισμένη διάγνωση.
27. Πιστεύεις ότι θα έπρεπε να απαιτείται ειδική άδεια για αναπαραγωγή.
28. Είσαι έτοιμη να κάνεις κάθε είδους ξόρκια κάθε φορά που κάποιος θα τολμήσει να ξεστομίσει τη φράση: "αα, είναι πολύ ήσυχα σήμερα, ε;"
29. Πάντα ήθελες να γράψεις ένα βιβλίο με τίτλο : "Αυτοκτονία:κάντο σωστά την πρώτη φορά" . (Το έχω πει σε ποστ αυτό!)

30. Είχες τουλάχιστον ένα ασθενή που σε κοίταξε στα μάτια και σου είπε: "δεν έχω ιδέα πως χώθηκε εκεί μέσα"
31. Χρειάστηκε να φύγεις γρήγορα από το δωμάτιο ασθενούς πριν σε πιάσει ακατάπαυστο γέλιο.

Αυτά τα ολίγα βρήκα, μετέφρασα και μεταφέρω γιατί τα βρήκα αληθινά και αστεία. Φυσικά η λίστα θα μπορούσε να είναι πολύ μεγαλύτερη...

Η βιομηχανία της γέννας (Β' μέρος)

2010-12-07T22:30:00.000+03:00

ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΜΩΡΟΥ ΚΑΙ ΜΑΜΑΣ

Και περνάμε τώρα στο άλλο μεγάλο κομμάτι - πακτωλό χρημάτων στη βιομηχανία της γέννας.
Εσύ τι νομίζεις; Ότι με τις εξετάσεις και τους γιατρούς ξεμπερδεύεις οικονομικά με αυτό το θέμα και είσαι έτοιμος να χαρείς το μωράκι σου;
Ότι το μωρό "έλα μωρέ, τι θέλει; γάλα και πάμπερς, στοργή και προδέρμ"
Απατάσαι πλάνην οικτράν αγαπητέ, μέλλοντα γονέα.
Τα πλοκάμια αυτής της επιχείρησης είναι πολλά και έχουν απλωθεί για τα καλά στις τσέπες μας.
Άσε που όλοι μας έχουν κάνει να πιστεύουμε ότι όοοοολα αυτά είναι παραπάνω από απαραίτητα για τη σωστή ανάπτυξη του παιδιού μας.
Στην αρχή ήμουν κι εγώ σχεδόν ανυποψίαστη.
Έβαζα βέβαια κάτι λεφτά στην άκρη για την προίκα του παιδιού, αλλά δεν είχα φανταστεί το εύρος και την ποικιλία των πραγμάτων που θα "χρειαζόμουν" για να υποδεχτώ τη μικρή μου πριγκίπισσα.
Ευτυχώς, λίγο το ότι είχα στην ντουλάπα μου αρκετά ελαστικά ρούχα, λίγο το ότι δεν έχω πάρει πολλά κιλά, δε χρειάστηκε ν' αγοράσω παρά 1 τζιν εγκυμοσύνης και από εκεί τουλάχιστον δεν είχαμε σπατάλες.
Συμβουλή μου είναι ν' αποφύγετε τα ρούχα εγκυμοσύνης που θα είναι άχρηστα μετά και είναι και πανάκριβα και να βολευτείτε με φόρμες και φαρδιές μπλούζες που φοριούνται και αργότερα.

Εάν έχετε να ετοιμάσετε το δωμάτιο του παιδιού, καλό είναι να γίνει πριν το τρίτο τρίμηνο, γιατί μετά οι κινήσεις δυσκολεύουν.
Και σε αυτό το κομμάτι μπορεί να ξεφύγει η κατάσταση οικονομικά.
Προσωπικά ξόδεψα το μίνιμουμ με ένα βάψιμο του δωματίου, κουρτίνες, ωραιότατες, από τη λαϊκή και φτηνές μπορντούρες από το Τζάμπο με τις οποίες στόλισα και την ντουλάπα.
Θέλετε να δείτε;

Τώρα, ξέρω ότι πολλοί θεωρούν γρουσουζιά να ετοιμάσουν το δωμάτιο πριν τη γέννηση του μωρού, αλλά σκεφτείτε ότι αν περιμένετε να το κάνετε στο τέλος της κύησης δεν υπάρχει αντοχή και μετά ίσως δεν θα υπάρχει χρόνος. Ε, και δε γίνεται να βάλεις το μωρό σε δωμάτιο που μυρίζει μπογιά, έτσι δεν είναι;

Φτάνω λοιπόν στον 7ο και κάπου εκεί μου λένε ότι πρέπει να ετοιμάσω τη βαλίτσα για το μαιευτήριο, αλλά και τα απαραίτητα για τις πρώτες εβδομάδες του παιδιού.

Μπαίνω σε διάφορα σάιτ για να ενημερωθώ και ξεκινάω μπερδεμένη την περιήγησή μου στα μαγαζιά της πόλης με βρεφικά είδη.
Πελαγώνω!
Μου δίνουν λίστες, καταλόγους, συμβουλές, τιμές από καλούτσικες ως εξωφρενικές με μπερδεύουν, με ζαλίζουν, με φορτώνουν με ένα σωρό προσπέκτους και φυλλάδια και η ταλαίπωρη έγκυος καταλήγει 2 εβδομάδες μετά (ε, 1-2 μαγαζιά τη φορά, δε γίνεται αλλιώς) με ένα βαρύ πάκο χαρτιά, ένα στυλό και ένα σημειωματάριο να προσπαθεί με τη βοήθεια του εξίσου άσχετου συντρόφου της να καταλήξει στο τι θα πάρει και από που.
Ένα σωρό μικροπράγματα που χρειάζονται σε διάφορες φάσεις του παιδιού (ύπνο, φαγητό, μπάνιο, βόλτα, χαλάρωση, παιχνίδι, ντύσιμο κτλ) και σε διάφορες ποσότητες (πάρε τουλάχιστον 6 μπιμπερό, 10 πάνες, 3 σελτεδάκια, 10 εσώρουχα κτλ)
Άσε που υπάρχουν και ένα σωρό άγνωστες λέξεις: Σελτεδάκια, πάνα χασεδένια, φανελένια, πικέ, πάντα, σιφινιέρα ή συρταριέρα (αυτό το κατάλαβα!), θήλαστρο, πιάστρα, αποστειρωτής και άλλα που στα λένε πότε έτσι και πότε αλλιώς για να σε μπερδέψουν και να τα πάρεις διπλά!

Συνωμοσία!
Άσε τα διλήμματα!
Λίκνο ή καλαθούνα; Ρηλάξ ή πορτ μπεμπέ; Καρότσι πολυμορφικό ή απλό; Με 3 ή τέσσερις ρόδες; Με ή χωρίς κάθισμα αυτοκινήτου; Το κάγκελο της κούνιας να βγαίνει ή όχι; Κουβέρτα ή πάπλωμα; Πάρκο ή παρκοκρέβατο; Μπιμπερό με θηλή καουτσούκ ή σιλικόνης; Και, και, και... ο κατάλογος είναι μακρύς και όλο καινούρια ερωτηματικά προκύπτουν, ενώ η τσέπη αδειάζει και αδειάζει.

Ο μεγάλος προβληματισμός είναι για τα μεγάλα αντικείμενα που είναι και τα πιο ακριβά.
Σκεφτείτε τι πραγματικά έχετε ανάγκη και δεχτείτε κάθε συμβουλή, αλλά και κάθε τι που θα σας δώσουν φίλοι και συγγενείς που έκαναν πρόσφατα παιδάκι και δεν το χρειάζονται πια.
Εγώ, ευτυχώς έχω την κολλητή μου και μαμά της μέλλουσας βαφτιστήρας μου που είναι τώρα 5 μηνών, και από την οποία εφοδιάστηκα ότι δε χρειάζεται πια, πχ την καλαθούνα.

Τι, πειράζει που καμάρι σας θα φοράει και θα χρησιμοποιεί μεταχειρισμένα; Η γνώμη μου είναι ότι όλα αυτά τα μωρουδιακά που είναι για πολύ μικρό χρονικό διάστημα σε χρήση, πρέπει να ανακυκλώνονται, όσες φορές είναι δυνατόν. Και σας το λέω εγώ, το τέρας σπατάλης και υπερκαταναλωτισμού!

Πάντως, η ποικιλία στην αγορά είναι μεγάλη, όλα τα μωρουδιακά είναι τρομερά χαριτωμένα και το πιο πιθανό είναι ότι σπατάλες θα γίνουν, ειδικά στο πρώτο μωράκι της οικογένειας.
Αυτή η βιομηχανία στηρίζεται κατά πολύ στο συναίσθημα.

Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε και το θέμα "δώρο".
Όλοι σε κάποια φάση της ζωής μας έχει χρειαστεί να κάνουμε δώρο σε νεογέννητο και προβληματιστεί για το τι θα ήταν πιο χρήσιμο ή καταλληλότερο για το συγκεκριμένο μωρό, ανάλογα της υποχρέωσης που έχουμε και των οικονομικών μας βέβαια.
Κι εγώ, μέχρι τώρα, ποτέ δεν ήμουν σίγουρη αν αυτό που πήρα είναι είναι το "σωστό", εκτός κι αν είχα την άνεση να ρωτήσω.

Κατέληξα λοιπόν ότι καλύτερο είναι για το δικό μου παιδί να κάνω λίστα δώρων από ένα μαγαζί με μεγάλη ποικιλία και σχετικά καλές τιμές και να βάλω σε αυτήν πράγματα της επιλογής μου, φτηνά ή και ακριβότερα και αν με ρωτήσουν να τους δίνω αυτή την επιλογή.
Έχω "μοιράσει" ήδη τα ακριβότερα σε παππούδες, αδερφή και κολλητές, χαχαχα.

Αναρωτιέμαι, μετά από όλα αυτά αν οι τράπεζες δίνουν "μωροδάνειο" και με τι επιτόκιο!
Όπως και να 'χει, με δανεικά, μεταχειρισμένα, δώρα, κάπως θα τα βγάλουμε πέρα πάλι, και δεν παύει, η απόφαση να κάνουμε παιδί, με ό,τι αυτό συνεπάγεται να είναι η καλύτερη της ζωής μας.

Η βιομηχανία της γέννας (μέρος Α' )

2010-12-01T21:21:00.013+03:00

Εδώ και μέρες σκέφτομαι να γράψω κάτι για όλα αυτά που ακούω, βιώνω και... πληρώνω τον τελευταίο καιρό.
Αν νομίζετε ότι οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα πάνε από το κακό στο χειρότερο και κλείνουν η μία πίσω από την άλλη, έχω να σας πληροφορήσω ότι υπάρχει τουλάχιστον μία, "η βιομηχανία της γέννας" θα τη βαφτίσω, που πάει πολύ καλά και δεν έχει κεσάτια!
Αυτή η επιχείρηση έχει πολλά παρακλάδια.
Δε θα πιάσω καθόλου το θέμα "εξωσωματική γονιμοποίηση", αν και το γνωρίζω πολύ καλά γιατί θα παραγίνονταν σεντόνι το ποστ και εξάλλου εμείς υπήρξαμε αρκετά τυχεροί ώστε να μη χρειαστούμε τέτοιες υπηρεσίες.
Στην Ελλάδα, λοιπόν, του 2010 η εγκυμοσύνη και ο τοκετός έχουν πάρα πολλά έξοδα, πολλά από τα οποία θεωρώ περιττά ή υπερβολικά, αλλά που σε "αναγκάζουν" να τα κάνεις, αφού επέλεξες να κάνεις παιδί και ακόμα περισσότερο αν η ηλικία σου είναι προχωρημένη (πάνω από 35), φαινόμενο όλο και συχνότερο στις μέρες μας.
Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης λοιπόν έχουμε:
-Επισκέψεις στο γυναικολόγο τουλάχιστον 1 φορά το μήνα και στο τέλος ανά 10ήμερο με υπέρηχο κάθε φορά και ό,τι έξοδα αυτό συνεπάγεται. [Ναι, γίνεται και στα δημόσια νοσοκομεία, φυσικά, αλλά πρέπει να έχεις οπλιστεί με τεράστια υπομονή και να ξέρεις ότι πιθανότατα η διαθεσιμότητα του γιατρού που θα επιλέξεις εξαρτάται από τη...συμπεριφορά σου απέναντί του, αν με εννοείτε ;) ]

-Στο τέλος του τρίτου μήνα έχουμε την αυχενική διαφάνεια και το papp-A (αιματολογική εξέταση) που δείχνει αν το παιδί έχει πιθανότητες για χρωμοσωματικές ανωμαλίες. Δεν είναι μια εξέταση που προσπερνάς. Εγώ, που λόγω ηλικίας θα έκανα έτσι κι αλλιώς αμνιοπαρακέντηση, γλύτωσα το αιματολογικό σκέλος και 100€!

-Αν η εξέταση δεν είναι καλή ή η ηλικία της μητέρας είναι πάνω από 35 ή συντρέχουν άλλοι λόγοι (πχ οικογενειακό ιστορικό) πρέπει να γίνει ή λήψη τροφοβλάστης που γίνεται πιο νωρίς αλλά έχει μεγαλύτερο κίνδυνο αποβολής και είναι πιο ακριβή ή αμνιοπαρακέντηση που θα δείξουν με σχεδόν 100% ακρίβεια ότι το παιδί δεν έχει χρωμοσωματικές ανωμαλίες.
Υπόψιν ότι ακόμα και στο νοσοκομείο αυτές τις εξετάσεις τις πληρώνεις και το ταμείο δε σου δίνει τίποτα, με την αμνιοπαρακέντηση να κοστίζει γύρω στα 500€! Αλλά, αν στην προτείνουν, μπορείς να διακινδυνεύσεις και να μην την κάνεις;

-Μετά, στο τέλος του 5ου μήνα έχουμε τον μεγάλο, ανατομικό υπέρηχο (τον λένε και β' επιπέδου). Εκεί βλέπουν τα όργανα του παιδιού αναλυτικά και αποκλείουν σοβαρές ασθένειες. Άλλη μια εξέταση που δεν μπορείς ν' αποφύγεις.

-Καθ' όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχεις αιματολογικές εξετάσεις και "επανέλαβε το θυρεοειδή, γιατί τ'αποτελέσματα είναι οριακά, κάπου υπάρχει μια φλεγμονή, ξανακάνε κι αυτή την εξέταση, κάνε μεγάλη καμπύλη γλυκόζης γιατί η μικρή είναι ασταθής (τότε γιατί μου την έγραψες;) και μια καλλιέργεια ούρων, ίσως έχεις κυστίτιδα, κίνδυνος για το παιδί, προσοχή, προσοχή!", η χαρά των μικροβιολογικών εργαστηρίων είναι οι έγκυες τελικά!

-Φτάσαμε με το καλό στο 3ο τρίμηνο και όλα πάνε καλά, αλλά οι γιατροί συνιστούν κι άλλα!
2 ακόμα μεγάλες και ακριβές εξετάσεις που πριν 2-3 χρόνια δεν υπήρχαν στην καθημερινή πράξη (και πού είστε ακόμα, εδώ υπάρχει ψωμί!).
Εμβρυικό καρδιολογικό υπερηχογράφημα (ω, ναι τόσο έχει προχωρήσει η επιστήμη!)
και τρισδιάστατο ντόπλερ 3ου τριμήνου, όπου θα μετρηθεί η αιματική ροή του πλακούντα και του ομφάλιου λώρου αλλά και των αγγείων της μήτρας. Το σπουδαίο γι αυτή την εξέταση για τους μέλλοντες γονείς δεν είναι τα καθαυτά ιατρικά αποτελέσματα, αλλά το γεγονός ότι μπορείς, ανάλογα με τη θέση του παιδιού, να δεις το πρόσωπό του με καθαρότητα φωτογραφίας και ν' αρχίσουν οι διαφωνίες για το "σε ποιον μοιάζει"!

Προσωπικά, επέλεξα να κάνω μόνο το Doppler (μεθαύριο) με συμβουλή της γιατρού μου και ν'αποφύγω το καρδιολογικό υπέρηχο, μιας και ο ανατομικός υπέρηχος έδειξε καλά την καρδούλα της μικρής μας.
Και φτάνουμε στη γέννα...
Εκεί τα πράγματα είναι σκούρα, έως κατάμαυρα οικονομικά.
Ακόμα κι αν επιλέξεις το νοσοκομείο, σίγουρα υπάρχει χρέωση, (οκ, κάποια θα επιστραφούν μετά από μήνες από το ταμείο)και πρέπει κάτι να δώσεις και στο γιατρό, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας.
Εκεί, αν δεν έχεις το "μέσον", θα πρέπει να υπομείνεις δωμάτια με άλλες 5, φασαρία, φοιτητές που θα σ'εξετάζουν και θα παρακολουθούν τη γέννα (κάπου πρέπει να μάθουν κι αυτοί, οκ;)
και πιθανότητα όχι την προσοχή που πιστεύεις ότι σου αξίζει αυτή τη σπουδαία στιγμή της ζωής σου.

Αν επιλέξεις ιδιωτική κλινική, δεν ξεμπερδεύεις με λιγότερα από 4000€, στην καλύτερη και οικονομικότερη των περιπτώσεων :(
Επίσης να σημειώσω ότι στην Ελλάδα έχουμε την τάση για λιγότερους φυσιολογικούς τοκετούς και περισσότερες καισαρικές (που φτάνουν πια σχεδόν το 50%) και χωρίς να αναλύσω τα υπέρ και τα κατά, θα μείνω μόνο στο ότι η καισαρική είναι πιο ακριβή, μιας και αυτό είναι το θέμα μας.

Το θέμα τώρα με τις τράπεζες φύλαξης βλαστοκυττάρων που ήταν πολύ στη μόδα τα προηγούμενα χρόνια αλλά έχει πέσει τώρα τελευταία, έχω να σας πω ότι είναι μεγάλη απάτη!
Το έχουμε ψάξει κι εγώ και ο σύντροφός μου, που είναι και βιοτεχνολόγος και καταλήξαμε στο να κάνουμε δωρεά ομφαλικού αίματος στην Ακαδημία Αθηνών, που είναι και ο μόνος τρόπος να χρησιμοποιηθεί σίγουρα αυτό το αίμα για ερευνητικούς ή θεραπευτικούς σκοπούς.
Ίσως σε μερικά χρόνια να είναι σκόπιμο να φυλάσσεται το ομφαλοπλακουντιακό αίμα για το ίδιο το παιδί και για εκφυλιστικές ασθένειες, αλλά αυτό είναι ακόμα σε πρωτόγονο στάδιο.

Αυτό είναι το ένα βασικό κομμάτι της βιομηχανίας της γέννας. Το άλλο αφορά τον εξοπλισμό του μωρού, από δωμάτιο ως περίπατο, αλλά επειδή οι πρόσφατες εμπειρίες μου είναι πολλές και θα πλατιάσω, θα σας αναλύσω αυτή τη φάση της "επιχείρησης" στο επόμενο ποστ!
Συνεχίζεται...

Μπισκότα με μούσλι

2010-10-24T18:11:00.003+03:00

Τώρα που ετοιμάζομαι να γίνω μαμά ψάχνω υγιεινές συνταγές για γλυκά, να "ξεγελώ" καμιά φορά την κόρη μου για να μη στερείται λιχουδιές, αλλά να είναι και θρεπτικές και από τα χεράκια μου, που θα ξέρω και τι βάζω.
Έρχεται τις προάλλες λοιπόν ο Λουκάς σπίτι και μου πασάρει σχεδόν 1 κιλό μούσλι!
"Ψάξε στο ίντερνετ" μου λέει "και θα βρεις ωραίες συνταγές για μπισκότα."
Εμ, ήθελε ο καλός σου να τραφεί υγιεινά, για το πρωινό του τουλάχιστον, αλλά η επαφή του με τα μούσλι δεν ήταν καθόλου επιτυχημένη και είχε πάρει και ένα κιλό από δαύτα.
Τώρα βέβαια γιατί δεν προσπάθησε να τα κάνει μόνος του μπισκότα;
Ε, τώρα! Άντρας, εργένης που μαγειρεύει τα βασικά και όπως διατείνεται, "εσύ είσαι καλή στα γλυκά". Μανιαμουνιές δηλαδή για να με ρίξει και να να γλυτώσει τον κόπο!
Με έπεισε, πάλι!
Ψάχνω στο νετ, σε ξένα σάιτ γιατί καναδυό ελληνικές συνταγές δε μου γέμισαν το μάτι, έκανα μίξεις και αλχημείες και κατέληξα σε αυτή τη συνταγή και στο αποτέλεσμα που θα δείτε στις φωτογραφίες.
Από γεύση σκίζουν και αν τα θέλετε πιο μαλακά τότε βάλτε περισσότερο μπέικιν, μόνο προσέξτε γιατί "ανοίγουν" πολύ.
Διατηρούνται καμιά 10αριά μέρες σε αεροστεγές κουτί.

ΥΛΙΚΑ
-2 φλυτζάνια τσαγιού μούσλι (της επιλογής σας)
-150γρ ζάχαρη
-50γρ αλεύρι
-125γρ βούτυρο
-1κ.γ. μπέικιν
-2κ.σ.μέλι
-2κ.σ. γάλα
-2 βανίλιες
-1κ.γ. κανέλα
-ελάχιστο αλάτι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Χτυπάμε τη ζάχαρη με το βούτυρο και προσθέτουμε το γάλα, το μέλι, τα μυρωδικά, το αλεύρι με το μπέικιν και τέλος τα μούσλι. Αν σας φαίνεται πολύ σφιχτή η ζύμη προσθέστε λίγο γάλα ακόμα.

Με ένα κουτάλι βάζουμε το μείγμα σε ταψί, πάνω σε λαδόκολλα, με απόσταση μεταξύ τους για να μην κολλήσουν και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180ο για περίπου 20 λεπτά, μέχρι να γίνουν χρυσά.
Η δόση δίνει γύρω στα 22 μπισκότα.
Καλή όρεξη!

10 στερεότυπα εικόνας για τις νοσηλεύτριες που θα θέλαμε να μην υπάρχουν

2010-10-13T18:00:00.000+03:00

Τι θα ήταν ένα αποκριάτικο πάρτι χωρίς μια σέξυ νοσοκόμα; Ποια πορνοταινία θα ήταν ολοκληρωμένη χωρίς μια εμπροσθοβαρή και πάντα διαθέσιμη νοσοκόμα; Και βέβαια υπάρχουν όλες αυτές οι σαπουνόπερες και τα σήριαλ με τις νοσηλεύτριες που προσπαθούν να τυλίξουν ένα γιατρό. Μήπως αναρωτιέστε γιατί έχουμε βαρεθεί τον τρόπο που παρουσιάζονται οι νοσηλεύτριες από τα Μ.Μ.Ε.;
Δεν είναι ότι οι νοσηλεύτριες δεν έχουν χιούμορ. Έτσι κι αλλιώς δε γίνεται να κάνεις μια τέτοια δουλειά αν δε μπορείς να δεις την αστεία πλευρά των πραγμάτων. Αλλά, υπάρχει μια γραμμή -καθόλου λεπτή μάλιστα- που χωρίζει το αστείο, από το γελοίο, το κάνω χιούμορ από το κοροϊδεύω και εκεί ακριβώς είναι που χάνεται και ο σεβασμός για το επάγγελμα.
Η νοσηλεύτριες δεν είναι οι μόνες που βάλλονται από τα στερεότυπα. Οι βιβλιοθηκάριοι και οι αστυνομικίνες είναι 2 παραδείγματα ακόμα.
Εμείς οι νοσηλευτές πρέπει να δείξουμε στον κόσμο ποιοι πραγματικά είμαστε και τι κάνουμε.
Ας δούμε τα 10 στερεότυπα και ας ανασκουμπωθούμε να τα καταρρίψουμε!

1. Η άτακτη νοσοκόμα της Αποκριάς
(Δεν υπάρχει τέτοια στολή, όσο κι αν το θέλατε!)

Είναι από τις πιο δημοφιλείς αυτή η σούπερ μίνι και με αβυσσαλέο ντεκολτέ, λευκή στολή. (Μα πως στην ευχή να δουλέψεις με τέτοια ψηλοτάκουνα παπούτσια;Θα μου πεις, εσένα μόνο αυτό σε πείραξε; :Ρ)
Θα τις βρεις παντού και τα μικρά παιδιά αρχίζουν από νωρίς να βλέπουν μια παραποιημένη και σεξιστική εικόνα της νοσηλευτικής.

2. Η εθισμένη νοσηλεύτρια
(Mας μοιάζει, αλλά...)

Στην Αμερική το σήριαλ "nurse Jackie" με μια πολύ ικανή και κοντά στα αληθινά δεδομένα νοσηλεύτρια έφερε στη δημοσιότητα ένα άλλο, πολύ άσχημο στερεότυπο που απλά δεν υπάρχει, αυτό της ναρκομανούς νοσηλεύτριας. Ειλικρινά δεν ξέρω ούτε μία συνάδελφο να κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών. Μα, τι φαντάζεστε; Ότι επειδή χρησιμοποιούμε αναλγητικά ναρκωτικά για τους ασθενείς μας παίρνουμε κι εμείς τη δόση μας; Η δουλειά μας θέλει καθαρό μυαλό και εγρήγορση, ικανότητες ασύμβατες με τη χρήση ναρκωτικών ουσιών.

3. Νοσοκόμα - ερωτικό παιχνίδι
(Μπορείτε να μας πάρετε λίγο πιο σοβαρά παρακαλώ; Για το καλό σας είναι!)

Ήδη οι δυσκολίες της δουλειάς είναι πολλές, το ίδιο και οι απαιτήσεις και ο χρόνος πολύ περιορισμένος για να ασχοληθούμε με εκείνους που μας βλέπουν ως ερωτικά αντικείμενα.
Με μια πρόχειρη αναζήτηση στο youtube και στο google θα βρει κανείς χιλιάδες, εκατομμύρια εικόνες και βίντεο που μας παρουσιάζουν με αυτό τον τρόπο.
Μα, αλήθεια τώρα. Έχετε δει ποτέ καμιά νοσηλεύτρια να φέρεται έτσι;

4. Διάσημες με στολή νοσοκόμας
(Χρυσό μου, δεν πείθεις!)

Η Μariah Carey ντύθηκε άτακτη νοσοκόμα για τις ανάγκες ενός βίντεο κλιπ περιφέροντας τα φτιασιδωμένα κάλλη της και αρκετές ακόμα διάσημες ντύθηκαν για αποκριάτικο πάρτι με την πιο σέξυ στολή που κυκλοφορεί, τη...δική μας! Άλλο ένα παράδειγμα το γνωστό τσουλί του Χόλυγουντ η Πάρις Χίλτον.
Κορίτσια, ουέ και αλίμονο και πέσει κανείς στα χέρια σας!

5.Νοσοκόμα- φετίχ
(Είναι λίγο αρρωστημένο)

Ένα βήμα ακόμα πιο πέρα από τη σεξιστική αντιμετώπιση που δεχόμαστε είναι ο φετιχισμός.
Ο φωτογράφος Richard Prince θεώρησε διασκεδαστικό να ντύσει την Kate Moss με ένα στενό, μίνι, μαύρο, βίνυλ, νοσηλευτικό μοντελάκι, μέσα στο οποίο ούτε ανάσα δε μπορείς να πάρεις!
Έλεος!!!

6. Η αυστηρή προϊσταμένη
(Μας έχει, πραγματικά, κουράσει)

Στον αντίποδα της σέξυ ατακτούλας και πετακτούλας νοσοκόμας είναι αυτή η αυστηρή, θρησκευόμενη, αντιερωτική (αν και μερικοί βιτσιόζοι τη βρίσκουν και με αυτό το στερεότυπο!)
αδερφή, μακρινό κατάλοιπο των πρώτων νοσοκόμων - καλογριών.
Σπάνια μεν αλλά υπάρχει ακόμα και στα σήριαλ αλλά και στα νοσοκομεία να μας θυμίζει πόσο έχουμε προχωρήσει ως επιστήμη!

7. Ο σέξυ (και συνήθως γκέυ) νοσηλευτής
(Είσαι νοσηλευτής; Είσαι, άρα, γκέυ!)

Αμάν πια! Όσο οι γυναίκες νοσηλεύτριες έχουν να παλέψουν με τον σεξισμό οι άντρες συνάδελφοί μας παλεύουν με την προκατάληψη για τη σεξουαλική τους ταυτότητα.
Τα νοσοκομεία δεν είναι γκέυ μπαρ και η αναλογία των ομοφυλόφιλων:ετεροφυλόφιλων νοσηλευτών είναι η ίδια με το γενικό πληθυσμό.
Σόρρυ αν χαλάω τη φαντασίωση μερικών και την κακεντρέχεια άλλων!

8. Η νοσοκόμα - υπηρέτρια
(Πώς μπορώ να σας βοηθήσω, κύριε;)

Νομίζετε ότι οι μέρες που οι νοσηλεύτριες ήταν οι υπηρέτριες των γιατρών έχουν περάσει ανεπιστρεπτί; Όχι στην τηλεόραση! Στο σήριαλ "Γενικό νοσοκομείο" δείχνει καθαρά μια νοσηλεύτρια να φτιάχνει καφέ και να πλύνει την κούπα του αφέντη-γιατρού!
Πριτςςς!

9. Νοσοκόμα σαπουνόπερας και νοσοκομειακού σήριαλ
(Το μόνο που θέλω είναι να παντρευτώ γιατρό!)

Στα παλιά σήριαλ οι -καλοβαλμένες είναι αλήθεια- νοσοκόμες ή κουτσομπόλευαν στο γκισέ ή την έπεφταν στο νέο γιατρό του τμήματος. Το μόνο τους ενδιαφέρον ήταν πως θα τυλίξουν, παντρευτούν ή κάνουν το παιδί κάποιου γιατρού. Μια τυπική μέρα στο νοσοκομείο δηλαδή!
Εντάξει, όλο και πιο σπάνια εμφανίζεται αυτό το στερεότυπο στη σημερινή τηλεόραση, αλλά δυστυχώς υπάρχει ακόμα.
Για την αποκατάσταση της αλήθειας οι ερωτικές σχέσεις μεταξύ εργαζομένων στον ίδιο χώρο είναι φυσικό να υπάρχουν αλλά οι περισσότερες συναδέλφισσες μου (μεταξύ αυτών κι εγώ) απεύχονται να τους συμβεί μια τέτοια, δύσκολη, σχέση.

10. Η χαζή (μπίμπο) νοσοκόμα
(Πως το είπαμε αυτό το μυτερό, κοφτερό πράγμα;)

Μοιάζει με τη σέξυ νοσοκόμα αλλά αυτή εδώ είναι και χαζή.
Πολλοί άντρες τη βρίσκουν χαριτωμένη και...βολική.
Αυτό το επικίνδυνο στερεότυπο χτυπά τη νοσηλευτική με δύο τρόπους: με τη -γνωστή- σεξιστική αντιμετώπιση αλλά και με την αμφισβήτηση της νοσηλευτικής ικανότητας.

Λοιπόν, τι λέτε;
Υπάρχει τρόπος να ξεφορτωθούμε αυτές τις διαστρευλωμένες εικόνες ή απλά να χαλαρώσουμε και να συνεχίσουμε ν' αντιμετωπίζουμε με χιούμορ την παρουσίασή μας από τα μήντια;

(Σε ελεύθερη μετάφραση από το online περιοδικό Scrubs της 1ης Οκτωβρίου 2010. Της Marijke Durning)

Αντινομπέλ με πολύ χιούμορ

2010-10-10T23:22:00.006+03:00

Οπως κάθε χρόνο, περίπου µια εβδοµάδα προτού αρχίσουν να απονέµονται στη Σουηδία τα άλλα, τα σοβαρά, Βραβεία Νοµπέλ, ήδη βραβευµένοι νοµπελίστες απένειμαν στο Χάρβαρντ, στο πλαίσιο µιας τελετής µε πολύ χιούµορ και ακόµα περισσότερο σουρεαλισµό, τα Ιg Νobels, τα επονοµαζόµενα Αντινοµπέλ.
«Καλώς ή κακώς», δήλωσε εκείνο το βράδυ από το βήµα ο Μαρκ Αµπρααµς, διευθυντής της χιουµοριστικής επιστηµονικής επιθεώρησης «Χρονικά της απίθανης έρευνας», που βρίσκεται πίσω από την όλη ιδέα, «η ανθρωπότητα παράγει κάθε χρόνο ολοένα και περισσότερες, ολοένα και πιο δυνατές υποψηφιότητες».

Αντινοµπέλ Ειρήνης. Απονεµήθηκε στον Ρίτσαρντ Στίβενς από το Πανεπιστήµιο Κίλι της Βρετανίας, που ανακάλυψε πως οι βλαστήµιες ανακουφίζουν από τον πόνο: επαναλαµβάνοντας µια βρισιά, οι εθελοντές κατάφεραν να κρατήσουν το χέρι τους µέσα σε παγωµένο νερό πολύ περισσότερο.

Αντινοµπέλ Ιατρικής. Το πήραν οι Ολλανδοί επιστήµονες Σίµον Ρίτφλεντ και Ιλια φαν Μπεστ, επειδή ανακάλυψαν ότι τα συµπτώµατα του άσθµατος υποχωρούν µε µια βόλτα στο τρενάκι του τρόµου, στο λούνα παρκ.

Αντινοµπέλ Μηχανικής. Απονεµήθηκε στην Καρίνα Ατσεβέντο -Γουάιτχαουζ και την Αγκνες Ρότσα - Γκόουσλιν από τη βρετανική Ζωολογική Εταιρεία, καθώς και στην Ντιάνε Γκέντρον από το Εθνικό Πολυτεχνικό Ινστιτούτο του Μεξικού, επειδή «τελειοποίησαν µέθοδο συλλογής µύξας φάλαινας, χρησιµοποιώντας τηλεκατευθυνόµενο ελικοπτεράκι». Η µύξα, δηλαδή τα σταγονίδια που βγάζει η φάλαινα από τον φυσητήρα της, συλλέγονται σε δίσκο καλλιέργειας µικροβίων που είναι κολληµένος στο κάτω µέρος του ελικοπτέρου µε σκοπό τη µελέτη των ασθενειών του αναπνευστικού στα κήτη.

Αντινοµπέλ Δηµόσιας Υγείας. Το κέρδισε ο Αµερικανός Μανουέλ Μπαρµπέιτο για την ανακάλυψη ότι οι γενειοφόροι επιστήµονες θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή των οικείων τους: τα βακτήρια που χρησιµοποιούν στο εργαστήριο παραµένουν πεισµατικά στα γένια ακόµα και µετά από ενδελεχές πλύσιµο.

Αντινοµπέλ Χηµείας. Απονεµήθηκε στην ΒΡ και στους επιστήµονες που τη συνδράµουν, επειδή «διέψευσαν την παλιά δοξασία ότι πετρέλαιο και νερό δεν αναµειγνύονται».

Αντινοµπέλ Διοίκησης. Το πήρε ο Ιταλός Αλεσάντρο Πλουκίνο, επειδή απέδειξε µαθηµατικά ότι όταν οι προαγωγές δίνονται στην τύχη, η εταιρεία λειτουργεί καλύτερα.

Αντινοµπέλ Φυσικής. Απονεµήθηκε στη Νεοζηλανδή Λιάν Πάρκιν, επειδή απέδειξε πως όσοι φορούν τις κάλτσες πάνω από τα παπούτσια τους γλιστρούν λιγότερο στον πάγο από όσους τις φορούν κανονικά.

Αντινοµπέλ Βιολογίας. Το κρατήσαµε τελευταίο, γιατί προκάλεσε το περισσότερο γέλιο, όµως πρόκειται για σοβαρότατη έρευνα. Μια οµάδα κινέζων ερευνητών από το Εντοµολογικό Ινστιτούτο Γκουανγκντόνγκ ανακάλυψε σε συνεργασία µε το Πανεπιστήµιο του Μπρίστολ ότι οι ενήλικες θηλυκές νυχτερίδες του γένους Cynopterus sphinx κάνουν πολύ συχνά στοµατικό έρωτα στον καλό τους στη διάρκεια του σεξ – πάντοτε κρεµασµένες ανάποδα. Το στοµατικό σεξ διαρκεί περίπου 19 δευτερόλεπτα, κάθε δευτερόλεπτο στοµατικού σεξ προσθέτει περίπου 6 επιπλέον δευτερόλεπτα συνουσίας και συνολικά, όταν περιλαµβάνει και στοµατικό έρωτα, η σεξουαλική πράξη διαρκεί τον διπλάσιο χρόνο. Σηµειωτέον πως είναι η πρώτη φορά που καταγράφεται στοµατικό σεξ στο πλαίσιο σεξουαλικής πράξης σε ενήλικα ζώα πέραν του ανθρώπου. «Σίγουρα υπάρχει κάποιος εξελικτικός λόγος», λένε οι επιστήµονες: παρατείνοντας τη σεξουαλική πράξη, το θηλυκό ενδεχοµένως να αυξάνει τις πιθανότητες να µείνει έγκυος· πιθανόν είναι επίσης το σάλιο του να σκοτώνει επικίνδυνα µικρόβια στο πέος του αρσενικού.

Εμ, κάτι ήξερε ο... Μπάτμαν!!!

Βέρα στο δεξί...

2010-10-03T22:12:00.005+03:00

...μου χέρι!
Εμ, τι νομίζατε; Το σήριαλ του Μega;
Η μόνη διαφορά που ένιωσα δηλαδή, για να λέμε και του στραβού το δίκιο!
Και την προτιμώ εκεί, καθότι αριστερόχειρας!
Πάει κι αυτό...
Σεμνά και ταπεινά ή όχι και τόσο, όπως το δει κανείς!

Όπως είπε και η κυριούλα στο ανθοπωλείο που πήρα την ανθοδέσμη: "Ο πολιτικός γάμος δεν είναι τίποτα! Σα να πληρώνεις κλήση!!!"

Η ανθοδέσμη των 20€, ασορτί με το φόρεμα και στους αγαπημένους πορτοκαλί τόνους

Γύρω στα 10 άτομα στο δημαρχείο, πάνω από 5 λεπτά δεν κράτησε και την επόμενη ένα τραπέζι για 25 άτομα.
Σκατόκαιρος όμως την Πέμπτη στο Ηράκλειο. Νοτιάς, ζέστη, υγρασία και βροχή, ευτυχώς που είχαμε κλείσει για την πεθερά μου ξενοδοχείο στο κέντρο και αλλάξαμε εκεί, μούσκεμα γίναμε!
Κατρουλού η νύφη!

Τριήμερος ο εορτασμός, 4 φιλοξενούμενοι, κούραση, πολύ και καλό φαγητό, η μικρή να κουνιέται συνέχεια (το ταράξαμε το παιδί), γέλια, φωτογραφίες, δρομολόγια, χαρά, συγκίνηση...

Όλα τέλειωσαν χθες το βράδυ με τους συγγενείς να φεύγουν και σήμερα -μωρό μου- είναι η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μας :)) Και τώρα... οι τρεις μας!
Για όσους με ξέρουν στο φατσοβιβλίο έβαλα σήμερα και φωτογραφικό υλικό. Οι υπόλοιποι θα αρκεστείτε στα "παρελκόμενα"!

Οι μπομπονιέρες που έφτιαξα, τρεις διαφορετικές, 40 κομμάτια όλες κι όλες. Για το καλό, που λένε, ίσα ίσα.

Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς, ελπίζουμε, τέλεια!
Και στα δικά σας οι ελεύθεροι, μόνο όμως αν το έχετε κρυφή ή φανερή επιθυμία!

Ένας αλλιώτικος Σεπτέμβρης

2010-09-14T21:44:00.003+03:00

Δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτός ο μήνας είχε πάντα μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου.
Είναι, ίσως, που σηματοδοτεί το τέλος του καλοκαιριού, που ήδη από τον Αύγουστο το έχω σιχαθεί. Ή ακόμα επειδή είναι πάντα ένας μήνας αλλαγών και ανανέωσης που ικανοποιεί τη διαρκή ανάγκη μου για κάτι καινούριο, για ένα βήμα πιο πέρα.
Πριν 3 χρόνια έγραψα το πιο εσωτερικό και προσωπικό μου ποστ Ο Ξύλινος Σεπτέμβρης της Καρδιάς μου, 13 του Σεπτέμβρη ήτανε. 2 μέρες αργότερα ξύπνησα ερωτευμένη με το Χρήστο μου. Ακόμα, κάθε πρωί συνεχίζω να τον αγαπάω, όλο και πιο πολύ...

3 χρόνια μετά λοιπόν και αυτός είναι ένας πολύ ιδιαίτερος Σεπτέμβρης.

Είμαι έγκυος στο κοριτσάκι μας, τον καρπό ενός μεγάλου έρωτα, ζω με τον άντρα που έχω επιλέξει για σύντροφο της ζωής μου και ετοιμάζω τον πολιτικό μας γάμο.
Το όνειρο κάθε γυναίκας θα σκεφτείτε. Θα είμαι ειλικρινής. Τα δύο πρώτα ναι, είναι και το δικό μου όνειρο, το ζω και απολαμβάνω κάθε στιγμή, με τον πάντα εκεί, μικρό φόβο μη συμβεί κάτι και τα διαλύσει όλα.
Για το γάμο είμαι παγερά αδιάφορη. Θεωρώ ότι είμαι ήδη "παντρεμένη" με τον άντρα που αγαπώ και ένα χαρτί δε θ'αλλάξει τίποτα. Απλά θα το κάνει πιο εύκολο για το παιδί, γιατί έτσι είναι φτιαγμένη η Ελληνική κοινωνία.
Έτσι, στο τέλος του μήνα θα το κάνουμε κι αυτό, χωρίς φαμφάρες και τυμπανοκρουσίες γιατί θ'ακολουθήσει και θρησκευτικός.
Άλλη βλακεία αυτή. Αλλά είναι γεγονός ότι αυτά τα πανηγύρια δεν τα κάνουμε για εμάς, το ζευγάρι, αλλά για τους άλλους. Θα το περάσουμε κι αυτό λοιπόν όταν έρθει η ώρα, αλλά μόνο που το σκέφτομαι με πιάνει ρίγος. Ένα σωρό τρέξιμο, ταλαιπωρία, έξοδα, για το τίποτα!
Προς το παρόν τα πράγματα θα είναι απλά και χαλαρά.
Ένα φόρεμα που υπάρχει ήδη στην ντουλάπα μου και μου χωράει, ένα κουστούμι παλιό κι αυτό και οι βέρες θ'αλλάξουν πλευρά στα χέρια μας.

Ένα μικρό τραπέζι την επόμενη σε πολύ στενό κύκλο και 40 μπομπονιέρες φτιαγμένες από τα χεράκια μου (ε, με υλικά που αγόρασα έτοιμα φυσικά), που μάλλον θα σας τις φωτογραφήσω να με θαυμάσετε!
Ε, αυτός είναι ένας αλλιώτικος Σεπτέμβρης, όπως και να έχει!

Μικρό πικενεσουλίνι under construction!

2010-08-10T09:57:00.005+03:00

Ήρθε η ώρα να το ανακοινώσω...

Μετά την αποβολή έμεινα αμέσως (μόλις 1 μήνα μετά!) ξανά έγκυος και διανύω ήδη τον 4ο μήνα!!!

Έχουμε 5 μήνες ακόμα με τον Πίκο μου να προετοιμαστούμε για το δυσκολότερο ρόλο της ζωής μας, το ρόλο του γονιού!

Ήταν κάτι ανέλπιστο, όσο ευχάριστο, τόσο και τρομακτικό.

Τα συναισθήματα πολύ ανάμεικτα.

Χαρά, πολύ μεγάλη χαρά φυσικά, αλλά και φόβος, να πάνε όλα καλά αυτή τη φορά.

Ανυπομονησία να δούμε ότι το μωράκι είναι υγιές και άγχος μήπως κάνω πάλι παλίνδρομη, μήπως κάτι πάει πάλι στραβά.

Ουφ, είμαι και φαν του διαδικτύου βλέπεις και είχα γραφτεί από την αρχή σε 2-3 σάιτ που σου τα λένε όλα, βδομάδα τη βδομάδα.

Μετά την αποβολή διαγράφτηκα από την εβδομαδιαία αναφορά αλλά ήδη ήξερα αρκετά, περισσότερα από αυτά που θα έπρεπε!

Καλό είναι να ξέρεις κάποια πράγματα , η γνώση δίνει δύναμη λένε, αλλά μετά το άγχος σου γίνεται και συγκεκριμένο.

Και μετά από μια αποτυχημένη κύηση, ακόμα περισσότερο.

Από την αρχή η γυναικολόγος μου προσπάθησε να μας διώξει κάθε σύνεφο αμφιβολίας.

Αυτή η κύηση ήταν μια καλή κύηση. Το μωράκι μεγάλωνε σωστά, η καρδούλα του χτυπούσε ρυθμικά και όσο πρέπει γρήγορα, αλλά από υπέρηχο σε υπέρηχο πάντα είχα (και έχω) άγχος και ανησυχία.

Ξανά ενημέρωση από το διαδίκτυο...

«Τώρα σχηματίζεται ο έσω ακουστικός πόρος και ο φακός του ματιού, τώρα τα δακτυλάκια, τώρα το μικρό σας θαύμα έχει μέγεθος μικρού φασολιού …» όλο διάβαζα, διάβαζα και αναρωτιόμουν: Άραγε, το δικό μου φασόλι τα κάνει όλα αυτά στην ώρα που πρέπει και σωστά;

Ξέρω για το μικρούλι μας λίγα πράγματα προς το παρόν. Ότι από μένα θα πάρει την ανυπομονησία, γιατί η χοριακή μου (η ορμόνη που αυξάνεται ραγδαία στην εγκυμοσύνη) αυξήθηκε πάνω από τα αναμενόμενα και την υπεκινητικότητα καθώς όλο κουνιέται στους υπερήχους και ότι θα είναι υπναράδικο σαν τον πατέρα του γιατί θέλω να κοιμάμαι συνέχεια, χαχαχαχα! Συμπεράσματα κι αυτά ε; Επιστημονικά αποδεδειγμένα!

Ως τώρα έχω μια αρκετά καλή εγκυμοσύνη με ζαλάδες και ανακατωσούρες κυρίως ως τη 10η εβδομάδα αλλά τίποτα ιδιαίτερα επίπονο. Αν εξαιρέσουμε μια μεγάλη δερματική αλλεργία που έκανα από τις αντιθρομβωτικές ενέσεις (που πρέπει να κάνω σε όλη την εγκυμοσύνη γιατί μετά την αποβολή έκανα ειδικές εξετάσεις και βρέθηκε ότι έχω γεννετική προδιάθεση στη θρομβοφιλία), όλα καλά.

Και τις βολτούλες μου κάνω και τα μπανάκια μου και έχω χάσει και 2 κιλάκια (να 'ναι καλά ο δακτύλιος!)

Στο τέλος του Ιουλίου κάναμε και την εξέταση που ονομάζεται "αυχενική διαφάνεια" και που ήταν ένα μεγάλο σκαλοπάτι για την εξέλιξη της εγκυμοσύνης. Ευτυχώς ήταν πολύ καλή και μας καθυσύχασε αρκετά γιατί μας έδωσε πολύ χαμηλά ποσοστά για χρωμοσωματικές ανωμαλίες :).

Τώρα το μικρό μωράκι θα έχει περίπου 10 ολόκληρα εκατοστά μήκος και περιμένω ότι κάπου σε αυτό το μήνα θα αρχίσω να το νιώθω να κινείται!

Πρέπει να είναι πολύ συγκλονιστικό αίσθημα αυτό.

Προς το παρόν το άκουσμα της καρδούλας και το να το βλέπουμε να κινείται μας έκανε να πετάξουμε στους 7 ουρανούς!

Φύλο δε μάθαμε ακόμα, αλλά καθώς λένε ότι αν είναι αγοράκι μάλλον θα φαινόταν στην αυχενική, συνεχίζω να έχω ελπίδες ότι είναι κοριτσάκι!!!

Θα ήθελα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης να κάνω μερικά ποστάκια γι αυτό.

Μέχρι τώρα, απλά περίμενα να πάνε όλα καλά, τώρα όμως που η ανησυχία μου μειώθηκε αισθητά, μπορώ να χαλαρώσω και ν'απολαύσω με το σύντροφό μου την εγκυμοσύνη μου.

Δεν έχω κανένα σκοπό να γίνω κλισέ και μελό, σα μια γνωστή μου που γέννησε πριν λίγους μήνες και που όταν ήταν 5 μηνών μας έλεγε, χαιδεύοντας την κοιλιά της: «Τώρα συνειδητοποιώ ότι μια αθώα ψυχούλα μεγαλώνει μέσα μου και είμαι πολύ συγκινημένη»! Μπλιάχ! Η παρατήρηση ενός λίγο καφρούλη φίλου μου που καθόταν δίπλα μου με έκανε να γελάσω πολύ: «Ελπίζω να κάνει κορίτσι γιατί αν είναι αγόρι, αδερφή θα το κάνει, από την κοιλιά»!

Ε, κορίτσι έκανε και σίγουρα θα το ντύνει στα ροζ και στα φρουφρού, μια μικρή μημουάπτου κουκλίτσα του καναπέ!

Επίσης έχω κι άλλα παραδείγματα προς αποφυγή.

Δε θέλω να γίνω σα την γνωστή μου που αφού απέκτησε παιδί μετά από πολλά χρόνια γάμου στα 42 της, δεν ξέρει πώς να διαχειριστεί την αλλαγή στη ζωή της και ενώ διατείνονταν ότι το θέλει πολύ, νιώθει ότι το παιδί τελικά την ξεβόλεψε από τις συνήθειες χρόνων και είναι αρκετά αδιάφορη και αμήχανη απέναντί του.

Και, προς θεού, δε θέλω να γίνω σα την συνάδελφο που αφού απέκτησε 2 αγόρια, μετά τα 35 της, λέει γεμάτη περηφάνια: «Εγώ τους γιούς μου θα τους έχω δεμένους εδώ, στο βρακί μου, μη μου τους πάρει καμία!»

Ωχ, ακόμα μία θανάσιμη Ελληνίδα πεθερά!

Γενικώς η συγκεκριμένη λέει πολλά του στυλ «άλλος παιδί δεν έκανε, μόνο η Μαριώ το Γιάννη» γι αυτό κι εγώ, πριν ακόμα μείνω έγκυος, έδωσα το δικαίωμα στις φίλες μου από τη δουλειά, αν ποτέ με δουν να συμπεριφέρομαι έτσι να μου δώσουν μια μπούφλα να πεταχτώ απέναντι, μπας και συνέλθω!!!

Ε, εντάξει, έχω και πολλά παραδείγματα φίλων μου που μια χαρά μεγαλώνουν τα παιδιά τους είτε έχουν ένα είτε τέσσερα.

Γονιός δεν ξέρω αν γεννιέσαι ή γίνεσαι, εγώ πάντως έχω όλη την καλή διάθεση να μάθω πώς να είμαι μια σωστή, ισορροπημένη μάνα.

Θα έχει ενδιαφέρον η εξέλιξη.

Για να δούμε…

Μα πως γράφουν έτσι οι έφηβοι σήμερα;

2010-08-02T09:18:00.003+03:00

Μερικές φορές νιώθω ότι παραμεγάλωσα.
Λίγο ως πολύ μέχρι τώρα έχω καταφέρει να παρακολουθώ τις εξελίξεις στις γενιές και να μη με πιάνουν "αδιάβαστη" οι νέοι με τους οποίους συναναστρέφομαι.
Π.χ. πάντα κάνει εντύπωση στους σπουδαστές μου πόσο τους καταλαβαίνω και πόσο κοντά στις απόψεις τους είμαι.
Τώρα τελευταία ωστόσο έχω φάει μεγάλη ήττα με τον τρόπο γραφής των εφήβων και τη μεταξύ τους επικοινωνία.
Εντάξει, είχαμε τα ακατανόμαστα γκρίκλις που και οι δικές μας γενιές χρησιμοποίησαν κατακόρον και στα οποία ήμουν πάντα κάθετα αντίθετη, καθώς πιστεύω ότι διαστρευλώνουν την όμορφη γλώσσα μας και μας κάνουν όλο και πιο "Αμερικάνους" με το περιορισμένο λεξιλόγιο και την υπεραπλούστευση.
Τώρα το πράγμα έχει προχωρήσει ένα βήμα παραπάνω.
Μερικά παραγείγματα:

smr...oloi.Cthn.lelaC.....CtiC....7....!!!!!! 9eLw.na.ein.oloi.ekei.na.kano0me.mlks....k.alla..gia.na.euxariCth9o0me.to0C.va9mo0C...!!!!!
ade...ade....oloi.ekei.na.eiCte...etC...????
(τους ευχαριστήθηκαν τους βαθμούς άραγε;)

♥´¯) ¸.☀☆´¯) Wowww beautiful :))
(¸☀☆´ (¸.♥´☀´¯`•.¸¸☀.☆ ♥´¯) ¸.☀☆´¯)
ia.na.deiC.mexri.p.mporw.na.ftaCw...♥♥♥
apla.gt.Ce.agapw.pio.pl.apo.otidhpote.allo.panw.Cthn.gh....!!!!;););)
(πολύ ωραίο σχεδιάκι έχω να πω!)

ಌஜಌ (αυτό το σχεδιάκι είναι σε όνομα προφίλ του facebook, μα πως τα κάνουν;)

Dn uparxei la8os k swsto gia tn andra p agapise..
(σωστός!)

cgpwwwww!!!!! ♥♥♥♥
coff m .....♥
bro m - niko m ... ♥♥♥
snock...m...♥♥
dhm.m.♥♥♥
6/6 : gnoriCthkame..
6/6:eipame.auto.p.aiC9anomaCte.o.enaC.Cton.allon
9/6 :fili9hkame.gia.1h.fora
12/6 : xwriCame...:'(
*.epeCan.200.aCteria.*
*.omwC.egw.dn.ekana.200.euxeC.*
*.ekana.1.euxh.200.foreC.:*
*na.me.agapaC,na.me.CkefteCai.k.na.ta.3anabro0me.*
(μάλλον μέχρι τώρα έχει βρει άλλον :Ρ)

*.axxxx......ax....na.hCo0n.alloiwC...*
*.aloiwC.apo.oti.Ce.exei.ftia3ei.o.9eoc...*
*.o.dromoC.thC.kardiaC.Co0.*
*.na.htan.anoixroC..*
*.na.hCo0n.alloiwC...*
*.Cto0.erwta.to.teloC.na.hCo0n.o0ranoC.*
*.ki.o.po9oC.Co0.gia.mena.*
*.na.tan.2wntanoC.....*...♥♥♥♥
(ζορίστηκα να καταλάβω ότι ήταν στίχοι τραγουδιού και ποιο ήταν!)

hR9e t kLkaIrI!!!!!♥ ePiTeLoUc hR9e t kLkaIrI p TOCO ePi9uMoUcaMe☺☺!!!!♥
(speak for yourself!)

Καταλάβατε τίποτα;
Εγώ αισθάνθηκα ηλίθια βλέποντας αυτά τα -αυθεντικά- αποσπάσματα γραφής γιατί χρειάστηκα πολύ ώρα να αποκρυπτογραφήσω τι λένε, λίγο ως πολύ!
Στίχοι τραγουδιών,έρωτες που έληξαν άδοξα, βαθμοί, διασκέδαση, πολλά χαριτωμένα σχεδιάκια, ό,τι αφορά τους εφήβους και η ανάγκη ν' ανήκουν σε ομάδες.
Γνωστά σε όλους μας, αφού όλοι περάσαμε από εκεί.
Κάθε γενιά προσπαθεί ν' αφήσει το δικό της στίγμα.
Κατανοητό και αναμενόμενο.
Αλλά αναρωτιέμαι:
Είναι αυτό μια καλή εξέλιξη για το γραπτό λόγο;
Εμένα δε μου φαίνεται σωστή και αναγκαία εξέλιξη της Ελληνικής γλώσσας, η οποία ίσως θα έπρεπε μεν να γίνει λίγο πιο απλή, αλλά αυτά δεν είναι καν Ελληνικά!
Πλήρης "λατινοποίηση" των γραμμάτων και μια "στενογραφία" χωρίς νόημα, αφού τελικά χρησιμοποιούνται περισσότεροι χαρακτήρες με το σχετικό "στολισμό".
Κάνω λάθος μήπως;
Μήπως γίνομαι υπερβολική και γκρινιάρα;
Ελπίζω απλώς να είναι μια μόδα που θα περάσει όπως τόσες και τόσες αποτυχημένες άλλες. (βλέπε: emo,fashion victims κ.α)

Παραζαλισμένα Ιατρικά Ιστορικά

2010-07-20T08:45:00.002+03:00

Σας το παραθέτω όπως το βρήκα σε μια σελίδα του Facebook, γιατί γέλασα πολύ!

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΕ ΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΣΘΕΝΩΝ

01. Ο ασθενής έχει δυο παιδιά σε εφηβική ηλικία, αλλά εκτός αυτού δεν παρουσιάζει καμία άλλη ανωμαλία.

02. Η ασθενής παρουσιάζει πόνους στο στήθος αν παραμείνει ξαπλωμένη στο αριστερό της πλευρό για διάστημα μεγαλύτερο του ενός έτους.

03. Τη δεύτερη μέρα το γόνατο παρουσίασε βελτίωση την τρίτη, εξαφανίστηκε.

04. Η ασθενής είναι δακρυσμένη και κλαιει συνέχεια. Επίσης, εμφανίζει συμπτώματα κατάθλιψης.

05. Η ασθενής εμφανίζει συμπτώματα κατάθλιψης από όταν ξεκίνησε να με επισκέπτεται, το 1993.

06. Σημείωση Εξιτηρίου: Στη ζωή, αλλά χωρίς την άδειά μου.

07. Η ασθενής εμφανίζει μούδιασμα από τα δάχτυλα των ποδιών και κάτω.

08. Ο ασθενής αρνήθηκε τη νεκροψία.

09. Ο ασθενής δεν έχει ιστορικό αυτοκτονιών.

10. Η ασθενής άφησε λευκά αιμοσφαίρια και σε άλλο νοσοκομείο.

11. Το Ιατρικό Ιστορικό του ασθενούς είναι εξαιρετικό εκτός από μία αύξηση βάρους της τάξης των 22 κιλών τις τελευταίες τρεις μέρες.

12. Η ασθενής δήλωσε ότι υπέφερε από νεύρα κατά το μεγαλύτερο μέρος του βίου της μέχρι που πήρε διαζύγιο.

Τελικά υπάρχουν και καλές Δευτέρες!

2010-06-28T21:21:00.004+03:00

Είναι γνωστό σε όσους με ξέρουν ότι μισώ τις Δευτέρες και κυρίως τις Δευτέρες πρωί.
Βασικός λόγος είναι η λαϊκή που γίνεται κάτω ή γύρω από το σπίτι μου, όσα χρόνια θυμάμαι τον εαυτό μου και όχι αυτό δεν είναι καλό πράγμα, γκρρρ!
Βρωμιά (σκέψου να έχεις τα ψάρια έξω από την πόρτα σου), φασαρία, τεράστιο πρόβλημα πάρκινγκ από το βράδυ της Κυριακής (γίνονται ομηρικές μάχες για μια θέση και ουέ και αλίμονο και βγεις Κυριακή βράδυ) και τρομερό πρόβλημα μετακινήσεων από και προς το σπίτι σου με οποιοδήποτε μέσον, ακόμα και με τα πόδια (μια εποχή είχαν κάνει τη βεράντα μας δοκιμαστήριο για ρούχα!).
Όσοι δεν το έχουν ζήσει δε μπορούν να το φανταστούν!

Άλλος βασικός λόγος είναι ότι το πρωινό της Δευτέρας στη δουλειά είναι το πιο δύσκολο, πολλές "τακτικές" εργασίες να γίνουν, εκκρεμότητες του σαββατοκύριακου, συν όσοι γυρίζουν "ναυλωμένοι" από την ανάπαυλα και έτοιμοι για μεγάλη επιστήμη :Ρ

Μα και αν δε δουλεύεις και πας να κάνεις δουλειές, μιας και αυτό είναι το μόνο ελεύθερο πρωινό της εβδομάδας παντού κίνηση, καθυστερήσεις και εκνευρισμός.

Όλα συνηγορούν σε αυτό που λέω χρόνια: Η Δευτέρα πρωί δεν θα έπρεπε να υπάρχει!

...Σήμερα όμως ήταν μια άλλη Δευτέρα...
Οι δουλειές γίνονταν χωρίς ταλαιπωρία, οι οδηγοί στο δρόμο ήταν ήρεμοι και ευγενικοί, μέχρι και στο νοσοκομείο που πήγα για μια διοικητική διεκπεραίωση, εξυπηρετήθηκα αμέσως και χωρίς να χρησιμοποιήσω την ιδιότητά μου ως "μέσον"!

Ρε παιδιά, μπας και δεν ήταν Δευτέρα σήμερα και έχω χάσει τις μέρες, χαχαχα!

Σαντορίνη, τα πρέπει και τα μη!

2010-06-19T09:23:00.000+03:00

Αφού λοιπόν πριν 3 περίπου μήνες ένα ηφαίστειο δε μας άφησε να επισκεπτούμε την Πράγα, αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε την τύχη μας και να επισκεφτούμε ένα άλλο, ενεργό ηφαίστειο πολύ κοντά μας, την Σαντορίνη.
Αυτό το πανέμορφο, μοναδικό νησί είναι για μένα το πιο όμορφο από όλα όσα επισκεφτεί σε Ελλάδα και εξωτερικό (και έχω δει αρκετά) και το είχα επισκεφτεί ήδη 4 φορές στο παρελθόν, ενώ ο καλός μου καμία, μιας και είναι αρκετά μακριά από τη Λαμία που έμενε πριν τον "τυλίξει" η Κρητικιά!

Για τους Κρητικούς και δη τους Ηρακλειώτες είναι ένας αγαπημένος και εύκολα προσβάσιμος προορισμός, μιας και υπάρχουν καθημερινά (εκτός από αεροπλάνα) τουλάχιστον 2 πλοία που κάνουν τη διαδρομή σε 2- 2,5 ώρες.

Η Σαντορίνη, που πήρε αυτό το όνομα από Φράγκους σταυροφόρους που σταματούσαν για ανεφοδιασμό κοντά σε ένα εκκλησάκι της Αγίας Ειρήνης (Σάντα Ειρήνη= Σαντορίνη), ονομάζεται επίσημα Θήρα, από τον αρχαίο Σπαρτιάτη Θήραν, που λέγεται ότι αποίκησε πρώτος την περιοχή.

Το νησί στην αρχαιότητα ονομάζονταν Στρογγύλη, λόγω του σχήματός του(!) και είχε έναν σπουδαίο πολιτισμό, αντίστοιχο του Μινωικού.
Μια τεράστια έκρηξη 3.600 χρόνια πριν ήταν η αιτία να βουλιάξει το μισό νησί, να σχηματιστεί η εντυπωσιακή Καλντέρα, να καταστραφεί ο πολιτισμός του νησιού (κάποιοι μιλούν για τη χαμένη Ατλαντίδα), αλλά και ο Μινωικός πολιτισμός της Κρήτης από το τεράστιο παλιρροϊκο κύμα που δημιουργήθηκε.
Από τότε ως σήμερα το ηφαίστειο, με διάφορους κρατήρες, παραμένει ενεργό, με τελευταία μεγάλη έκρηξη το 1950.

Η Καλντέρα με την πολύχρωμη στρωματογραφία της

Αυτό το ηφαίστειο με τις εκρήξεις του, την Καλντέρα και τα πολύχρωμα πετρώματά του έχουν δώσει στη Σαντορίνη αυτή την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, το κάνουν μοναδικό στον κόσμο και πόλο έλξης για εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες κάθε χρόνο.

Δε σκοπεύω να γράψω ταξιδιωτικό οδηγό για τη Σαντορίνη.
Τέτοιους θα βρείτε πολλούς.
Θα σας αναφέρω ποια κατά τη γνώμη μου είναι αυτά που πρέπει να κάνετε και να δείτε στο νησί και τι να αποφύγετε και θα σας αφήσω να ταξιδέψετε ως εκεί με μερικές από της εικόνες που αποτύπωσε ο φακός μου.

Να πάτε να δείτε το ηφαίστειο και να βουτήξετε από το πλοίο στα (κρύα νερά) για να κολυμπήσετε λίγα μέτρα και να βρεθήτε στις θερμές πηγές με τα πορτοκαλί ζεστά νερά που μυρίζουν σίδηρο και να δείτε τις μπουρμπουλίθρες ν' αναβλύζουν! Μετά να φάτε θαλασσινά (και όχι ψάρια?) στο λιμάνι της Θηρασίας.

Στο λιμανάκι της Νέας Καμένης με τους κρατήρες

Στο δρόμο για τον ενεργό κρατήρα

Το λιμανάκι του νησιού Θηρασιά

Να πάτε στην Κόκκινη Παραλία. Τα 10 λεπτά περπάτημα ως εκεί αξίζουν τον κόπο και το θέαμα σε αποζημιώνει, αν και θα προτιμούσα οι ομπρέλες να είναι τουλάχιστον ψάθινες, με σεβασμό στο περιβάλλον.

Να μην πάτε στη Λευκή Παραλία που έχει πρόσβαση με πλοιάριο γιατί απλά δεν αξίζει τον κόπο, μιας και οι τεράστιες, όσο και λευκές κοτρώνες κάνουν σχεδόν αδύνατη την κολύμβηση.

Αν επιμένετε να πάτε στην Οία για το περίφημο ηλιοβασίλεμα να ξέρετε ότι θα στριμωχτείτε με εκατοντάδες ως χιλιάδες άλλους τουρίστες, θα ζεσταθείτε, θα πληρώσετε ένα πανάκριβο καφέ αν καθήσετε σε καφετέρια και το πιο πιθανό είναι να δείτε ένα συνηθισμένο Ελληνικό ηλιοβασίλεμα που θα κάνει τους Γιαπωνέζους και τους Αμερικάνους να χειροκροτήσουν ενθουσιασμένοι!!!

Τους βλέπετε ε; Και που να ήταν και Αύγουστος!

Να πάτε ωστόσο στην Οία που είναι πολύ γραφική, να περπατήσετε στα καλντερίμια της, να κάνετε μπάνιο στην παραλία της και να φάτε στις ταβέρνες στο λιμάνι (από την άλλη πλευρά).

Καλά εστιατόρια έχει και μέσα στο χωριό αλλά συνήθως είναι υπερτιμημένα και πολύ τουριστικά, όπως και παντού στο νησί.

Μην περιμένετε να δείτε τον αρχαιολογικό χώρο στο Ακρωτήρι, αν πάτε φέτος και δεν ξέρω μέχρι πότε. Εδώ και χρόνια είναι κλειστός γιατί υπάρχει πρόβλημα με το στέγαστρο!

Εδώ ο ήλιος δύει πίσω από το Ημεροβίγλι

Προσέξτε πολύ που θα φάτε και τι μιας και υπάρχουν γνωστοί μου που τους σέρβιραν χθεσινά μακαρόνια(!). Όπως προανέφερα, αν και οι επιλογές είναι πολλές η ποιότητα δεν είναι αντίστοιχη των τιμών. Θα έλεγα να πάρετε συμβουλές από κάποιον ντόπιο με την ελπίδα ότι θα ντραπεί να σας στείλει κάπου με άθλιο φαγητό.

Αξιοπρεπή τα σουβλατζίδικα στην πλατεία των Φηρών,όπως και το τυροπιτάδικο, μια εύκολη και φτηνή λύση.

Αν σας αρέσει η περιπέτεια να κάνετε βόλτα με γαϊδουράκι. Είναι σπάνια εμπειρία αλλά θέλει ένα σχετικό θάρρος μιας και τα καημένα ανεβαίνουν αγκομαχώντας τους γκρεμούς και σε όλους περνάει από το μυαλό ότι μπορεί κάποιο να τρελαθεί ή να κουραστεί και να σε "ξεφορτώσει" στα βράχια!

Δε χρειάζεται να νοικιάσετε αυτοκίνητο (εκτός κι αν ταξιδεύετε με παιδιά) μιας και οι αποστάσεις είναι μικρές (24 χιλ. από την Οία (βόρεια) ως το Ακρωτήρι(νότια) είναι η πιο μακρινή απόσταση). Μηχανάκι ναι, αν είστε πολύ καλοί οδηγοί και έτοιμοι να αποφύγετε κάθε τρελό, μεθυσμένο και ανίδεο τουρίστα που ανεβαίνει στη "γουρούνα" και όποιον πάρει ο χάρος!
Τα λεωφορεία είναι καλή λύση με συχνές και καλές διαδρομές αλλά και τα ταξί είναι άφθονα. Εξάλλου η Σαντορίνη θέλει περπάτημα για να την απολαύσεις.

Μιας και είπα περπάτημα, κορίτσια στο νησί, όπως και σε όλες τις Κυκλάδες, ξεχάστε τα τακούνια εκτός βαλίτσας! Γενικά χρειάζονται χαμηλά, μην πω και κλειστά παπούτσια, με όχι πολύ λεπτή σόλα και φυσικά δυνατό αντηλιακό, καπέλο και γυαλιά, ειδικά αν πάτε στο ηφαίστειο.Αν πάτε στο ηφαίστειο, τέτοιο δρόμο θ'ανέβετε. 5 βαθμοί Κελσίου παραπάνω και ένας κρατήρας που ...καπνίζει!

Το νερό του νησιού είναι λίγο και γλυφό γι αυτό πριν ξεκινήσετε για εξορμήσεις να έχετε μπουκαλάκι με εμφιαλωμένο μαζί σας.

Να περπατήσετε στα στενά των Φηρών, να φτάσετε ως το Φηροστεφάνι και σε κάθε ευκαιρία να απολαμβάνετε την υπέροχη θέα από την Καλντέρα.

Βόλτα το σούρουπο, κοντά στη Μητρόπολη

Θέα από την Καλντέρα στα Φηρά με το ηφαίστειο απέναντι

Να πάτε ένα απόγευμα στο Franco's , που έχει βραβευθεί ως το καλύτερο μπαρ στον κόσμο και να απολαύσετε το σούρουπο από τις ξαπλώστρες του με κλασική μουσική. Αξίζει ως εμπειρία αν και με τσιμπημένες φυσικά τιμές μιας και έχει την καταπληκτικότερη θέα.

Αν πάτε φέτος ως τον Οκτώβριο στο νησί ψάξτε τα 20 διαφορετικά γαιδουράκια, εικαστική παρέμβαση, όπως με τις αγελάδες στην Αθήνα. Δεν τα βρήκα όλα αλλά μερικά είναι πολύ όμορφα.

Το γαιδουράκι στην κεντρική πλατεία των Φηρών...

...και ένα πολύχρωμο στην Οία

Καμάρι και Περίσσα ωραίες, αμμουδερές παραλίες με ψιλό, μαύρο βοτσαλάκι.

Καμάρι

Να δοκιμάσετε τοπικά προιόντα όπως φάβα, ντοματάκι, κάπαρη και καπαρόφυλλα και φυσικά τις πολύ καλές ποικιλίες κρασιού της Σαντορίνης, γνωστές παγκοσμίως και να επισκεπτείτε το Μουσείο Κρασιού.
Προσοχή όμως στο πόσο θα τα πληρώσετε γιατί είναι κι αυτά υπερβολικά ακριβά :(

Το παλιό λιμάνι των Φηρών. Πρόσβαση στη χώρα μόνο μέσω 600 σκαλοπατιών και με τελεφερίκ!

Αυτές είναι οι συμβουλές μου με μια τελευταία:
Για να απολαύσετε το νησί, αποφύγετε τους μήνες αιχμής Ιούλιο και Αύγουστο που οι ξένοι το "βουλιάζουν" και όλα είναι δύσκολα και πανάκριβα.

Αυτό το μοναδικό νησί που βρίσκεται τόσο κοντά μας αξίζει και μία και περισσότερες επισκέψεις και είναι ικανό να σε αφήσει ξέπνοο και εντυπωσιασμένο με τη θέα και την ατμόσφαιρά του κάθε, μα κάθε φορά!

E, όχι, δε θα γκρινιάξω ρε!

2010-06-14T19:03:00.007+03:00

Σήμερα το πρωί στο ΣΚΑΪ, που παρεπιπτόντως είναι το μόνο κανάλι που "βλέπεται" ειδησειογραφικά, είχε ένα αφιέρωμα στις ελλείψεις των νοσοκομείων και ειδικά στις ΜΕΘ και σε ζωτικής σημασίας υλικά μάλιστα.
Οργισμένη η Πόπη, μα είναι δυνατόν να συμβαίνουν τέτοια πράγματα;
Α, ωραία! Μας θυμήθηκαν επιτέλους! Πρέπει να πεθάνουν άνθρωποι δηλαδή για να φτάσει στα κανάλια αυτό που οι άμοιροι υγειονομικοί του ΕΣΥ φωνάζουμε μήνες τώρα;
Δεν είναι τωρινό φαινόμενο κύριοι, χρόνια τώρα υπάρχει απαξίωση του ΕΣΥ, σύριγγες για να κάνουμε τη δουλειά μας παίρνουμε "με το δελτίο" από πέρισυ την άνοιξη (ΜΕΘ Πανεπιστημιακού νοσοκομείου έτσι;), δεν υπάρχουν βασικά υλικά, αλλά για μια ακόμα φορά ο κόσμος θα "ξυπνήσει" μόνο όταν η κατάσταση φτάσει στο κατ' αυτούς απροχώρητο και δε μπορέσουν να κάνουν εργαστηριακές εξετάσεις, γιατί δεν υπάρχουν αντιδραστήρια!
Ε, όχι, δε θα γκρινιάξω!
Δε γίνεται να χάνουμε χρόνια από τη ζωή μας, αναλώνοντας την προσωπική μας ψυχική υγεία και πολλές εργατοώρες προσπαθώντας να καλύψουμε τα -ακάλυπτα- κενά!
Δεν είναι δικό μου θέμα οι ελλείψεις, οι μίζες, οι σπατάλες.
Δε φταίμε όσοι προσπαθούμε να κάνουμε καλά τους συνανθρώπους μας, χωρίς τις ανάλογες αμοιβές επίσης, αλλά αυτό είναι ένα άλλο πονεμένο ζήτημα.
Δεν φέρνετε υλικά; Οκ, θα κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε με ό,τι έχουμε, αλλά δε θα πάρουμε στη συνείδησή μας των θάνατο ασθενών συμπολιτών μας.
Είναι δική σας ευθύνη κύριοι κυβερνώντες, δική σας και των προηγούμενων και κρίση ξε-κρίση υπάρχουν θέματα ζωτικής σημασίας που πρέπει να λύσετε...χθές!
Το κρίμα στο λαιμό σας :(
Εγώ, ένα μήνα μετά το τελευταίο ποστ, ήθελα μόνο να ετοιμάσω ένα φωτογραφικό για την υπέροχη Σαντορίνη και να ομορφύνω τη σελίδα με όμορφες, καλοκαιρινές εικόνες.
Αλλά αυτά που φτάνουν στ'αυτιά μου δεν με αφήνουν ασυγκίνητη.
Οργισμένο ποστ λοιπόν, γιατί πρέπει να λέγονται κι αυτά και η Σαντορίνη θα περιμένει λίγες μέρες ακόμη.

H Kυρία με τη Λάμπα - Florence Nightingale

2010-05-12T13:15:00.002+03:00

Σήμερα, 12 Μαίου είναι η Παγκόσμια Μέρα Νοσηλευτή. Αυτή η ημερομηνία που επιλέχθηκε για να γιορτάζουμε είναι η ημερομηνία γέννησης της πρωτοπόρου Αγγλίδας Νοσηλεύτριας Florence Nightingale.
Η Florence Nightingale (12/5/1820 - 13/8/1910) ήταν μια Αγγλίδα νοσηλεύτρια, συγγραφέας και στατιστικός. Έγινε γνωστή κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού πολέμου για την πρωτοποριακή δουλειά της στη νοσηλευτική. Έγινε γνωστή ως "η κυρία με τη λάμπα" επειδή είχε τη συνήθεια να τριγυρνάει τις νύχτες στα δωμάτια και να φροντίζει τους πληγωμένους στρατιώτες.

Η Ναϊτινγκέιλ έθεσε τα θεμέλια για την επαγγελματική νοσηλευτική, ιδρύοντας το 1860 τη νοσηλευτική σχολή στο νοσοκομείο St Thomas στο Λονδίνο, που ήταν η πρώτη μη εκκλησιαστική νοσηλευτική σχολή στον κόσμο.
Πιπεράτη λεπτομέρεια για την προσωπική της ζωή(έτσι για να κρατήσουμε το ενδιαφέρον και των μη συναδέλφων αναγνωστών):
Η Νάϊτινγκέιλ δεν παντρεύτηκε ποτέ και εικάζεται ότι διατήρησε την παρθενιά της ως το τέλος.
Κάποιοι λένε ότι η αιτία ήταν η αφοσίωσή της στο επάγγελμα, κάποιοι ότι ήταν "θύμα" της πουριτανικής Βικτωριανής εποχής και κάποιοι ότι είχε βαθιές και μακροχρόνιες φιλίες με γυναίκες(χμμ)!
Πάντως έζησε ως τα 90 και πέθανε ήσυχα στον ύπνο της. Πρότυπο και σε αυτό τον τομέα!!!

Χρόνια μας πολλά λοιπόν συνάδελφοι! Είθε οι βάρδιες μας να είναι ήσυχες, να σώσουμε πολλούς ανθρώπους, να μην πάθουμε "Burnout",να μην κουβαλάμε τη δουλειά μας στο σπίτι και να καταφέρουμε να πάρουμε σύνταξη ενώ είμαστε ακόμα γεροί!

Μια μικρή διένεξη…

2010-05-05T08:30:00.002+03:00

«Η τέλεια σχέση μας μπάζει νερά και δεν είμαι εγώ το πρόβλημα», έκανε μια ακόμα βαρύγδουπη δήλωση η αγαπημένη μου, ρουφώντας δυνατά τη μύτη της.

Γαμώτο αυτές οι γυναίκες! Τα λατρεύουν αυτά τα πράγματα, δεν εξηγείται διαφορετικά. Συζητήσεις που δεν οδηγούν πουθενά, μεγαλοστομίες, δραματικοποίηση και πολύ κλάμα. Δεν αντέχω να τη βλέπω να κλαίει, ξέρω ότι δεν το κάνει για να τη λυπηθώ, αλλά αυτό το όπλο πραγματικά με κάνει να νιώθω ανίσχυρος. Θέλω τόσο να την πάρω αγκαλιά και τα της πω ότι έχει δίκιο, ότι όλα θα φτιάξουν αλλά για μια ακόμα φορά με προλαβαίνει.

«Μη μου πεις ότι έχω δίκιο, το ξέρω ότι έχω δίκιο και θα ήθελα να μην είχα, εντάξει; Σε παρακαλώ υποσχέσου το, αυτό και το ότι δε θα πεις πως όλα είναι εντάξει, ότι όλα θα φτιάξουν γιατί δε θα γίνει, όπως δεν έγινε μέχρι τώρα»

Δε λέω τίποτα. Την κοιτάζω με αγάπη, είναι τόσο χαριτωμένη έτσι με τα κόκκινα μάτια και τη μπουκωμένη μυτούλα της που σχεδόν ερεθίζομαι.

Μα, ανώμαλος είμαι;

Δεν έχω και να της πω τίποτα, για την ακρίβεια δε σκέφτομαι και πολλά αυτή τη στιγμή.

Θέλω να κοιμηθώ, να καθαρίσει το μυαλό μου.

Αλλά, αν το κάνω, αν φύγω και πάω για ύπνο, θα σκεφτεί πάλι ότι είμαι αδιάφορος και αναίσθητος.

Ουφ, αμάν πια με αυτή τη «μάχη των δύο φύλων», αν και οι γυναίκες είχαν αντρικό μυαλό, όλα θα ήταν τόσο πιο απλά! Οι γυναίκες βλέπουν παντού συνωμοσίες και προβλήματα και πάντα ζητούν περισσότερες εξηγήσεις από αυτές που είμαστε διατεθειμένοι να δώσουμε.

Δώσε μου λίγο χρόνο κορίτσι μου, να πάω με τους δικούς μου ρυθμούς, λίγο χώρο ν’ανασάνω ελεύθερα και θα είμαι δικός σου για πάντα.

Η αλήθεια είναι ότι δε μου φταις εσύ, ο εαυτός μου είναι το πρόβλημα, αλλά 30 χρόνια δεν τα βρήκαμε, δεν είναι κάτι που μπορεί να γίνει από τη μια μέρα στην άλλη και δεν μπορείς να με βοηθήσεις αγάπη μου, είναι δική μου η μάχη, δικοί μου και οι δαίμονες.

Τα έχουμε πει και ξαναπεί. Τι νόημα έχει να τα επαναλαμβάνουμε;

Έτσι συνεχίζω να μη λέω τίποτα, κάθομαι και την κοιτάζω, περιμένω να τα πει, να ξεσπάσει και μετά να την αγκαλιάσω, να τη φιλήσω, να της πω «σ’αγαπάω, μη μ’αφήσεις ποτέ» και ίσως, αν το θελήσει, να της κάνω έρωτα, να αφήσω το σώμα μου να πει αυτά που το στόμα μου δυσκολεύεται να κάνει κατανοητά.

Δεν είναι ο καλύτερος τρόπος να λήξει μια διένεξη ή πάλι σκέφτομαι με «το κάτω κεφάλι»;

Η "αόρατη" (β' μέρος)

2010-05-03T18:52:00.002+03:00

Η Σταυρούλα έφτασε στο Άμστερνταμ ένα βροχερό απόγευμα του Οκτωβρίου, χωρίς συνάλλαγμα, πλήρως εξαρτημένη από το Γιώργο, που καθυστέρησε να φτάσει μία ολόκληρη ώρα στο αεροδρόμιο, αφήνοντάς την τρομοκρατημένη και χαμένη να τριγυρίζει στις αφίξεις. Δεν είχε ιδέα για το τι θα έκανε αν ο Γιώργος δεν εμφανιζόταν. "Είχε κίνηση" της είπε, "μη γκρινιάζεις, ακόμα δεν ήρθες!".
Και η Σταυρούλα το βούλωσε και δεν απαντούσε παρά μονολεκτικά σε όλη τη διαδρομή μέχρι...το σπίτι;
Όχι βέβαια! Στην ταβέρνα κατευθείαν, "δεν πιστεύω να είσαι πολύ κουρασμένη, μας περιμένουν για δουλειά".
Ένα "καλωσήρθες", την ποδιά και γρήγορα στην κουζίνα.
Πιάτα, ποτήρια, λαχανικά, φασαρία, "πιο γρήγορα, ακόμα η χωριάτικη;", "βγάλε τα καλαμαράκια από το τηγάνι", "πρόσεχε παιδί μου!".
Τα μεσάνυχτα τη βρήκαν ένα ράκος, με χέρια κομμένα, καμένα, τα παπούτσια την είχαν πεθάνει, μόλις συνειδητοποίησε ότι δεν είχε βάλει μπουκιά στο στόμα της από το πρωί.
Πήραν φαγητό για το σπίτι και επιτέλους έφτασαν.
Η "φωλίτσα" ήταν ένα επιπλωμένο στούντιο, στο διπλανό τετράγωνο, βρώμικο και με παλιά έπιπλα, αλλά στη Σταυρούλα φάνηκε παλατάκι.
Ήταν το λιμάνι της. Θα το έφτιαχνε εκείνη και θα το έκανε το ομορφότερο σπίτι του κόσμου!
Ήθελε μόνο να φάει κάτι και να πέσει για ύπνο αλλά φυσικά ο αρραβωνιαστικός είχε ορέξεις!
Όταν τελείωσαν και εκείνος ξεράθηκε η Σταυρούλα έβαλε τα κλάμματα και συνέχισε να κλαίει σιωπηλά για ώρα, αλλά στο τέλος νίκησε η κούραση και ο ύπνος ήρθε βαρύς, δίχως όνειρα.Από το επόμενο πρωί μπήκε σε μια ρουτίνα που δεν της άφηνε και πολύ χρόνο να σκεφτεί, ούτε καν να ονειρευτεί.
Δουλειά - σπίτι, σπίτι - δουλειά, χωρίς επαφή με άλλους ανθρώπους, χωρίς βόλτες και διασκέδαση.
"Όλα θα γίνουν. Κάτσε να τακτοποιηθούμε" της έλεγε εκείνος και τους πρώτους μήνες τον πίστευε και έκανε υπομονή.
Σιγά σιγά παράτησε τις προσπάθειες να μάθει αυτή τη δύσκολη και στριφνή γλώσσα, με τα αγγλικά της μπορούσε να συννενοηθεί για τα βασικά και η επικοινωνία της με τους άλλους ήταν πολύ περιορισμένη.
Ο Γιώργος την άφηνε πολλές ώρες μόνη και το μόνο που την ευχαριστούσε και την έκανε να ξεφεύγει ήταν να παίρνει το λεωφορείο χωρίς συγκεκριμένο προορισμό και να κάνει μεγάλες βόλτες στην πόλη.
Που εξαφανιζόταν δεν τον ρωτούσε ποτέ κι εκείνος δε φαινόταν να αντιλαμβάνεται τις μικρές της αποδράσεις.
Τα χρήματα τα διαχειρίζονταν εκείνος, αιματηρές οικονομίες για να γυρίσουν πίσω και να στήσουν τη δική τους δουλειά, αυτό ήταν το σχέδιο, όμως ο Γιώργος εμφανιζόταν πάντα με καινούρια ρούχα, ξενυχτούσε όποτε μπορούσε (χωρίς εκείνη φυσικά, μην την ρωτήσετε, δεν ξέρει!) και αγόρασε και ένα εντυπωσιακό αυτοκίνητο, ευκαιρία της είπε, μεταχειρισμένο.
Είχε αρχίσει να έχει σοβαρές υποψίες ότι της λέει ψέμματα.
Στη μητέρα της δεν έλεγε πόσο δύσκολα περνάει, ούτε πόσο αδιάφορος είναι ο Γιώργος, δεν ήθελε, για μια ακόμα φορά, να στενοχωρήσει τους γονείς της.
Ο Γιώργος εντωμεταξύ, μέρα με τη μέρα γινόταν πιο επιθετικός, απότομος και αδιάφορος, με μικρές εναλλαγές τρυφερότητας και καλοσύνης.
Κάποια βράδια επέστρεφε πιωμένος, με ρούχα που βρωμούσαν καπνό και δε σήκωνε κουβέντα και άλλα την ξυπνούσε, τη χάιδευε, τη φιλούσε και της έταζε τον ουρανό με τ'άστρα.
Μια μέρα, για ασήμαντη αφορμή -το πουκάμισο που ήθελε να φορέσει ήταν ασιδέρωτο- τη χτύπησε και την επόμενη μέρα της έφερε δώρο ένα δακτυλίδι, ικετεύοντάς την να τον συγχωρέσει.
Και τον συγχώρεσε, λέγοντας στον εαυτό της ότι δε φταίει μόνο εκείνος κι εκείνη δεν είναι καλή σύντροφος και ίσως έχει δίκιο να την τιμωρεί!
Τόσο τυπική συμπεριφορά θύματος...

Tελικά ο Γιώργος είχε όλα τα χαρακτηριστικά που πρέπει oπωσδήποτε να αποφύγει μια γυναίκα.
Ψεύτης, πότης, χαρτοπαίκτης και βίαιος δεν του έλειπε τίποτα για να χαρακτηριστεί κάθαρμα!
Να λοιπόν που δεν ήταν ο Ξανθόπουλος ο ήρωάς του από εκείνες τις ταινίες της δεκαετίας του 60, αλλά ο κακός, αυτός που ταλαιπωρούσε τη φτωχή, πλην όμως τίμια, πρωταγωνίστρια, μέχρι να τη σώσει ο ήρωας από τα νύχια του.
Κλισέ, αλλά καμιά φορά η ζωή αντιγράφει την τέχνη με τον πιο κακόγουστο τρόπο!
Αυτή η ιστορία όμως δεν είχε κανέναν ήρωα, κανένα νέο, όμορφο και τίμιο παιδί του λαού δεν πήγε στην Ολλανδία να σώσει τη μικρή μας φίλη.
Η κοκκινοσκουφίτσα μας έπεσε στα νύχια του κακού λύκου λοιπόν;
Μια στιγμή!
Έλληνες είμαστε και οι εφευρέτες του "από μηχανής Θεού", έτσι δεν είναι;
Η λύτρωση της Σταυρούλας (η κάθαρση της αρχαίας τραγωδίας) ήρθε με τη μορφή ενός επίσημου εγγράφου που έφτασε ένα πρωί στο πατρικό της.
Ο πατέρας της της μετέδωσε τα καλά νέα.
"Παιδί μου, σε προσλάβανε νοσηλεύτρια σε νοσοκομείο της Κρήτης!"
Η προκύρηξη είχε βγει 1,5 χρόνο πριν και η Σταυρούλα την είχε εντελώς ξεχάσει και για μερικά δευτερόλεπτα νόμιζε ότι κάποιος της κάνει πλάκα!
Η χαρά της φούσκωσε και πλημμύρισε το μικρό της σπίτι, αλλά τη μάζεψε γρήγορα και τη φύλαξε βαθιά στην καρδιά της καθώς κατάστρωνε γρήγορα, πριν έρθει εκείνος, ένα σχέδιο διάσωσης...
Ο Γιώργος δεν έμαθε τίποτα.
Η Σταυρούλα, αόρατα και σιωπηλά, όπως πάντα, συγκέντρωσε χρήματα (βρήκε που τα έκρυβε), έβγαλε εισητήριο, και ένα απόγευμα που ο Γιώργος πήγε στη δουλειά, αλλά εκείνη κανόνισε να έχει ρεπό, έφυγε από την Ολλανδία και τη ζωή του με ένα απλό μήνυμα πάνω στο τραπέζι:
"Φεύγω. Μη με ψάξεις. Τελειώσαμε. Σταυρούλα"

Η "αόρατη" (α' μέρος)

2010-04-26T15:30:00.002+03:00

H Σταυρούλα είναι το 2ο παιδί της οικογένειας, ανάμεσα σε 2 αγόρια. Ο μεγάλος αδερφός, λίγο αργός στο μυαλό είχε την προσοχή των γονιών ως πρωτότοκος και προβληματικός και ο μικρός, ατίθασος και γοητευτικός, πάντα τους απασχολούσε με προβληματάκια απειθαρχείας, στο σχολείο, στη γειτονιά, στο στρατό.
Εκείνη ήταν ήσυχο παιδί και αυτονόητα υπάκουη, σχεδόν αόρατη αλλά πάντα παρούσα όταν τη χρειάζονταν για τις "γυναικείες" δουλειές.

Στο μικρό χωριό της Μακεδονίας που μεγάλωσε η πορεία της ήταν προδιαγεγραμμένη.
Βασικές σπουδές, μια δουλειά, κατά προτίμηση στο δημόσιο και μετά γάμος και παιδιά.
Ήταν μέτρια και ήσυχη μαθήτρια, σχεδόν αόρατη και στο σχολείο, τελείωσε το λύκειο και πέρασε σε ένα ΤΕΙ της Θεσσαλονίκης, "Τεχνολογία Τροφίμων", δηλαδή, "Tι πα να πει αυτό; Βλακείες! Δε θα πας πουθενά, δεν έχουμε λεφτά να σε στείλουμε στη Σαλονίκη για ντόλτσε βίτα και μετά να μη βρίσκεις δουλειά πουθενά, καλύτερα στα χωράφια!"
Τελικά η λύση βρέθηκε. Σχολή νοσηλευτικής διετούς φοιτήσεως στην κοντινότερη πόλη. "Γιατί δηλαδή; Δεν είναι μια χαρά η δουλειά της νοσοκόμας; Θα βρεις εύκολα θέση στο δημόσιο και θα γηροκομήσεις και τους γονείς σου."
Η Σταυρούλα δε διαμαρτυρήθηκε.
Γράφτηκε στη σχολή και την τέλειωσε στα 2 χρόνια ακριβώς, με πολύ καλό βαθμό.
Όμως τα νοσοκομεία δεν άνοιξαν τις αγκάλες τους να τη δεχτούν, για την ακρίβεια, προς μεγάλη έκπληξη και απογοήτευση των γονιών της σε ολόκληρη τη Μακεδονία εδώ και χρόνια κάνουν από ελάχιστες εώς ανύπαρκες προσλήψεις νοσηλευτών διετούς εκπαίδευσης.
Και τώρα;
"20 χρονών κορίτσι, δε θα σε ταΐζουν μια ζωή οι γονείς σου", άρχισαν οι γκρίνιες και τα παράπονα, καλά καλά δεν πρόλαβε να τελειώσει τη σχολή.
Γάμος τότε;
Να φύγει από το σπίτι, να μην είναι βάρος, να έχει την ελευθερία να κυκλοφορεί, "άλλες στην ηλικία σου, να, η Νίτσα η παλιά σου συμμαθήτρια, έχει και παιδί".
Ο Γιώργος από το διπλανό χωριό φάνηκε ως η μόνη πιθανή λύση.
8 χρόνια μεγαλύτερος, είχε τελειώσει από το στρατό και δούλευε στην ταβέρνα του χωριού τα σαββατοκύριακα και σε κοινωνικές εκδηλώσεις.
Βρέθηκαν σε μια παρέα, η Σταυρούλα τον ήξερε, μικρή κοινωνία, όλοι γνωρίζονται πάνω κάτω, αλλά μέχρι τότε δεν του είχε δώσει καμιά σημασία.
Ο Γιώργος τη φλέρταρε επίμονα, όπως ποτέ μέχρι τώρα δεν την είχε φλερτάρει κανείς.
Ήξερε καλά τι χρειαζόταν τ' αυτιά και η καρδιά της ντροπαλής και αόρατης Σταυρούλας και εκείνη αφέθηκε, χωρίς όρους.
Όλα εξελίχθηκαν πολύ γρήγορα και πριν το καταλάβει καν, σε λίγους μήνες είχε βγει η απόφαση για το μέλλον της.
Ο Γιώργος ήρθε στο σπίτι και μίλησε με τον πατέρα της, "ντόμπρα και αντρίκεια πράγματα" είπε.
Θα την αρραβωνιαστεί και για λίγα χρόνια, μέχρι να μαζέψουν λεφτά για το γάμο, "για ν'ανοίξουμε το δικό μας σπιτικό, κορίτσι μου", θα πάνε να δουλέψουν στην Ολλανδία, στην ταβέρνα ενός θείου, που είναι εκεί χρόνια και έχει προκόψει.
Η Σταυρούλα δεν ήθελε να φύγει. Δεν είχε φανταστεί έτσι το μέλλον της. Ούτε καν για το αν ήταν ερωτευμένη δεν ήταν σίγουρη. Πως θα πήγαινε σε μια ξένη χώρα, που δεν ήξερε κανέναν, ούτε καν τη γλώσσα, με έναν άντρα που μέχρι πριν λίγο καιρό αδιαφορούσε και για την ύπαρξή του ακόμα, χωρίς την οικογένεια και τους φίλους της;
Όμως η απόφαση πάρθηκε ερήμην της, για μια ακόμα φορά.
"Αυτή είναι η τύχη σου κόρη μου. Ένας άντρας σου πέφτει. Ο Γιώργος είναι καλό παιδί, τίμιο, με καλό σκοπό. Θα σε φροντίσει. Εξάλλου, τώρα που "ακούστηκες" στο χωριό, τι θα πει ο κόσμος αν χωρίσεις;"
Έτσι, το μικρό, αόρατο κορίτσι, ντύθηκε, στολίστηκε, αρραβωνιάστηκε μια Κυριακή και ένα μήνα μετά πήρε μια βαλίτσα με λίγα ρούχα και ένα βιβλίο με φράσεις στα Ολλανδικά, πήρε μια βαθιά ανάσα και ξεκίνησε μόνη το ταξίδι για το άγνωστο, που τόσο την τρόμαζε αλλά δεν το είχε πει πουθενά.
Μόνη; Κι ο Γιώργος;
Α, ναι, δεν το είπαμε αυτό ε;
Ο Γιώργος έφυγε σχεδόν αμέσως μετά τον αρραβώνα, να πάει να ετοιμάσει τη "φωλίτσα που θα στεγάσει την αγάπη μας κορίτσι μου"...
(σ.σ.Πολύ Ξανθόπουλο έβλεπε αυτός μικρός!)

Συνεχίζεται...

Όταν ο Ήφαιστος έχει κέφια και το φαινόμενο της πεταλούδας

2010-04-17T13:15:00.006+03:00

Ε, άμα δε σε θέλει τι το παλεύεις;
Το ταξίδι στην Πράγα ματαιώθηκε, αφού πρώτα φάγαμε μια ολοήμερη ταλαιπωρία περιπέτεια στο Ελ Βενιζέλος.Η αιτία είναι γνωστή. Ένα ηφαίστειο εξερράγη στην Ισλανδία, ένα σύννεφο στάχτης γέμισε τον ουρανό της Ευρώπης και εκατοντάδες χιλιάδες (εκατομύρια;) Ευρωπαίοι ταξιδιώτες ταλαιπωρήθηκαν από τις ματαιώσεις πτήσεων.Το φαινόμενο της πεταλούδας έφτασε και στην Ελλαδίτσα μας με ένα συν στην προσωπική μας ατυχία ότι μας άφησαν να ξεκινήσουμε κανονικά από το Ηράκλειο.
Αλλά, ας μη φλυαρήσω και κυρίως ας μην γκρινιάξω άλλο.
Η μούσα του καλού μου, ταρακουνήθηκε από την εμπειρία και η έμπνευση του Πίκου επανήλθε, 4 μήνες μετά, με ένα νέο πολύ διασκεδαστικό ποστ για το θέμα!
My babe is back!
Ένα μεθυσμένο ηφαίστειο, δυο πιτσουνάκια και το "κακό" εισιτήριο (α' μέρος)
και

Ένα μεθυσμένο...(β'μέρος)

Απολαύστε...

Σημείωση: Στην χθεσινή παράνοια, με χιλιάδες τηλεφωνήματα, ασυνεννοησίες, σύγχυση κτλ (ακόμα δεν έχω βγάλει άκρη με το airtickets.gr και φοβάμαι για μεγάλη ταλαιπωρία για το refund του εισιτηρίου) φωτεινή εξαίρεση με άριστη εξυπηρέτηση και προσωπικό ενδιαφέρον όλες, μα όλες οι υπάλληλοι της Ολυμπιακής και κυρίως εκείνη που μας εξυπηρέτησε στο γκισέ των εισιτηρίων του αεροδρομίου και ξεκαθάρισε και με τις Τσέχικες αερογραμμές.
Ζήτω η Ολυμπιακή λοιπόν, που και καθυστέρηση δεν είχε και καλά αεροσκάφη και άψογη εξυπηρέτηση σε έδαφος και αέρα, έτσι για να βάζουμε κάποια πράγματα στη θέση τους!

Παλίνδρομος κύηση

2010-04-15T18:13:00.006+03:00

Οι συγκυρίες ή η μοίρα, εάν προτιμάτε, με έφτασαν στα 40 μου χωρίς να έχω νιώσει τη χαρά της μητρότητας.
Δεν είμαι από τις γυναίκες που ήθελαν παιδί για τη χαρά "της κοιλιάς", για την επιβεβαίωση της θηλυκότητάς μου ή γιατί είναι αυτός ο προορισμός μιας γυναίκας, μπλαμπλαμπλα.
Πολύ συνειδητά ήθελα παιδί από τα 25 μου, απλά γιατί ξέρω ότι θα έχω πολύ αγάπη να του δώσω και πολύ όρεξη να το μεγαλώσω, όσο καλύτερα μπορώ.
Η τύχη στην προσωπική μου ζωή μου χτύπησε την πόρτα πριν 2,5 χρόνια και μου έφερε έναν υπέροχο σύντροφο, ό,τι ήθελα, αλλά δεν πίστευα ότι υπάρχει, ό,τι δεν τολμούσα να ονειρευτώ.
Πάλι οι συγκυρίες δεν μας επέτρεψαν μέχρι πρόσφατα να προσπαθήσουμε γι αυτό που ήθελα τόσο και ίσως ακόμα να μην είναι οι σωστές, αλλά κάτω από την πίεση του χρόνου αποφασίσαμε πριν λίγους μήνες να προσπαθήσουμε για την απόκτηση του πολυπόθητου μωρού.
Δε μπορώ να πω ότι δυσκολευτήκαμε πολύ, ούτε ότι ταλαιπωρήθηκα ιδιαίτερα.
Είχα πολύ άγχος στην αρχή και είχα πρήξει τους πάντες γύρω μου, αλλά στην πορεία ηρέμησα και τότε συνέβη...
Έμεινα έγκυος μετά από 3 μήνες συντονισμένων προσπαθειών (έχω και πολυκυστικές ωοθήκες και έπρεπε να εξασφαλίσω ωορρηξία).
Η χαρά ήταν πολύ μεγάλη, το άγχος και ο φόβος επίσης, όλα ανάκατα.Στον ένα μήνα που παρέμεινα έγκυος και το ήξερα, είχα μια ομαλή εγκυμοσύνη με όλα τα μικρά συμπτώματα (πρησμένο στήθος, κούραση και υπνηλία, ζαλάδα και ποναλάκια στην κοιλιά) χωρίς κανένα ανησυχητικό (αιμοραγγίες ή έντονους πόνους).
Λίγο πριν το τέλος της 6ης εβδομάδας που πήγαμε για τον 2ο υπέρηχο, όπου θα ακούγαμε και καρδούλα, η γιατρός μου βρήκε το μωρό μικρότερο του αναμενόμενου και με 90 σφύξεις που ήταν το κατώτερο όριο και μου είπε ότι κινδυνεύω να κάνω παλίνδρομη κύηση, δηλαδή να σταματήσει η ανάπτυξη του εμβρύου και να πεθάνει το κύημα.
Είχα ελπίδες μέχρι τον επόμενο υπέρηχο όμως, καθώς τα συμπτώματα της εγκυμοσύνης συνέχιζαν και τα "κακά" απουσίαζαν πλήρως.
10 μέρες μετά (έπεσε και το Πάσχα μέσα), ο νέος υπέρηχος μας έφερε τα κακά νέα. Έμβρυο χωρίς κίνηση, 1,5 εβδομάδα πίσω σε μέγεθος και χωρίς καρδιακό ρυθμό.
Απλά πέθανε, χωρίς να δώσει κανένα σημάδι.
Όχι, δεν το περίμενα, δεν το είδα να έρχεται, αυτά είναι από τα πράγματα που πάντα συμβαίνουν στους άλλους, όχι σε μας.
Το κύημα έπρεπε να βγει και με τη γιατρό μου επιλέξαμε να πάρω φάρμακα για να γλυτώσω την απόξεση, αρκετά επωδυνη διαδικασία, αλλά γλυτώνεις τα παρεμβατικά και μετά από 1 μόνο μήνα μπορείς να ξαναπροσπαθήσεις για εγκυμοσύνη. Το προτίμησα για να κερδίσω χρόνο, αντέχω τον πόνο.
Πέρασα ένα πολύ άσχημο απόγευμα, αλλά ευτυχώς η αποβολή ήταν επιτυχής.

Ο λόγος της αποβολής;
Πιθανότατα θα παραμείνει άγνωστος αφού οι εξετάσεις μου είναι καλές (μένει μόνο ένας έλεγχος θρομβοφιλίας), μία ίσον καμία, λέει η γιατρός, ο φύση μάλλον φρόντισε να μη ζήσει ένα προβληματικό έμβρυο.
Αυτό σκέφτομαι κι εγώ και παρηγορούμαι.
Δε χρειάζεται να αναλύσω τα συναισθήματά μου, όλοι μπορούν να καταλάβουν, το ξεπερνάω όμως σχετικά εύκολα, ίσως πιο εύκολα απ' ότι φοβόμουν.Είναι πολύ σημαντικό ότι έχω έναν υπέροχο, πολύ υποστηρικτικό και τρυφερό σύντροφο, που κι αυτός σοκαρίστηκε, αλλά δεν αντέχει να με βλέπει να πονάω.
Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Είναι προφανές ότι δεν προσπαθώ να εκμαιεύσω λύπηση, ούτε, ακόμα, συμπάθεια.
Είμαι απλώς μια από τα εκατομύρια γυναίκες που έχουν βιώσει μια αποβολή και θα το ξεπεράσω πολύ σύντομα, ακόμα καλύτερα με μια επόμενη, καλή εγκυμοσύνη που θα μας δώσει ένα γερό παιδί.
Είναι που, εκείνες τις μέρες, κάνοντας βόλτα στο ίντερνετ με ερωτήσεις για την παλίνδρομη, την αποβολή κτλ, έπεσα σε εκατοντάδες μαρτυρίες γυναικών, σε χειρότερη ψυχολογική κατάσταση από εμένα, που ζητούσαν απεγνωσμένα λίγη επικοινωνία, κάποιον να τους καταλάβει.
Αν λοιπόν το ποστ μου πέσει στην αντίληψή σας κορίτσια, εδω είμαι.
Αυτή είναι η μικρή ιστορία που αφήνω πίσω μου, αισιόδοξη ότι σύντομα όλα αυτά θα είναι στη μνήμη μας μια κακή εμπειρία με καλή συνέχεια.

Λοιπόν, το να μην είμαι πια έγκυος έχει και τα καλά του.
α) Κάνω σεξ όποτε θέλω!
β) Είμαι δυνατή ξανά και όχι διαρκώς υπναλέα!
γ) Έβαψα ξανά τα μαλλιά μου κατακόκκινα!
και τελευταίο και πολύ σημαντικό
δ) Θα πάμε ένα 4ήμερο ταξιδάκι στην Πράγα!!!
Το έχουμε και οι 2 ανάγκη, φεύγουμε αύριο και μάλιστα το περίεργο είναι ότι η ιδέα ήταν του καλού μου, που δεν είναι ταξιδιάρα ψυχή σαν εμένα!
Ταξιδιωτικό ποστ θα ακολουθήσει...

Φόδελε και Δομήνικος Θεοτοκόπουλος -El Greco

2010-03-28T22:28:00.006+03:00

Το Φόδελε είναι ένα μικρό χωριό πολύ κοντά στο Ηράκλειο (28 χιλιόμετρα προς τα δυτικά).
Όχι να το παινευτώ, μιας και η μητέρα μου κατάγεται από εκεί, αλλά είναι ένα πολύ γραφικό χωριό [όταν τα "τουριστικά είδη" δεν κατακλύζουν τους τοίχους των σπιτιών:( ], με ένα μικρό ποταμάκι να το διασχίζει, με πάρκο με πλατάνια να το κάνουν μια πραγματική όαση και μια πρόταση διαφυγής από την τσιμεντούπολη του Ηρακλείου.
Το Φόδελε όμως δεν είναι διάσημο μόνο για τη φυσική του ομορφιά, αλλά και για το ότι, κατά πολλούς, είναι η γενέτειρα του διάσημου ζωγράφου της αναγέννησης, του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου.

Στην πλατεία του χωριού υπάρχει η προτομή του El Greco, όπως έγινε γνωστός στην Ισπανία ο ζωγράφος.
Το πανεπιστήμιο του Τολέδου, όπου έζησε και δημιούργησε ο Θεοτοκόπουλος, το 1934, αναγνωρίζοντας ουσιαστικά το Φόδελε ως τόπο γεννήσεως του ζωγράφου, αφιέρωσε στο χωριό μια αναμνηστική πλακέτα.
Η πλακέτα αυτή, τοποθετημένη σε ένα πολύ όμορφο σημείο του Φόδελε,
βρίσκεται δίπλα σε έναν τεράστιο, υπεαιωνόβιο πλάτανο (τουλάχιστον 300 ετών).

Λίγο έξω από το χωριό είναι φτιαγμένο και ένα μικρό μουσείο για τον Ελ Γκρέκο, "Το σπίτι του Ελ Γκρέκο", λένε οι πονηροί συγχωριανοί μου στους τουρίστες, υπονοώντας ότι εκεί γεννήθηκε, αλλά στην πραγματικότητα, η μαμά μου λέει ότι, διαμόρφωσαν ένα παλιό τούρκικο μαχαλά!
Η αλήθεια είναι πάντως ότι το έχουν φτιάξει πολύ όμορφο και με σεβασμό στο περιβάλλον.

Μέσα, που δεν μπόρεσα αυτή τη φορά να μπω, καθώς δεν άρχισε ακόμα η τουριστική περίοδος, θυμάμαι ότι έχει αντίγραφα των έργων του και στοιχεία για τη ζωή του.
Εκεί, δίπλα στο μουσείο, υπάρχει ένα σημαντικότερο μνημείο, που αξίζει την προσοχή μας.
Είναι μια Βυζαντινή εκκλησία του 11ου αι., αφιερωμένη στην Παναγία, πετρόχτιστη και με τοιχογραφίες που έχουν καταστραφεί από τους Τούρκους (καμμένες, με βγαλμένα μάτια) αλλά διακρίνονται.

Μερικά στοιχεία τώρα για τον διάσημο ζωγράφο:

Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (1541-1614) γνωστός επίσης με τo ιταλικό προσωνύμιο El Greco, δηλαδή ο Έλληνας, ήταν διάσημος Κρητικός ζωγράφος (αρχιτέκτονας και γλύπτης) της Αναγγένησης.

Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος γεννήθηκε πιθανότατα το 1541 στον Χάνδακα, το σημερινό Ηράκλειο κρήτης ( ή κατά άλλους στο Φόδελε, ένα χωριό 28χιλ από το Ηράκλειο) την εποχή της Βενετοκρατίας. Ο πατέρας του, Γεώργιος Θεοτοκόπουλος, ήταν φοροσυλλέκτης και έμπορος. Για τη μητέρα του δεν διαθέτουμε πληροφορίες, ενώ άγνωστη παραμένει και η ταυτότητα μίας ενδεχόμενης πρώτης, Ελληνίδας συζύγου του. Είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Μανούσο Θεοτοκόπουλο (1531-1604), ο οποίος ακολούθησε το επάγγελμα τού πατέρα τους.

Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μακριά από την πατρίδα του, δημιουργώντας το κύριο σώμα του έργου του στην Ιταλία και την Ισπανία. Εκπαιδεύτηκε αρχικά ως αγιογράφος στην Κρήτη, που αποτελούσε τότε τμήμα της ενετικής επικράτειας, και αργότερα ταξίδεψε στη Βενετία. Στην Ιταλία επηρεάστηκε από τους μεγαλύτερους δασκάλους της ιταλικής τέχνης, όπως τον Τιντορέτο και τον Τιτσιάνο, του οποίου υπήρξε μαθητής, υιοθετώντας στοιχεία από τον μανιερισμό. Το 1577 εγκαταστάθηκε στο Τολέδο, όπου έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του και ολοκλήρωσε ορισμένα από τα πιο γνωστά έργα του.

Υφολογικά, η τεχνοτροπία του Ελ Γκρέκο θεωρείται έκφραση της Βενετικής σχολής και του μανιερισμού όπως αυτός διαμορφώθηκε στο δεύτερο μισό του 16ου αιώνα. Ο Θεοτοκόπουλος διακρίθηκε τόσο σε θρησκευτικές συνθέσεις όσο και σε προσωπογραφίες. Παράλληλα χαρακτηρίζεται από προσωπικά στοιχεία, προϊόντα της τάσης του για πρωτοτυπία, τα οποία όμως δεν βρήκαν μιμητές στην εποχή του, γεγονός που δεν ευνόησε και τη συνέχειά τους. Η μπαρόκ τεχνοτροπία που εκτόπισε τον μανιερισμό, αλλά και τα αμέσως μεταγενέστερα καλλιτεχνικά ρεύματα που δεν αντιμετώπισαν ευμενώς το ύφος του, είχαν ως αποτέλεσμα να αγνοηθεί το έργο του Γκρέκο τους επόμενους αιώνες. Στη διάρκεια του 20ού αιώνα, αναγνωρίστηκε ως πρόδρομος της μοντέρνας τέχνης που αξιοποίησε στοιχεία της Ανατολικής και Δυτικής παράδοσης, και το έργο του επανεκτιμήθηκε, διατηρώντας μέχρι σήμερα δεσπόζουσα θέση ανάμεσα στους μείζονες ζωγράφους όλων των εποχών.

Με τον όρο Μανιερισμός εννοείται το καλλιτεχνικό ρεύμα που αναπτύχθηκε κατά την τελευταία περίοδο της Αναγέννησης και ειδικότερα το χρονικό διάστημα 1520- 1600. Ο Μανιερισμός είχε ως καταγωγή την Ιταλία, με κέντρα τη Ρώμη και τη Φλωρεντία και αποτέλεσε κατά κάποιο τρόπο μία αντίδραση στην αισθητική της ώριμης Αναγέννησης, σηματοδοτώντας παράλληλα την μετάβαση στην μπαρόκ εποχή.

Ανάμεσα στα κυριότερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του Μανιερισμού στη ζωγραφική είναι η πολυπλοκότητα στη σύνθεση, η επιτήδευση στην απόδοση της ανθρώπινης έκφρασης καθώς και η κατάργηση των αρμονικών αναλογιών της Αναγέννησης, πολλές φορές μέσω της επιμήκυνσης των ανθρώπινων χαρακτηριστικών ή με τη χρήση εξεζητημένων στάσεων. Σε αντίθεση με τα αναγενννησιακά ιδεώδη, τα οποία αναζητούσαν την ρεαλιστική απεικόνιση των φυσικών αναλογιών, οι εκφραστές του μανιερισμού απεικονίζουν υπερβολικά παραμορφωμένες φιγούρες προκειμένου να καλλιεργηθεί μία συναισθηματική ένταση. Επιπλέον, οι "καθαρές" φόρμες της Αναγέννησης εγκαταλείπονται, καθώς συχνά το κυρίως θέμα προβάλλεται σε δεύτερο πλάνο μετατοπίζοντας τη δράση αλλού και δημιουργώντας την αίσθηση της σύγχυσης.

Η μπαρόκ τεχνοτροπία που εκτόπισε τον μανιερισμό, αλλά και τα αμέσως μεταγενέστερα καλλιτεχνικά ρεύματα που δεν αντιμετώπισαν ευμενώς το ύφος του, είχαν ως αποτέλεσμα να αγνοηθεί το έργο του Γκρέκο τους επόμενους αιώνες. Στη διάρκεια του 20ού αιώνα, αναγνωρίστηκε ως πρόδρομος της μοντέρνας τέχνης που αξιοποίησε στοιχεία της Ανατολικής και Δυτικής παράδοσης, και το έργο του επανεκτιμήθηκε, διατηρώντας μέχρι σήμερα δεσπόζουσα θέση ανάμεσα στους μείζονες ζωγράφους όλων των εποχών.

Μερικά έργα του:

Η Κοίμηση της Παναγίας, περ. 1567, τέμπερα σε ξύλο, 61,4x45 εκ., Ερμούπολη, Εκκλησία της Κοίμησης της Παναγίας

Προσωπογραφία του Τζούλιο Κλόβιο, λάδι σε μουσαμά, 58x56 εκ., Νάπολη, Μουσείο Καποντιμόντε

Το Μαρτύριο του Αγίου Μαυρίκιου (1580-82), λάδι σε μουσαμά, 448x301 εκ., Εσκοριάλ, Μοναστηριακή Εκκλησία Αγίου Λαυρεντίου

El Espolio – Ο διαμερισμός των ιματίων του Χριστού, 1577-9, λάδι σε μουσαμά, 285 x 173 εκ., Τολέδο, Καθεδρικός Ναός

Ταφή του κόμη του Οργάθ (1586-88), Λάδι σε μουσαμά, 480x360 εκ., Τολέδο, Άγιος Θωμάς

Προσωπογραφία του Χόρχε Μανουέλ Θεοτοκόπουλου, 1600-5, λάδι σε μουσαμά, 74 x 51,5 εκ., Σεβίλλη, Μουσείο Καλών Τεχνών

Η πέμπτη σφραγίδα της Αποκαλύψεως (1608-14, λάδι σε μουσαμά, 222,3Χ193 εκ., Νέα Υόρκη, Μητροπολιτικό Μουσείο)

Υπογραφή

Πηγή :www.wikipedia.com

************************************************************************************

Το 1541, στο Ηράκλειο της ενετοκρατούμενης Κρήτης, γεννήθηκε ένα αγόρι που αργότερα θα χαρακτηριζόταν σαν ένας απ’ τους πιο ανήσυχους και αινιγματικούς ζωγράφους όλων των εποχών. Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος.

Στην Κρήτη έλαβε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής και δέχτηκε τις επιδράσεις των Κρητών ζωγράφων και της βυζαντινής τέχνης.

Το 1566 πηγαίνει στη Βενετία και μαθητεύει στο εργαστήριο του Τιτσιάνο όπου αφομοιώνει τη δυτική τάση στη ζωγραφική. Αργότερα στη Ρώμη και τελικά στο Τολέδο της Ισπανίας το 1577. Εκεί πήρε και το όνομα «Εl Greco».

Τα έργα του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου περιέχουν κάτι το ασυνήθιστο, κάτι που δεν είναι εύκολο να ερμηνευτεί.

Η αισθητική στην οποία στηρίζονται είναι ιδιόμορφη, οι προθέσεις του φαίνονται ανεξιχνίαστες.

Αλλά και ο ίδιος ο δημιουργός τους περικλείει γύρω του ένα μυστήριο που αντιστέκεται στις εύκολες ερμηνείες.

Ο Φραντσίσκο Πατσέκο γράφει στο Arte de la Pintura το 1649: « Ήταν ένας μεγάλος φιλόσοφος, εύστοχος στις παρατηρήσεις του και είχε γράψει για τη ζωγραφική, τη γλυπτική και την αρχιτεκτονική».

Οι πραγματείες του για τη φιλοσοφία, τη θεολογία, τη λειτουργική, την αγιολογία, τη λογοτεχνία και την ιστορία έχουν χαθεί. Ωστόσο το ενδιαφέρον του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου για όλα αυτά φαίνεται τόσο από τον κατάλογο των έργων της βιβλιοθήκης του, όσο και από τις συναναστροφές του με τους φιλοσοφικούς κύκλους στην Ισπανία. Από τα βιβλία του φαίνεται το ενδιαφέρον του για τους αρχαίους κλασικούς, αλλά και για την Πλατωνική και Νεοπλατωνική φιλοσοφία.

Για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε την τέχνη του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου, θα πρέπει να εμβαθύνουμε στις φιλοσοφικές και θρησκευτικές του αντιλήψεις οι οποίες αντανακλώνται στα έργα του με βαθιά εσωτερικότητα και έντονο το συμβολικό στοιχείο.
Είναι γνωστές οι εξαϋλωμένες, πέρα από το συνηθισμένο, μορφές του. Η πνευματικότητα που περιέχουν στην έκφραση. Σ’ όλο το θρησκευτικό έργο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου μπορούμε να διακρίνουμε τον διαχωρισμό του υλικού απ’ τον ουράνιο κόσμο, αλλά και την προσπάθειά του να ενώσει σταδιακά, μέσα απ’ το χρώμα και το φως, το γήινο με το υπερβατικό.

Στο διάσημο έργο του «Η Ταφή του Κόμη Οργάθ»,- το οποίο εξιστορεί το θρύλο της ταφής του κόμη του Οργάθ, ενός ευεργέτη της εκκλησίας, τη στιγμή που οι Άγιοι Αυγουστίνος και Στέφανος εμφανίστηκαν, κατά θαυμαστό τρόπο, και απέθεσαν τον νεκρό στον τάφο του, - διαφαίνεται έντονα αυτός ο δυϊσμός.

Η ατμόσφαιρα του θαύματος δημιουργείται μ’ ένα εκπληκτικό χειρισμό φωτός και χρώματος. Οι εκφράσεις στα πρόσωπα των παρευρισκομένων είναι εκστατικές και τα σώματά τους φαίνονται να αιωρούνται ανάμεσα στον γήινο και τον ουράνιο κόσμο, όχι μόνο σαν απλοί μάρτυρες, αλλά και κοινωνοί.

Ο άγγελος, ο οποίος ενώνει τη γη με τον ουρανό, βρίσκεται στον κεντρικό άξονα της σύνθεσης και ανεβαίνει στριφογυρίζοντας προς τον ουρανό, για να μεταφέρει την ψυχή του κόμη, η οποία έχει τη μορφή παιδιού.

Το ουράνιο πλήθος το οποίο υπάρχει δίπλα στο Χριστό, έχει μορφές έντονα επιμήκεις και το φως που υπάρχει γύρω τους γίνεται υπερβολικά λαμπερό, μέχρι που καταλήγει σε μια ακτίνα φωτός.

Αυτή η ιεράρχηση του χρώματος και του φωτός, αλλά και των μορφών, από το γήινο προς το ουράνιο, το οποίο υπάρχει και σ’ άλλους πίνακές του, όπως στην Ανάσταση, στη Σταύρωση, στον Ευαγγελισμό κ.α., η ύπαρξη του μεσολαβητή αγγέλου, η ψυχή που αποδεσμεύεται και επιστρέφει εκεί από όπου προήλθε, μας παραπέμπουν στην Πλατωνική και Νεοπλατωνική δομή σκέψης. Την ύπαρξη των δύο κόσμων, του αισθητού και του ιδεατού και την επιστροφή της ψυχής μετά τον θάνατο στον κόσμο των ιδεών.

Τα υπερφυσικά μεγέθη του Χριστού, της Παναγίας και των αγγέλων σε σχέση με τα άλλα πρόσωπα που υπάρχουν στους πίνακές του, δείχνουν την ουράνια ιεραρχία, κάτι που υποστήριζε ο Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, βιβλία του οποίου βρέθηκαν στη βιβλιοθήκη του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου. Είναι γνωστό όμως ότι και ο Πλωτίνος αναφερόταν σ΄ ένα ιεραρχημένο σύμπαν. Αυτή η ιεράρχηση φαίνεται καθαρά στο έργο του «Η Βάπτιση του Χριστού».

Η στενόμακρη φόρμα που συναντάται σε πολλούς πίνακές του με θρησκευτικό περιεχόμενο είναι χαρακτηριστική. Μ’ αυτόν τον τρόπο υπερβαίνει τη φυσική πραγματικότητα και δημιουργεί μια ψευδαίσθηση μορφών που αιωρούνται.
Πολλές φορές βλέπουμε μια παραμόρφωση στο χρώμα και τη φόρμα, έντονη επιμήκυνση των μορφών, με κεφάλια πολύ μικρά σε σχέση με το σώμα, έτσι που στο τέλος οι μορφές να φαίνονται σαν να είναι σε μια διάχυτη κατάσταση. Όταν ενώνονται δε με το έντονο φως, μοιάζουν με φλόγες.

Αυτή η έντονη απεικόνιση του φωτός παραπέμπει στην πνευματική φώτιση, όπως ο ίδιος αναφέρει για τον πίνακά του «Άποψη και Χάρτης του Τολέδο».

Η απογύμνωση της μορφής από την ύλη και η σύλληψη μέσω του νου μιας ανώτερης πραγματικότητας, καταργούν τον τόπο και το χρόνο στους θρησκευτικούς του πίνακες και ο ίδιος έρχεται σε αντίθεση με την αριστοτελική άποψη ότι η μορφή και η ύλη είναι αναπόσπαστα ενωμένες.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό σύμβολο που παρατηρούμε, είναι το χέρι του Χριστού που ακουμπάει στο στήθος με τα δάχτυλα ανοιχτά, ενώ ο μέσος και ο παράμεσος είναι ενωμένοι. Αυτό φαίνεται σε αρκετούς πίνακες όπως: «Ο Διαμερισμός των Ιματίων», «Ο Άγιος Φραγκίσκος» κ.ά.

Ο τελετουργικός χαρακτήρας των παραστάσεών του, η έννοια της ιεραρχίας, το μεταφυσικό φως, η εξαΰλωση των μορφών, η συμβολική χρήση των χρωμάτων, η ανύψωση προς το πνευματικό στοιχείο, συνθέτουν το συνολικό έργο του μεγάλου ζωγράφου ο οποίος πέθανε το 1614.

Μετά το θάνατό του κάποιοι τον χαρακτήρισαν τρελό και δυσνόητο.
Ο El Greco όμως υπήρξε παράδειγμα πνευματικού ατόμου και μεγάλου καλλιτέχνη που κατόρθωσε να μεταφέρει τον πλούσιο εσωτερικό του κόσμο στους θαυμάσιους πίνακές του, μοναδικούς στο είδος τους.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

ΔΟΜΗΝΙΚΟΣ ΘΕΟΤΟΚΟΠΟΥΛΟΣ Ο ΚΡΗΣ
ΕΚΔ. ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗΣ

ΑΑΑΑΑΑΨΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥ!

2010-03-24T21:14:00.002+03:00

Όλα τα είχα αυτές τις μέρες*, το συνάχι μου απόλειπε!
Και μου έλεγε η κολλητή μου, έγκυος 5 μηνών με κρυωμένη 20μηνη κόρη "μην έρθεις, θα σε κολλήσω" και μου έλεγε η αδερφή μου "μη με πλησιάζεις ρε", αλλά εγώ τίποτα, ανένδοτη, "έχω κάνει εμβόλια" τους έλεγα!!!
Και να που κόλλησα!
Μόνο συνάχι, αλλά είναι πολύ σπαστικό. Είναι και η εποχή της αλλεργικής ρινίτιδας, ίσως είναι και αλλεργία, δεν ξέρω.
Ο λόγος του ποστ όμως δεν είναι για να γκρινιάξω.
Η φίλη μου η Ανδριανή έπαθε τα ίδια και δεν έκανε την εκπομπή της στο ραδιόφωνο και η ομάδα των "Boogie street mates" της αφιέρωσε στο facebook το παρακάτω τραγούδι που το υποκλέβω και μου το αφιερώνω!!!

Αψουουουού λοιπόν, καλή μας ανάρρωση και...μακριά, μη σας κολλήσω!

*Λεπτομέρειες πολύ σύντομα!

Οροπέδιο Λασιθίου

2010-03-18T10:00:00.001+03:00

Πριν από 1 μήνα, περίπου, περάσαμε 2 μέρες στο πανέμορφο οροπέδιο Λασιθίου και σκέφτηκα ότι θα ήταν ωραία να μοιραστώ μαζί σας φωτογραφίες και πληροφορίες γι αυτό το ιδιαίτερο και πανέμορφο κομμάτι της Κρήτης.

"Οροπέδιο Λασιθίου, γενέτειρα θεών και τόπος ευνοημένος από τη φύση. Από τις λίγες περιοχές της Μεσογείου με μόνιμη κατοίκηση στο υψόμετρο πάνω από 800 μ. το Οροπέδιο του Λασιθίου με κλίμα εύκρατο και υγιεινό ανοίγεται στις δυτικές κλιτύες του Ιερού Ορους της Δίκτης στο ανατολικό τμήμα της νήσου Κρήτης. Εχει διαστάσεις 11 ΚΜ μήκος στον άξονα Ανατολή - Δύση και 6 ΚΜ στον άξονα Βοράς - Νότος και εμβαδόν 25 τετρ. χλμ.

Η υπόλοιπη έκταση της περιοχής αποτελείται από μικρότερα Οροπέδια όπως του Λιμνακάρου και Νησίμου και από ένα μεγάλο μέρος των ορεινών όγκων που το περιβάλουν όπως Δίκτη, Σελένα, Λασιθιώτικα βουνά , Καθαρό, Τσιβί, Αφέντης κτλ. Με 16 χωριά Πινακιανό, Λαγού, Τζερμιάδων, Μαρμακέτο ,Μέσα Λασίθι, Μέσα Λασιθάκι, Αγιος Γεώργιος, Αγιος Κωνσταντίνος, Κουδουμαλιά , Αβρακόντε, Καμινάκι ,Μαγουλάς, Ψυχρό, Πλάτη, Αγιος Χαράλαμπος, Κάτω Μετόχι και πληθυσμό 4220 κατοίκους (τελευταία στοιχεία 1998) με τάσεις μείωσης τα τελευταία χρόνια αλλά και διατήρησης της τοπικής παράδοσης."
Πηγή:http://www.lasithinews.gr

"Το Οροπέδιο Λασιθίου βρίσκεται περίπου 25 χλμ. νότια από τα Μάλια και λίγο μακρύτερα από τον Λιμένα Χερσονήσου, καλλιεργείται από την εποχή του Μινωικού πολιτισμού και ήταν το τελευταίο προπύργιο αντίστασης των Μινωιτών στην επέλαση των Δωριαίων, τον 4ο αιώνα π.Χ. Από τις λίγες περιοχές της Μεσογείου με μόνιμη κατοίκηση στο υψόμετρο γύρω στα 850 μέτρα, ανοίγεται στις δυτικές κλιτύες του ιερού όρους της Δίκτης. Τόπος ευνοημένος από τη φύση, συνδυάζει μοναδική πανοραμική θέα και ομορφιά, με ιστορικά μνημεία, που επιβεβαιώνουν την αδιάλειπτη ιστορική συνέχεια. Στις μέρες μας εκείνο που έκανε γνωστό το Οροπέδιο είναι οι περίφημοι μύλοι. Πρόκειται για ανεμόμυλους και αλευρόμυλους, φτιαγμένοι οι περισσότεροι από τους Ενετούς, και Πελοποννήσιους εποίκους στα τέλη του περασμένου αιώνα, με σκοπό την ύδρευση του Οροπεδίου. Αν βρεθείτε στην περιοχή, αξίζει τον κόπο να επισκεφτείτε τη μονή της Κρυσταλλένιας, κτισμένη σε υψόμετρο 850 μ., το καταπληκτικό φαράγγι του Χαυγά, τις Λινιές, διώρυγες αποστραγγίσεως, φτιαγμένες από τους Ενετούς, αλλά και το Ψύχρο, όπου βρίσκεται το Δίκταιον Άντρο, το σπήλαιο όπου σύμφωνα με τη μυθολογία γεννήθηκε ο Δίας. Γύρω από το Οροπέδιο υπάρχουν συνολικά 16 γραφικά χωριά, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους μέσω ενός δρόμου 23χλμ. Το μεγαλύτερο είναι το Τζερμιάδο, πρωτεύουσα της επαρχίας, που συγκεντρώνει και τους περισσότερους επισκέπτες. Πολύ κοντά στον οικισμό βρίσκεται το σπήλαιο της Τράπεζας, με σταλακτίκες, σταλαγμίτες και λείψανα Νεολιθικής εποχής."
Πηγή: www.ert.gr

Στο Τζερμιάδο ή Τζερμιάδων όπως αρχικά λέγονταν, την "πρωτεύουσα" του οροπεδίου και συγκεκριμένα σε μια παλιά γειτονιά (μαχαλά) του χωριού, βρίσκεται το συγκρότημα διαμερισμάτων "Αργουλιάς", όπου μείναμε.

Τα βασικά αξιοθέατα της περιοχής είναι:

Δικταίο Άντρο

Το Δικταίο Άντρο βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του βουνού Δίκτη στην Κρήτη, πάνω από το χωριό Ψυχρό στο δήμο Οροπεδίου Λασιθίου Κρήτης, σε υψόμετρο 1020μ. Θεωρείται από τα σημαντικότερα διεθνώς γνωστά σπήλαια, με μεγάλο μυθολογικό και αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Εκεί η Ρέα, κρυμμένη από τη μανία του Κρόνου γέννησε τον Δία.

Το σπήλαιο έχει συγκεντρώσει το ενδιαφέρον πλήθους Ελλήνων και ξένων αρχαιολόγων που έχουν κατά καιρούς ανασκάψει το εσωτερικό του. Ευρήματα νεολιθικά, μινωικά, υστερομινωϊκά, γεωμετρικά, αρχαϊκά, κλασικά, ελληνιστικά και ρωμαϊκά αποδεικνύουν τη συνεχή χρήση του από τον άνθρωπο, κυρίως για λατρευτικούς σκοπούς.

Το σπήλαιο έχει έκταση 2.200 τμ και είναι επισκέψιμο. Το συνολικό μήκος της τουριστικής διαδρομής είναι 250 μ. Στο εσωτερικό του υπάρχει πλούσιος διάκοσμος σταλακτιτών, σταλαγμιτών και μία γραφική λίμνη."

Πηγή: Βικιπαίδεια

Ανεμόμυλοι

"Το πλέον αξίολογο συγκρότημα ανεμόμυλων που σώζεται στην Κρήτη βρίσκεται στο Σελί Αμπέλου στο Οροπέδιο Λασιθίου. Χτισμένο στην προς βορράν είσοδο του οροπεδίου Λασιθίου χαρακτηρίζει όλη την περιοχή. Πρόκειται για τους 24 σωζόμενους σήμερα (από τους 26 αρχικούς) ανεμόμυλους από τους οποίους οι 7 εκτείνονται νότια του δρόμου εισόδου προς το οροπέδιο και οι υπόλοιποι στην βόρεια πλευρά του. Όλοι οι μύλοι έχουν κατασκευασθεί στον τύπο του "μονόπαντου" ή "αξετροχάρη" ανεμόμυλου. Οι ανεμόμυλοι αυτοί χρησίμευαν για να αλέθουν οι Λασιθιώτες και οι άλλοι κάτοικοι της περιοχής. Η ύπαρξή τους αναφέρεται από την εποχή της ενετοκρατίας. Ειδικότερα οι μύλοι της Αμπέλου μεταφέρθηκαν στην τοποθεσία αυτή από το τέλος του 19ου αι. από τη θέση Ζάρωμα που βρίσκεται κοντά στο χωρίο Ποτάμοι. Ο τύπος των μονόπαντων ανεμόμυλων που αλέθουν σε μία σταθερή θέση, δηλαδή σε μια κατεύθυνση του αέρα απαντά σήμερα στην Κρήτη και στην Κάρπαθο με ειδικό χαρακτηριστικό ότι οι κρητικοί είναι πιο επιμελημένοι και κομψοί.

Χρυσούλα Τζομπανάκη, αρχιτέκτων-αρχαιολόγος"

Παναγία η Κερά

Το βυζαντινό μοναστήρι της Παναγίας της Κεράς βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα πριν το οροπέδιο Λασιθίου, κοντά στο χωριό Κριτσά.Ιδρύθηκε στα τέλη του 13ου και στις αρχές του 14ου αιώνα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι τοιχογραφίες που κοσμούν το ναό. Διακρίνονται για την ιδιαίτερη θεματολογία τους, όπως οι 14 παραστάσεις με σκηνές από την άγνωστη ζωή της Παναγίας και για την αισθητική τους άποψη που αγγίζει την τελειότητα.

Η θαυματουργή εικόνα της μονής,η εικόνα της Βρεφοκρατούσης Παναγίας, που λέγεται ότι δακρύζει στις παρακλήσεις των πιστών, είναι αντίγραφο της αυθεντικής, που κλάπηκε το 1498, από έναν έμπορο κρασιού που λίγο αργότερα πέθανε, σήμερα βρίσκεται σε εκκλησία της Ιταλίας.

Η εικόνα με την ίδια προσωνυμία που βρίσκεται στο Τέμπλο του Καθολικού της Μονής είναι έργο του 1795 από άγνωστο ζωγράφο.

Ο Γάλλος καθηγητής Vict. Roulin το 1843 βεβαιώνει ότι: «Στα Λασιθιώτικά βουνά λατρεύουν μία εικόνα, που πιστεύουν πως ήρθε από την Κωνσταντινούπολη. Αυτή, λοιπόν, την εικόνα οι Τούρκοι κατακτητές την μετέφεραν στην Κωνσταντινούπολη. Όμως η εικόνα ξαναγύρισε στη Μονή. Αυτό έγινε τρεις φορές. Τότε την έδεσαν σε μια κολόνα στην αυλή της Μονής, η οποία υπάρχει μέχρι σήμερα. Στο Λασίθι είναι γνωστή ως Παναγία η Κεραδιανή.

Λάσινθος, οικολογικό πάρκο.

Τα τελευταία χρόνια, στο χωριό Άγιος Γεώργιος, έχει φτιαχτεί με μεράκι ένα οικολογικό πάρκο, όπου ο επισκέπτης έρχεται σε επαφή με την φύση, με την καλλιέργεια της γης, την συλλογή του καρπού και τη δυνατότητα να γνωρίσει ζώα της κρητικής υπαίθρου.
Ο επισκέπτης μαθαίνει τα μυστικά της κρητικής κουζίνας ενώ μπορεί να παρακολουθήσει τη διαδικασία παρασκευής γλυκών του κουταλιού, μελιού, κρασιού, ρακής καθώς και τη διαδικασία αποξήρανσης και τυποποίησης αρωματικών φυτών.
Επίσης μαθαίνει να κατασκευάζει κεραμικά και να χρησιμοποιεί τον αργαλειό.

Ωραία επιλογή για το καλοκαίρι, κυρίως για όσους έχουν παιδιά, εμείς, μέσα την καρδιά του χειμώνα, είδαμε τα λίγα ζωάκια που έχουν παραμείνει στο πάρκο (τα άλλα ξεχειμωνιάζουν στα πεδινά) και φάγαμε πολύ καλά στην ταβέρνα του πάρκου, με καταπληκτική θέα προς το οροπέδιο.

Ελπίζω να ήμουν κατατοπιστική και να σας έπεισα ότι το οροπέδιο του Λασιθίου αξίζει την προσοχή και την επίσκεψη σας.

Άνοιξη...πάλι???

2010-03-01T13:02:00.006+03:00

Να 'μαι πάλι εδώ, 2 ολόκληρους μήνες μετά, όχι δε θα το κλείσω, ούτε θα αρχίσω να γράφω πάλι συστηματικά, εκτός κι αν έρθει στη ζωή μου η μεγάλη αλλαγή που περιμένω.

Έτσι μου ήρθε και είπα να γράψω τις σκέψεις μου γι αυτούς τους 2 μήνες του χειμώνα που δεν ήρθε ποτέ στην Κρήτη...

Να, σήμερα λοιπόν, ημερολογιακά μπήκαμε στην Άνοιξη, εποχή που αγαπάμε πολύ οι περισσότεροι, η εποχή της ανανέωσης, της αναγέννησης, της δημιουργίας...

Δεν την λαχτάρησα την άνοιξη φέτος. Τα βαριά χειμωνιάτικα ρούχα που κατέβηκαν από τα ψηλά ντουλάπια έμειναν στις βαλίτσες τους και ψάχναμε κάθε μέρα τα πιο λεπτά πουλόβερ, να μη σκάσουμε.

Πήγα το προηγούμενο σαββατοκύριακο στο Λασίθι (ελπίζω να μου έρθει η όρεξη να κάνω ένα ταξιδιωτικό ποστάκι) και τη μια μέρα είχε τρελό νοτιά με 25 βαθμούς και την άλλη τρελή πλημμύρα.

Αν εξαιρέσεις τον καιρό όμως περάσαμε τέλεια!

Μετά λοιπόν τις παρατεταμένες Αλκυονίδες, ίδιες με την εφηβεία μου, να και η επίσημη Άνοιξη, η ορίτζιναλ στα καλά...Ελληνικά :Ρ

Ως τώρα πάντως το 2010 δεν έχει δείξει τίποτα από αυτά που μας έταξαν οι αστρολόγοι!

Το αντίθετο.

Κρατάω την αισιοδοξία μου, όσο μπορώ και μου επιτρέπουν τα νέα που φτάνουν στ'αυτιά μου, όσο ερμητικά κλειστή κι αν έχω την τηλεόραση, για την άθλια οικονομική μας κατάσταση, τα ευτράπελα της εξωτερικής πολιτικής και όσο μπορώ να κρατήσω κλειδωμένες τις ανεκπλήρωτες προσωπικές προσδοκίες.

Ακόμα περιμένω...

Αν και πάντα το μότο μου ήταν και παραμένει το :
"Θεέ μου δώσε μου υπομονή ΤΩΡΑΑΑΑΑ!!!!",
δεν έχω τίποτα άλλο να κάνω παρά να περιμένω.

Τι;

Κάτι ν'αλλάξει προς το καλύτερο, δε μπορεί, πιάσαμε πάτο!

Από τη δουλειά, εγώ η παραζαλισμένη νοσηλεύτρια, δεν έχω πια ελπίδες.

Θα μας μειώσουν το μισθό, εμάς των "προνομιούχων" δημοσίων υπαλλήλων που τρώμε τα σκατά (χωρίς λογοκρισία) των ασθενών συμπολιτών μας.

Θα μας αυξήσουν τα κρεβάτια στην Εντατική, γιατί υπάρχει μεγάλη ανάγκη, αλλά θα δουλεύουμε χωρίς υλικά και φάρμακα και χωρίς το απαιτούμενο προσωπικό, καθώς οι φαρμακευτικές εταιρίες έκοψαν τις πιστώσεις και λεφτά δεν υπάρχουν για νέες προσλήψεις επί του παρόντος, αφού, ουσιαστικά δε μπορούν να καλύψουν ούτε τους μισθούς μας!

Η εγκληματικότητα έχει αυξηθεί, ακόμα και στην ήσυχη και σχετικά ασφαλή γειτονιά μου, που ως τώρα το μόνο πρόβλημα ήταν τα ναρκωτικά, με γνωστούς και μη επιθετικούς χρήστες, δύο πρόσφατα περιστατικά με έχουν θορυβήσει.

-Έμποροι της λαϊκής έδειραν κάτοικο της γειτονιάς μου, ανήμερα της Καθαρής Δευτέρας, γιατί διαμαρτυρήθηκε ότι είχαν δυνατά τη μουσική.

-Χτύπησαν και λήστεψαν άντρα στο εξωτερικό πάρκινγκ του εμπορικού κέντρου της περιοχής μου, 10μμ.

Σε αυτό τον κόσμο και με αυτές τις συνθήκες εγώ επιμένω να θέλω να φέρω παιδί στον κόσμο!

Μήπως κάνω λάθος;

Μήπως, όντως, το τέλος του κόσμου όπως τον ξέρουμε πλησιάζει με γοργά βήματα;

Είδα όνειρο χθες ότι ζούσα σε ένα κόσμο χωρίς πετρέλαιο και ότι έπρεπε να τα βγάλουμε πέρα χωρίς οποιαδήποτε από τις αυτονόητες - όπως έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε - ανέσεις τις σύγχρονης ζωής!

Το φαντάζεστε;

Μήπως όμως τότε, μετά το αρχικό σοκ, καταφέρουμε να είμαστε πιο ευτυχισμένοι;

Άνοιξη πάλι λοιπόν και διώχνω μακριά κάθε δυσάρεστη σκέψη, συνεχίζω να προσπαθώ να τα βγάλω πέρα και να κυνηγάω τα όνειρά μου.

Εξάλλου, όσο υπάρχει ΥΓΕΙΑ και ΑΓΑΠΗ υπάρχει και ΕΛΠΙΔΑ!

(Αθεράπευτα αισιόδοξη βλέπεις!)

Το 10, το καλό!

2010-01-01T09:00:00.006+03:00

Πάει ο παλιός ο χρόνος...
Τα Χριστούγεννα φέτος ήταν ήσυχα, όμορφα και οικογενειακά, με τη νέα μου οικογένεια πρώτη φορά, με μόνο μελανό σημείο ...τον καιρό!
Δεν έκανα σκι, στην κεντρική Ελλάδα δεν είχε ούτε για χιονοπόλεμο, ο Χρήστος ήταν με το κοντομάνικο έξω στην καφετέρια και στη Λαμία ανήμερα είχε 16 βαθμούς.
Πάλι καλά βέβαια μιας και στο Ηράκλειο είχε 25, ενώ στο Σίδνευ που έχουν κατακαλόκαιρο μόλις 18!!!
Πάει, παλάβωσε ο καιρός, μπερδεύτηκαν και τα δέντρα, έξω από το νοσοκομείο άνθισαν οι νεραντζιές και τώρα το πρωί που έφευγα μύριζε σαν Πάσχα! :(
Ω, ναι, για μια ακόμα χρονιά άλλαξα το χρόνο στην εντατική και παρ'ολίγο μάλιστα να με βρει η αλλαγή "επί το έργον".
Εντάξει, τελικά τα φέραμε βόλτα και φάγαμε και το κρασάκι μας το ήπιαμε και τους ασθενείς αφήσαμε σε καλή κατάσταση!:Ρ
Δε βαριέσαι, όλα μια ιδέα είναι λένε μερικοί, εκ του ασφαλούς, αλλά ρώτα κι εμάς και όσους έχουν βάρδιες τέτοιες μέρες και θα σου πουν τι πικρή γεύση αφήνει στο στόμα...
Και του χρόνου στα σπίτια μας λοιπόν και οι προσδοκίες για τη χρονιά που ήρθε είναι πολύ μεγάλες!
Είναι το... 10 το καλό που διάβασα κάπου και πολύ μου άρεσε!
Εύχομαι λοιπόν αυτή να είναι μια ξεχωριστή χρονιά και πέρα από τα καθόλου αυτονόητα, υγεία και αγάπη, να έχουμε προσωπικές επιτυχίες και εκπλήρωση των βαθύτερων πόθων μας!
Καλωσόρισες , μη μας απογοητεύσεις!

Κυκλοθυμική ζωή

2009-12-16T20:28:00.010+03:00

Ρεσιτάλ κυκλοθυμίας έχει δώσει η διάθεσή μου τις τελευταίες εβδομάδες. Θα έλεγα ότι απλά ζω μια κυκλοθυμική ζωή που σίγουρα είναι πιο ενδιαφέρουσα από μια βαρετή, αλλά οπωσδήποτε είναι εξουθενωτική!
Εντάξει, η αλήθεια είναι ότι είμαι από τους ανθρώπους που προτιμούν να βλέπουν το ποτήρι μισογεμάτο, έχω τα πάνω και τα κάτω μου αλλά κυρίως τα πάνω μου και όταν έχω μια δύσκολη μέρα στο τέλος της σκέφτομαι ως άλλη Σκάρλετ Ο΄Χάρα: "Αύριο είναι μια καινούρια μέρα..."
Η προηγούμενη εβδομάδα ήταν λίγο καλύτερη από την προ-προηγούμενη που ήταν απλά...άθλια!
Πριν 2 Τετάρτες είχα μια μέρα που πραγματικά όλα πήγαιναν καταδιαόλου. Μεταξύ αυτών έμαθα και ότι δε μπορώ να πάρω άδεια για τα Χριστούγεννα, πρώτη φορά που ζήτησα κάτι τέτοιο μετά από 18 χρόνια δουλειάς.
Γενικά, ό,τι νέα έφταναν σημαντικά και λιγότερο σημαντικά ήταν δυσάρεστα.
Εκείνη τη μέρα φύγαμε από το σπίτι με το Χρήστο και είδαμε 2 κωμωδίες στο σινεμά στο καπάκι και ξεχαστήκαμε λιγάκι.( Η μία ήταν το "Whatever Works" η νέα ταινία του Woody Allen, που τη συνιστώ ανεπιφύλακτα και που έκανε μια χαρά τη δουλειά της στο ανέβασμα της διάθεσής μας)
Η κατάθλιψη δεν κράτησε πολύ, αποφάσισα, την επόμενη κιόλας μέρα να πάρω την κατάσταση στα χέρια μου και να κάνω ό,τι μπορώ για να βρω λύσεις.
Κάποια πλάνα πέτυχαν, κάποια όχι, σε άλλα θα δείξει.
Για κάποιες μέρες υπήρξε μια στασιμότητα, μια αναμονή, μέχρι που ήρθε αυτή η εβδομάδα, λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα, να δώσει μια δυνατή νότα αισοδοξίας στη ζωή μας.
Από τη Δευτέρα όλα πηγαίνουν κατ ευχήν, λες και ξαφνικά άλλαξαν θέση οι πλανήτες και το σύμπαν συνομώτησε πάλι να μας κάνει τα χατήρια!
Με φωτεινή εξαίρεση τις βάρδιες στη δουλειά που είναι χάλια(αλλά ποιος τη χέζει τη δουλειά, η σωματική κόπωση ποτέ δε με τρόμαξε), δρόμοι κλειστοί άνοιξαν, προβλήματα βρήκαν λύσεις και η Ελπίδα έριξε άπλετο φως στη ζωή μας. Μέχρι και την άδεια πήρα!
Σπουδαία "εφεύρεση" αυτή η Ελπίδα τελικά, εμφανίζεται και όλα μοιάζουν ομορφότερα και ευκολότερα.
Γι αυτό κι εγώ, αν αποκτήσω ποτέ κόρη, Ελπίδα θα τη βγάλω...για να πεθάνει τελευταία, χαχαχα!

Ματιές στην Κρήτη

2009-11-21T00:37:00.000+03:00

Μερικές δικές μου φωτογραφικές στιγμές -ματιές στο νησί μου, χωρίς πολλά λόγια, με τυχαία σειρά.
Απολαύστε...

Ρέθυμνο, λιμάνι

Πηγές Αργυρούπολης

Ιεράπετρα στο σούρουπο

Το κάστρο της Ιεράπετρας

Φαράγι του Χα (ναι, Χα!)

Λουτρό Σφακίων

Άγιος Νικόλαος

Πλάκα, Ελούντα (η Σπιναλόγκα απέναντι)

Τα γνωστά, από τους χίπις, Μάταλα

Σπήλι, Ρέθυμνο

Το κάστρο Κούλες του Ηρακλείου

Το λιμάνι του Ηρακλείου και τα Ενετικά Νεώρια

Το οροπέδιο Λασιθίου

Χριστουγεννιάτικο(?) δειλινό στον Τσούτσουρα (Λιβυκό πέλαγος)

Η λίμνη του Ζαρού

Χανιά

Φοινικόδασος Βάι

Τα Χανιά από τους τάφους των Βενιζέλων

Μπάλος, ακρωτήρι Γραμβούσσας

Φραγκοκάστελλο (εκεί που εμφανίζονται οι "Δροσουλίτες")

Θέα στη Σπιναλόγκα (έχετε διαβάσει "Το Νησί";)

Κερατόκαμπος

Στο ίδιο μέρος (Κερατόκαμπος) στα νότια του Ηρακλείου, μια φθινοπωρινή μέρα...

Να εμβολιστούμε ή να μην εμβολιαστούμε; Ιδού το ερώτημα...

2009-11-13T14:16:00.002+03:00

Ήρθε λοιπόν η ώρα για το εμβόλιο για τη νέα γρίπη.

Μεγάλος, νέος ντόρος από τα ΜΜΕ...

Σε έρευνα που έγινε στον Ερυθρό Σταυρό από το διευθυντή της ομάδας λοιμώξεων κο Μάριο Λαζανά και δημοσιεύθηκε την προηγούμενη εβδομάδα στις εφημερίδες, πάνω από τους μισούς γιατρούς (58%) και σχεδόν σύσσωμο το νοσηλευτικό προσωπικό (90%) αρνούνται να εμβολιαστούν!!!

Βέβαια, ο εμβολιασμός για τους εργαζόμενους στα νοσοκομείο είναι "υποχρεωτικός", όπως μας ανακοίνωσαν από το τμήμα εμβολίων, όπως είναι από πέρισυ και ο εμβολιασμός για την κοινή γρίπη, άσχετο αν το έκαναν λιγότεροι από τους μισούς.

Όπως ανακοινώθηκε από το Υπουργείο Υγείας λοιπόν, το εμβόλιο θα κάνουν σε πρώτη φάση:

.Το ιατρικονοσηλευτικό προσωπικό.
.Όσοι πάσχουν από χρόνια νοσήματα (άσθμα, διαβήτη, νεφρική δυσλειτουργία, αιμοσφαιρινοπάθειες, ανοσοκατεσταλμένα άτομα, καρδιαγγειακά νοσήματα κ.λπ.)
.Έγκυες β’ και γ’ τριμήνου.
.Όσοι φυλάνε παιδιά κάτω των 6 μηνών.

Την επόμενη εβδομάδα έρχονται τα πρώτα εμβόλια στο νοσοκομείο μας και περιμένω να δω τι θα γίνει.

Ποια είναι η δική μου η άποψη;

Λοιπόν, έχω αποφασίσει κι εγώ να μην το κάνω το εμβόλιο.

Γιατί;

Γιατί, όπως πιστεύουμε και οι περισσότεροι, το συγκεκριμένο εμβόλιο,για μια γρίπη που πιθανότατα "ξέφυγε" από εργαστήρια φαρμακοβιομηχανιών, βγήκε στην αγορά βεβιασμένα και χωρίς να έχουν γίνει οι απαραίτητες δοκιμές.

Όλα γίνονται για τα λεφτά, πάλι και παίζονται τρελά ποσά, έτσι δεν είναι;

Εξάλλου, υπάρχει πιθανότητα α) εμείς που ήρθαμε σε επαφή με ασθενείς με τον ιό να έχουμε αντισώματα και β) όσοι έχουν κάνει το εμβόλιο της κοινής γρίπης να μη νοσήσουν βαριά από τη νέα γρίπη Η1Ν1.

Δεν έχει αποδειχτεί τίποτα από τα παραπάνω, αλλά είναι πιθανά σενάρια.

Έτσι, εμβολιάστηκα για την κοινή γρίπη, καθώς δεν είμαι φυσικά κατά των εμβολιασμών, μην παρεξηγηθώ, το αντίθετο μάλιστα, αλλά προς το παρόν λέω να αποφύγω το νέο εμβόλιο.

Επίσης, δεν θα το έκανα στα παιδιά μου, αν είχα, ούτε θα το κάνω αν μείνω έγκυος.

Στην περίπτωση που μείνω έγκυος απλά θα κρατήσω τις τυπικές προφυλάξεις και θα φύγω άμεσα από τη δουλειά, ενώ αν είχα παιδιά στο σχολείο θα τα έστελνα κανονικά, απλά θα πρόσεχα περισσότερο σε κάθε κρυολόγημα.

Αυτές είναι οι σκέψεις μου για το θέμα.

Τώρα, περίμεναν μεγάλη αύξηση των περιστατικών το φθινόπωρο, αλλά κάτι τέτοιο δεν φάνηκε να έγινε, στο νοσοκομείο μας τουλάχιστον και περιμένουν επίσης νέα έξαρση της πανδημίας το Φεβρουάριο, στα μέσα του χειμώνα που είναι αυξημένη η επίπτωση της γρίπης, ούτως ή άλλως.

Επίσης, θα ήθελα να σας θυμίσω ότι από την κοινή γρίπη πεθαίνουν χιλιάδες κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο, ενώ από την Η1Ν1 έχουν χαθεί παγκοσμίως από την άνοιξη 500 άνθρωποι.

Ψυχραιμία λοιπόν και κάντε ό,τι σας λέει η λογική σας.

UPDATE (6 μμ):

Μετά που έγραψα αυτό το ποστ είδα στον Swell το παρακάτω ποστ από τις 10/11:Το εμβόλιο της γρίπης.

Με λίγα λόγια, έχει το πρώτο από τα έξι 9 λεπτα βίντεο με τη συνέντευξη (με αγγλικούς υπότιτλους) μιας Ισπανίδας καλόγριας, της Teresa Forcades που έχει διδακτορικό στη Δημόσια υγεία.

Στη σχεδόν μια ώρα της συνέντευξης υποστηρίζει για ποιους λόγους δεν πρέπει να κάνουμε το εμβόλιο και εξηγεί σε ποιούς οικονομικούς και πολιτικούς λόγους στηρίζεται όλη αυτή η κατασκευασμένη "πανδημία".

Aναφέρεται σε ένα μεγάλο σκάνδαλο της εταιρίας Baxter που έστειλε από την Αμερική σε 4 Ευρωπαϊκές χώρες 72 κιλά επιμολυνσμένο υλικό για αντιγριπικά εμβόλια τον Ιανουαριο του 2009 και πως αυτό ανακαλύφτηκε τυχαία από ένα τεχνικό εργαστηρίου στην Τσεχία και ακολούθως καλύφθηκε επιτυχώς και με τις ευλογίες της WHO (παγκόσμια Οργάνωση Υγείας).

Συνιστά ψυχραιμία, να μην κάνουμε το εμβόλιο και να προσπαθήσουμε να μην μας το επιβάλλουν, όπως επίσης να υπάρχει και η δυνατότητα αποζημίωσης για όσους κάνουν το εμβόλιο και έχουν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες.

Εμένα με έπεισε πάντως. Εξάλλου κάπως έτσι σκεφτόμουν κι εγώ ακόμα και χωρίς τα γεγονότα και τα επιχειρήματα που μου παρέθεσε...

Γοργόνα ή Φάλαινα;

2009-11-08T16:58:00.009+03:00

Πρόσφατα, έξω από ένα γυμναστήριο σε μια μεγάλη πόλη της Γαλλίας,
τοποθετήθηκε μια μεγάλη αφίσα με μια νέα, όμορφη, ημίγυμνη και
αδύνατη νεαρά με την παρακάτω λεζάντα:

«ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΓΟΡΓΟΝΑ Ή ΦΑΛΑΙΝΑ;»

Μια κυρία μέσης ηλικίας που δεν είχε παρόμοια φυσικά χαρακτηριστικά
με την νεαρή στην αφίσα, απάντησε στη αφίσα του γυμναστηρίου,
γραπτώς και δημοσίως με δική της αφίσα λέγοντας τα εξής:

Οι Φάλαινες περιτριγυρίζονται από φίλους (δελφίνια, ιππόκαμπους,
θαλάσσιους ελέφαντες, και περίεργους άνθρωπους).
Έχουν ενεργή σεξουαλική ζωή, μένουν έγκυοι, και γεννάνε αξιολάτρευτα φαλαινάκια.
Περνάνε ωραία παρέα με τα δελφίνια τρώγοντας σαρδέλες και γαρίδες
και παίζοντας στις θάλασσες, ταξιδεύοντας σε εξωτικά μέρη όπως την
Παταγονία, τα στενά του Bering και τους κοραλλιογενείς υφάλους της
Πολυνησίας.
Οι Φάλαινες τραγουδούν θαυμάσια, όλη μέρα, και έχουν
ηχογραφήσει και CD.
Ζούνε ελεύθερα, χωρίς ουσιαστικούς εχθρούς εκτός
από τον άνθρωπο, και είναι αγαπητές, σεβαστές και υπό την προστασία
πολλών οργανώσεων...

Οι Γοργόνες δεν υπάρχουν!
Και εάν υπήρχαν θα κάνανε ουρές έξω από τα
γραφεία των ψυχαναλυτών πάσχοντας από κρίση ταυτότητας." Τι είμαι
Ψάρι ή Άνθρωπος;"
Οι γοργόνες δεν μπορούν να κάνουν σεξ διότι, όπως υποστηρίζει η
μυθολογία, πεθαίνει όποιος άνδρας τις πλησιάσει και κυρίως μάλλον
τους λείπει ο κατάλληλος «εξοπλισμός» για σεξ (με ουρά ψαριού που
διαθέτουν κάτω από την μέση). Χωρίς σεξ ούτε παιδιά μπορούν να
κάνουν και ποιος θα ήθελε να κάνει παρέα με μια κοπέλα που βρωμάει
ψαρίλα;;;
Με βάση τα παραπάνω η επιλογή μου είναι ξεκάθαρη:

*ΝΑΙ !!! ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΦΑΛΑΙΝΑ!!!*

H ζωή μου με ένα serial gamer

2009-10-21T15:40:00.002+03:00

Gamers...
Γνωστή λέξη, άγνωστο είδος για μένα, μέχρι πριν 2 χρόνια.
Τότε περίπου μπήκε στη ζωή μου ο Χρήστος και μαζί με αυτόν ένας ολόκληρος καινούριος, άγνωστος και όχι πάντα όμορφος κόσμος το πρωί, το απόγευμα και κυρίως το βράδυ, όποτε υπάρχει χρόνος για παιχνίδι δλδ.
Γιατί ο έρωτας της ζωής μου, μεταξύ άλλων είναι και ένας κατ' εξακολούθηση παίκτης παιχνιδιών που παίζονται με συσκευές που συνδέονται στην τηλεόραση (και κάπου εδώ παραιτούμαι από κάθε προσπάθεια μετάφρασης στα Ελληνικά της ορολογίας, αν και αγαπώ πολύ τη γλώσσα μου, γιατί, απλά, δεν μεταφράζεται), είναι δηλαδή ένας serial gamer των video games.
Είναι μια μοναχική ή σχεδόν μοναχική -όπως θα σας εξηγήσω παρακάτω- συνήθεια, αλλά όταν ζεις με ένα τέτοιο άνθρωπο "μπαίνεις στο παιχνίδι" αναγκαστικά.
Έτσι έμαθα για το xbox 360, γιατί το προτίμησε από το playstation 3 (π#τανα sony, δε θα μας φας τα λεφτά), αν και θεωρεί το playstation 2 την πιο επιτυχημένη κονσόλα απ' όλες.
Έζησα από κοντά τη λαχτάρα του να δοκιμάσει το καινούριο και εντελώς διαφορετικό wii, μέχρι που του το έκανα δώρο!
Τον παρακολούθησα να κινείται σε αρχαίους ναούς ως Lara Croft (γκομενάρα ο καλός μου!), να σκοτώνει ζομπάκια ως Jil στο Resident Evil (αγαπημένη συνήθεια) [ μα, γιατί διαλέγει πάντα τους γυναικείους χαρακτήρες; Να ανησυχήσω;;;],να περιδιαβαίνει στον όμορφο κόσμο του Oblivion, να σκοτώνει πολίτες ως νίντζα στο Tenchu και να λέει "sorry friend"(!), αλλά και να φτιάχνει κήπους και όμορφα ζωάκια στο Viva pinata, να κάνει αγώνες καρτ με τους ήρωες του Σούπερ Μάριο , αλλά και off road με γουρούνες, να κάνει σκι και σνόουμπορντ και να "αθλείται", με ή χωρίς κίνηση και να τρέχει να σωθεί στο Mirror's Edge (πάλι γυναίκα!), χωρίς να χρησιμοποιήσει βία (πως το έπαθε!).

Δύσκολος αγώνας, ίδρωσα!

Και βέβαια, last, but not least, τον παρακολούθησα, λίγο αντέχω τ' ομολογώ, να παίζει Pro Evolution Soccer, κοινώς ποδόσφαιρο, το λατρεμένο του και μισητό δικό μου!

Άκουσα, ακατανόητες στο αδαές αυτί μου, φράσεις όπως:

-Το παιχνίδι έχει πολύ lag
-Παίζω με 3 bots
-Αυτό το boss είναι πολύ δύσκολο
-Θα σταματήσω στο επόμενο check point
και έμαθα τι σημαίνουν.

Οι εξελιγμένες κονσόλες, όπως το xbox 360, συνδέονται και στο ίντερνετ, πράγμα το οποίο φυσικά κάναμε, και έτσι μπορεί να παίζει παχνίδια, αλλά και να συνομιλεί με άλλους παίχτες, απ' όλο των κόσμο, με πρώτο και καλύτερο τον ξάδερφο και "Bro" Θωμά, από τη Θεσσαλονίκη.
Ε, αυτό αποτελεί και την κατρακύλα της όποιας ήρεμης οικογενειακής μου ζωής!!!
Υπάρχουν βραδιές που με τον εν λόγω "αντίζηλο" παίζουν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, σκοτώνοντας ζομπάκια ή κερδίζοντας και χάνοντας ματς στο ποδόσφαιρο και συζητώντας, όχι και τόσο πολιτισμένα, τα τεκταινόμενα του εκάστοτε παιχνιδιού!
Ένα βράδυ που γύρισα από τη δουλειά και δεν είχα κλειδιά άργησε να μου ανοίξει γιατί έπαιζε λάιβ Προ και δε μπορούσε, λέει, να διακόψει!!! Με τα πολλά θυμήθηκε ότι αυτή που χτυπούσε νυχτιάτικα την πόρτα ήταν η άμοιρη καλή του, που του είχε δώσει το μεσημέρι τα δικά της κλειδιά, του ξεχασιάρη και όχι: "Καλά, πιο μ@λ@κας βαράει τα κουδούνια 11 η ώρα τη νύχτα;"! Μετά μου ζητούσε συγνώμη όλο το βράδυ!
Ευτυχώς που είναι καλός και τρυφερός άνθρωπος και με αγαπάει κι έτσι κι εγώ δείχνω κατανόηση σε αυτό του τον εθισμό!
Ε, οκ δεν είναι και τόσο τραγικά όλα αυτά, καλή διάθεση και αγάπη να υπάρχει!

Το απολύτως λατρεμένο παιχνίδι...

Αυτά και άλλα πολλά κάνει λοιπόν ο παιχνιδιάρης μου και έχει άποψη για όλα τα παιχνίδια και για όλες τις κονσόλες.
Μπήκα και εγώ η αμαθής στο κόλπο και παίζω μαζί του τα πιο χαρούμενα, τα πιο γυναικεία και τα πιο κατάλληλα για casual players (όπως με λέει) παιχνίδια.
Βάλαμε και άλλους στο κόλπο. Το wii έχει πολλά fan, ομαδικά, party games και περάσαμε όμορφες βραδιές με τους φίλους μας, α, δεν έχω παράπονο σε αυτό!

'Αλλα παιχνίδια έχουν όμορφα γραφικά, άλλα ενδιαφέρουσα μουσική και κάποια είναι αστεία με την b-movies αισθητική τους (Ηouse of the dead Overkill). Κάποια είναι πολύ τρομαχτικά (Devil May Cry, Alone in the Dark, Resident Evil, μερικοί χαρακτηριστικοί τίτλοι) και κάποια χαριτωμένα(Sonic and the Secret Ring, Rayman Raving Rabbits, Viva Pinata), υπάρχουν παιχνίδια για όλες τις ηλικίες (από 3 χρονών αρχίζει το rating τους) και για ποικίλα γούστα.

Όμορφο, ε;

Η ζωή με ένα serial gamer δεν είναι εύκολη! Είναι όμως ενδιαφέρουσα.
Ποιος ξέρει; Ίσως μετά από λίγο καιρό να σκοτώνουμε ζομπάκια και τέρατα μαζί!
Είναι και αυτό ένα είδους διασκέδασης και εκτόνωσης, γιατί όχι?

Λέτε όταν κάνουμε παιδάκι να το κάνει σαν τα μούτρα του;;;

Η ΠελαΖία!

2009-10-19T12:46:00.003+03:00

Καλά, χθες που ήμουν στα γενέθλια του βαφτηστηριού μου, μου έδειξαν ένα απόσπασμα από τα "Σκερτσάκια" του Αντ1 πολύ καλό.
Το βρήκα στο γιουτούμπι και το έβαλα ήδη στο φατσοβιβλίο αλλά είπα να το βάλω κι εδώ με άλλα 2 της σειράς, για τους φίλους συμπλόγγερς, γιατί έχουν πολύ γέλιο και είναι και "κρητικά"!
Απολαύστε την ...Πελαζία από το λογιστήριο...

Λέω να μην το κλείσω τελικά...

2009-10-11T12:37:00.009+03:00

Πάνε περίπου 20 μέρες από το τελευταίο μου ποστ και τίποτα δεν έχει αλλάξει στη σχέση μου με τον υπολογιστή και στη ζωή μου γενικά.

Ευτυχώς από μία άποψη... Έχουμε την υγεία μας, έχουμε την αγάπη μας, όλα καλά!

Το μόνο που άλλαξε είναι η κυβέρνηση, κάτι που το επιθυμούσα διακαώς για να πω την αλήθεια, μιας και η κατάσταση στο νοσοκομείο είναι χειρότερη από ποτέ. Ελπίζω να μη διαψευσθούν οι ελπίδες και οι προσδοκίες μας για κάτι καλύτερο, όχι θαύματα φυσικά, αλλά βρε αδερφέ, λίγο περισσότερο ενδιαφέρον για τη δημόσια υγεία, για το ΕΣΥ που πεθαίνει, για τα νοσοκομεία που ψυχορραγούν , χωρίς υλικά και προσωπικό...

Κατά τα άλλα, 3 μήνες χωρίς άδεια στην εντατική δεν παλεύονται. Είναι αποδεδειγμένο μαθηματικά, στο μήνα πάνω τα φτύνουμε και πρέπει να ξεφύγουμε λίγο αλλιώς το burnout, το "κάψιμο" ή επαγγελματική κόπωση (σικ!), μας καθιστά εώς καταθλιπτικούς, μίζερους, γκρινιάρηδες, μην πω και επικίνδυνους γι αυτή τη δουλειά.

Εδώ ΜΕΘ, εδώ ΜΕΘ, σας μιλά μια "καμμένη", 3 μήνες χωρίς άδεια, εν τω μέσω καλοκαιριού, γρίπης των χοίρων και τραγικών ελλείψεων!

Ευτυχώς όμως, μια βδομαδούλα έμεινε και μετά 5 μέρες άδεια που μαζί με τα ρεπό γίνονται 11 και... μην τον είδατε τον Κίτσο το λεβέντη τον καραμπουζουκλή!
Εμένα καλέ, όχι τον άλλο τον Κίτσo Μήτσο, τον γυριστρούλη!

Αχ, τους έχω χάσει όλους τους φίλους συμπλόγγερ, με αυτά και τα άλλα δεν μπαίνω σε κανένα μπλογκ, ούτε καν στο δικό μου. Σήμερα συνειδητοποίησα ότι μέχρι και ο καλός μου, ο Πίκος Απίκος είχε δεήσει να μας φιλοδωρήσει με ένα από τα ακριβοθώρητα πονήματά του στις 23/9, κι εγώ, η αγαπημένη του και σύντροφος της ζωής του το διάβασα μόλις πριν από λίγο!!!

Είπα να το κλείσω το μπλογκ, αλλά το λυπάμαι και το πονάω.

Έχω και ιδέες για ποστ στο συρτάρι μου:

-Ένα φωτογραφικό με ομορφιές της Κρήτης

-Μια "ιστορία από την κρύπτη" για μια φίλη που έχει χαθεί από τη ζωή μου

-Ένα σχόλιο για τη συμβίωση με ένα serial gamer, φτου κακά!

Υπάρχουν πράγματα που θέλω ακόμα να μοιραστώ, αν και όχι φυσικά με τη συχνότητα και την όρεξη που είχα παλιότερα.

Αποφάσισα λοιπόν ότι θα γράφω, όταν και όπως και ό,τι...

Χωρίς το άγχος της αναγνωσιμότητας, χωρίς την αναγκαιότητα "εθιμοτυπικών επισκέψεων" του τύπου "πάω στο μπλογκ του για να έρθει στο δικό μου" και τυπικά σχόλια, χωρίς πίεση και χωρίς καταπίεση των πραγματικών αναγκών μου.

Αυτές είναι οι σκέψεις μου, στην παρούσα φάση για τη σελιδούλα μου.

Όσοι πιστοί, προσέλθετε, όταν και όποτε το θελήσετε...

Το παλιο- φατσοβιβλίο και τα παιχνιδάκια του

2009-09-23T13:09:00.005+03:00

Αντιστεκόμουν, αντιστεκόμουν καιρό τώρα.
Είχα λογαριασμό στο Facebook αλλά έμπαινα σπάνια.
Νευρίαζα με τα "δωράκια" και τις προτάσεις.
Βαριόμουν αφόρητα το όλο κόνσεπτ.
Άσε που δεν το έβρισκα -και δεν το βρίσκω- καθόλου χρηστικό σάιτ. No user friendly, όχι φιλικό στο χρήστη, διαφωνείτε;
Το μόνο καλό με το φατσοβιβλίο είναι ότι μπορείς να βρεις και να σε βρουν παλιοί φίλοι και συμμαθητές, άνθρωποι που έχουν απομακρυνθεί από τη ζωή σου λόγω συνθηκών ή απόστασης.
Μέχρι που ήρθε στη ζωή μου το Farmville...
Και μαζί με αυτό το biotronic, το fish world και τόσα άλλα.
Παιχνίδια ονλάιν, μικρά, εύκολα και διαδραστικά με τους φίλους σου.
Αυτή η φάρμα είναι μεγάλο κόλλημα.
Μου το πρωτοπρότεινε ο Daffyduck, έβαλα στο κόλπο τον Πίκο μου (πρώτος τώρα από τους φίλους μου, 29 επίπεδο!), έκανα λογαριασμό στην αδερφή μου εξαιτίας του, που ως τώρα αντιστεκόταν σθεναρά και στο τέλος ήρθε και ο γαμπρός μου, που μας κορόιδευε ότι εκείνος έχει αληθινό κήπο και τώρα με έχει περάσει στο επίπεδο!
Εξαιτίας της φάρμας έγινα φίλη και γειτόνισσα με ανθρώπους που δεν έχω γνωρίσει (!), επικοινώνησα πολύ με τους φίλους μου και διασκέδασα πολύ.

Κομμάτι από τη φάρμα μου. V for Vivi

Είναι μεγάλο κόλλημα το Farmville και το καλύτερο του είδους, το έχω μελετήσει, πιστέψτε με.
Στο ενδιάμεσο παίζω και τα μικρά παιχνιδάκια όπως το biotronic και... που καιρός για μπλόγκινγκ!
Άλλος για γείτονας αγρότης;;;

Η νέα γρίπη και η παλιά νοσοκόμα

2009-09-12T09:48:00.007+03:00

Την ονόμασαν αρχικά "γρίπη των χοίρων" κατηγορώντας τα αθώα -και γευστικότατα- γουρουνάκια, μετά Η1Ν1 και τέλος "νέα γρίπη". Στην αρχή δε δώσαμε και πολύ σημασία, είπαμε ότι μάλλον είναι κάτι που δε μας αφορά, που δε θα μας αγγίξει εδώ στην Ελλάδα. Τα ΜΜΕ, μέσα στο καλοκαίρι βρήκαν νέο τρόπο να βγάλουν το"παντεσπάνι υμών το επιούσιον", ε, κώλο-βυζί- Μύκονο πως να γεμίσεις 1 ώρα πρόγραμμα, είχαν εξαντλήσει και το θέμα του Μichael Jackson και ασχολήθηκαν επισταμένα με τη γρίπη του χοιροϊού.
Πόσα περιστατικά, που, τι έπαθαν, τι λένε οι ειδικοί.
Μην τρομάζετε, μην αγχώνεστε, αλλά η τρομολαγνεία να πηγαίνει σύννεφο.
Το ίδιο και στο νοσοκομείο.
Κάθε 2 μέρες νέες οδηγίες, οι υπεύθυνες του "γραφείου λοιμώξεων" να έχουν τρελαθεί, ανάμεσα στους εργαζόμενους ένας αέρας ανησυχίας, προ των διακοπών.
Οι περισσότεροι επιλέξαμε έναν πιο χαλαρό τρόπο σκέψης "έλα μωρέ υπερβολές" ή "ό,τι είναι να 'ρθει θε να 'ρθει" και οι μέρες περνούσαν...
Η γρίπη βαφτίστηκε "πανδημία" οι οδηγίες άλλαξαν άλλη μια φορά, οι Βρετανοί γέμισαν το νησί μου και έφτασε η αποφράδα μέρα της 20ης Ιουλίου.
Δεν είχα επιστρέψει ακόμα από άδεια και με φώναξαν για βάρδια, ύποπτο κρούσμα γρίπης στη ΜΕΘ!
Ήμουν υποχρεωμένη να πάω και πήγα...

Με παχαίνει η στολή, μήπως να μην την ξαναβάλω;:Ρ

Το περιστατικό είχε τη γρίπη τελικά και ήταν το πρώτο που νοσηλεύτηκε σε εντατική της χώρας.
Τα ΜΜΕ λύσαξαν!
Μέχρι που έπαιρνε δημοσιογράφος και υποκρίνονταν ότι ήταν η γυναίκα του ασθενούς για να απομυζήσει πληροφορίες!
Ο άνθρωπος, ένας νέος, δυνατός και γερός άντρας 33 ετών, που δούλευε με τουρίστες, είχε αγνοήσει τα συμπτώματα, συνέχισε να δουλεύει και η γρίπη εξελίχθηκε σε πνευμονία και ακολούθως σε πολυοργανική ανεπάρκεια.
Ταλαιπωρήθηκε πολύ το παληκάρι. Και αυτός και ο επόμενος που ακολούθησε 1 εβδομάδα μετά, 41 ετών και επίσης υγιής πριν, σερβιτόρος σε τουριστική περιοχή.
Συνολικά ως τώρα έχουμε νοσηλεύσει στην εντατική 4 περιστατικά με γρίπη και 3 ύποπτα κρούσματα που δεν αποδείχτηκε η ύπαρξη του ιου Η1Νι και έγινε άρση των μέτρων απομόνωσης.
Ο 3ος είναι ένας άντρας 30 ετών με ιστορικό άσθματος και η 4η ένα κοριτσάκι 16 ετών με λευχαιμία.
Αρχές Αυγούστου, μέσα στο μεγάλο κύμα αδειών, με τεράστια έλλειψη προσωπικού, φτάσαμε να νοσηλεύουμε τα 3 πρώτα περιστατικά μαζί! Κάθε ένα, σε πλήρη απομόνωση θέλει την εβδομάδα 4,5 νοσηλευτές για να βγάλουν τις 21 βάρδιες και ουκ αν λάβεις παρά του -ήδη- μη έχοντως, αλλά ποιος μας ακούει εμάς...

Αφήστε με να βγω...

Τελικά, όλα τα περιστατικά, ως τώρα πήγαν καλά, με τεράστιες προσπάθειες όμως.
Προβλήματα είχαν πολύ σοβαρά και προβλήματα λειτουργείας το νοσοκομείο σε κατάσταση ανάγκης εξίσου, αλλά Έλληνες είμαστε τα καταφέραμε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο!
Μέσα στην τεράστια απαξίωση του ΕΣΥ που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια, πάλι η καλή θέληση -και μόνο- όλου του προσωπικού του νοσοκομείου ήταν εκείνη που βόλεψε την κατάσταση.
Υποτίθεται ότι θα έφερναν άμεσα προσωπικό, καθώς περιμένουμε έξαρση της νόσου τον Οκτώβριο, αλλά το μόνο που ήρθε είναι... εκλογές!
Υποτίθεται ότι έχουμε 4 θαλάμους αρνητικής πίεσης (αν λειτουργούν κι αυτοί σωστά, αμφιβάλλω), αλλά δεν έχουμε μόνιτορς, αναπνευστήρες και κυρίως νοσηλευτικό προσωπικό για να νοσηλεύσουμε 4 κρούσματα στη ΜΕΘ.
Όποιος θέλει ας με αμφισβητίσει...
Όπως και να έχει, αυτό που ενδιαφέρει άμεσα τον κόσμο "εκεί έξω" είναι ότι πραγματικά, δεν συντρέχει λόγος πανικού.
Η γρίπη είναι γρίπη και μπορεί να σκοτώσει σίγουρα τις ευπαθείς ομάδες και όσους δεν προσέξουν τα συμπτώματα και αμελήσουν την υγεία τους.
Η διαφορά είναι στην πολύ εύκολη μετάδοση, με σταγονίδια θυμίζω.
Προσοχή στα μέσα μαζικής μεταφοράς και στα μέρη με πολύ κόσμο.
Πλένετε τα χέρια σας συχνά με ένα αντισηπτικό διάλυμα.
Καλύψτε το στόμα σας σε βήχα ή φτάρνισμα.
Πηγαίνετε σε γιατρό άν έχετε πυρετό που επιμένει πάνω από 3 24ωρα.
Αυτό είναι όλο.
Όποιος θέλει περισσότερες πληροφορίες μπορεί να με ρωτήσει.
Καλό φθινόπωρο, καλή επάνοδο, καλές εκλογές και εμάς στη ΜΕΘ, ας μας βοηθήσει ο Θεός, δεν έχω άλλες ελπίδες. :(

Ανοίγουν τα σχολείαααα.....

2009-08-31T19:30:00.004+03:00

Αυτό ήταν...πάει και επισήμως το καλοκαίρι 2009 (όχι, δεν ανήκω στους δυσοίωνους σπαστικούς που λένε "καλό χειμώνα" από τώρα, αλλά όπως και να το κάνουμε αύριο 1η Σεπτέμβρη, πάρτο απόφαση φίλε αναγνώστη ΚΑΙ φίλη αναγνώστρια, τα κεφάλια μέσα!!!!!)

Ανοίγουν τα σχολεία λοιπόν, αντίο τεμπελιά - ατάκα που έχει πλαισιώσει μοναδικά η all-time-classic Θεοπούλα, βλ. παρακάτω στο βιντεάκι. Το καλοκαίρι μου ήταν σε μεγάλο μέρος του κάπως άχρωμο και λίγο ... προβληματισμένο (μη με πιέζεις, αγαπητό φιλοθεάμον κοινό, δεν μπορώ να αποκαλύψω λεπτομέρειες, αλλά η Ενεσούλα ξέρει τα πάντα και άμα τη βασανίσετε λίγο θα τα ξεράσει όλα (γαργαλήστε την, δεν χρειάζεται τίποτα άλλο...). Όμως χαλάρωσα πολύ, ξεκουράστηκα, γέμισα μπαταρίες, έφτιαξα κοτζάμ φάρμα ΚΑΙ ενυδρείο, και γενικά τα προβλήματα ήταν μάλλον μέσα στο μυαλό μου παρά στην πραγματικότητα - πολυτέλεια σπάνια στις μέρες μας!

Όπως και να΄χει, είμαι γεμάτος νέες ιδέες για διδασκαλία και έχω πεθυμήσει πολύ τα παιδιά μου. Αν και είναι ατακτούλικα και υπέρ το δέον πονηρεμένα (πάλι δεν μπορώ να πω πολλά, θα κλείσω σπίτια, αλλά πάλι η Ενεσούλα ξέρει οπότε βασανίστε την κλπ κλπ...), εγώ τ' αγαπώ πολύ. Ελπίζω μόνο να μη μας τα χαλάσει η παλιογρίππη και πάει η χρονιά στο βρόντο.
Καλή σχολική χρονιά σε όσους στέλνουν παιδιά στο σχολείο και ΚΑΛΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ!